Pierwszego naukowego opisu gatunku dokonał francuski przyrodnik René Lesson w 1833 roku, nadając mu nazwęTrochilus Guy. Holotyp dostarczył kolekcjoner amator J. Guy, na którego cześć gatunek nazwano. Jako miejsce typowe Lesson błędnie wskazał Brazylię; później ustalono, że była to Wenezuela. Do opisu autor dołączył tablicę barwną.
Średniej wielkości koliber o długim dziobie. Górna szczęka czarna, dolna jasnoczerwona z ciemnym końcem. Dziób samców o długości 41,8–44,9 mm, samic 39,6–43 mm (pomiary dla podgatunku P. g. coruscus). Samce: czoło, szczyt głowy, potylica, kark i grzbiet w kolorze zielonkawoniebieskim z opalizującymi piórami. Ogon niezbyt długi, czarny z białymi końcówkami sterówek. Kantarek i policzki czarniawe. Brwi białopomarańczowe, pasek policzkowy bardzo lekko zarysowany, białawy z pomarańczowym przebarwieniem od dzioba. Skrzydła czarne z fioletowym połyskiem lotek. Środek piersi i brzuch szare, części boczne piersi i boki metaliczno zielone. Pokrywy podogonowe zielononiebieskie i ciemnoszare z białymi końcówkami najdłuższych piór. Samice: podobne do samców z pewnymi różnicami. Górna część ciała bardziej zielona. Ogon dłuższy z wyraźnie wydłużonymi centralnymi sterówkami. Wyraźny pasek oczny, brwi, pasek policzkowy i gardło białawopomarańczowe. Brzuch w dolnej części ochrowy. Młodociane mają lekko cynamonowe pióra szczytu głowy, karku i dolnej części pleców. Paski oczny i policzkowy podobne jak u samicy, w miarę dojrzewania tracące intensywność. Długość ciała 11,5–15 cm, masa ciała samca 4,5–5,5 g, samicy 4,0–5,5 g.
Zasięg występowania
Pustelnik zielony występuje na terenach górskich położonych na wysokości 800–2200 m n.p.m. Birds of the World podaje bardziej szczegółowe informacje: w Kostaryce 500–2000, w Panamie 600–1650, w Kolumbii 900–2000, w Wenezueli 300–1500 m, w Ekwadorze zazwyczaj 900–1800 i w Peru 500–1800 m n.p.m. Zasięg jego występowania według szacunków organizacji BirdLife International obejmuje około 4,64 mln km².
Poszczególne podgatunki występują:
P. g. coruscus – w Ameryce Centralnej od Kostaryki do północno-zachodniej Kolumbii.
Okres lęgowy nie jest dokładnie określony. Stwierdzono, że na Trynidadzie jest to okres od stycznia do maja korespondujący z okresem kwitnienia roślin Heliconiaceae i Pachystachys. Natomiast w Kostaryce i Panamie jest to okres od lutego do września, w Peru lipiec–listopad, a w Kolumbii czerwiec–sierpień. Buduje gniazdo w kształcie stożka zwisającego na końcu dużego liścia, do którego jest przymocowane pajęczynami. Zbudowane jest z miękkich włókien roślinnych, umieszczone na palmie, w paprociach lub helikoniach. W lęgu zazwyczaj 2 jaja. Okres inkubacji 17–18 dni. Wysiadywaniem jaj i karmieniem młodych zajmuje się wyłącznie samica.
Status zagrożenia
W Czerwonej księdze gatunków zagrożonychIUCN pustelnik zielony jest klasyfikowany jako gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern). W 2019 roku organizacja Partners in Flight szacowała, że liczebność populacji mieści się w przedziale 500000 – 4999999 dorosłych osobników, a jej trend oceniła jako lekko spadkowy. Gatunek ten opisywany jest jako dosyć pospolity.
Przypisy
↑Phaethornis guy, [w:] Integrated Taxonomic Information System(ang.).
↑Guy, [w:] The Key to Scientific Names, J.A.J.A.Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca [dostęp 2025-01-13](ang.).
123456Alice McBride:Green Hermit (Phaethornis guy), version 1.0.[w:] Birds of the World (red. T.S. Schulenberg) [on-line].Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY, USA,2020.[dostęp 2025-01-13].(ang.).
↑F. Gill, D. Donsker, P. Rasmussen (red.), IOC World Bird List (v15.1) [online], 20 lutego 2025 [dostęp 2026-10-02](ang.).
↑AviList Core Team, AviList: The Global Avian Checklist, v2025b, 2026, DOI:10.2173/avilist.v2025b(ang.).
.jpg)
