Quedius reitteri

	Quedius reitteri
	Gridelli, 1925
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	stawonogi
Gromada	owady
Rząd	chrząszcze
Podrząd	chrząszcze wielożerne
Infrarząd	Staphyliniformia
Rodzina	kusakowate
Podrodzina	kusaki
Plemię	Staphylinini
Podplemię	Quediina
Rodzaj	Quedius
Podrodzaj	Quedius (Raphirus)
Gatunek	Quedius (Raphirus) reitteri
Synonimy
	Quedius boops var. reitteri Gridelli, 1925; Quedius crius Tottenham, 1948; Quedius (Arphirus) crius Tottenham, 1948; Quedius asturicus crius Tottenham, 1948; Quedius (Raphirus) asturicus crius Tottenham, 1948;
	Quedius boops var. reitteri Gridelli, 1925; Quedius crius Tottenham, 1948; Quedius (Arphirus) crius Tottenham, 1948; Quedius asturicus crius Tottenham, 1948; Quedius (Raphirus) asturicus crius Tottenham, 1948;

Quedius reitteri – gatunek chrząszcza z rodziny kusakowatych i podrodziny kusaków.

Taksonomia

Takson ten opisany został w 1925 roku na łamach „Memorie della Società Entomologica Italiana” przez Edoarda Gridelliego pod nazwą Quedius boops var. reitteri, jako odmiana margi woloocznej. Epitet nadano na cześć Edmunda Reittera. Do rangi osobnego gatunku wyniesiony został w 1964 roku przez Horsta Korgego. W 1948 roku gatunek ten niezależnie opisany został przez Charlesa Edwarda Tottenhama pod nazwą Quedius (Arphirus) crius. Jej synonimizacji z Q. reitteri dokonali w 1989 roku Gustav Adolf Lohse i W.H. Luht.

Morfologia

Chrząszcz o wydłużonym ciele długości od 4 do 5 mm. Głowa jest okrągława, smolistobrunatonoczarna z brunatnożółtymi czułkami i głaszczkami. Czułki mają człon pierwszy krótszy niż dwa następne razem wzięte, człon trzeci nie dłuższy niż drugi, a człon przedostatni tak szeroki jak długi. Oczy są duże, mocno uwypuklone. Przedplecze jest wypukłe, nieco szersze od głowy, słabiej zwężone ku przodowi niż u Q. nitipennis, czerwonobrunatne do czarnobrunatnego. Na powierzchni tarczki obecne jest punktowanie. Pokrywy są wyraźnie krótsze od przedplecza, lekko ku tyłowi rozszerzone, brunatnoczarno ubarwione, nieco jaśniejsze od głowy i odwłoka. Odnóża są brunatnożółte z goleniami tylnej, a czasem także środkowej pary na wewnętrznych brzegach czarnymi z metalicznym połyskiem. Odwłok jest smolistobrunatnoczarny. Na przedzie trzech pierwszych tergitów odwłoka nie występują szarobrunatne plamki.

Występowanie

Gatunek palearktyczny, znany jest z Wielkiej Brytanii, Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Włoch, Polski, Słowenii, Chorwacji, Bośni i Hercegowiny oraz azjatyckiej części Turcji. W Polsce stwierdzono go na Pojezierzu Mazurskim, Nizinie Mazowieckiej, Wyżynie Krakowsko-Częstochowskej, w Beskidzie Śląskim i Małym, Tatrach i Pieninach.

Przypisy

1 2 Edoardo Gridelli. Studi sul genere Quedius Steph. (Col. Staph.). Secondo contributo. Specie della regione paleartica. „Memorie della Società Entomologica Italiana”. 3 (2), s. 113–180, 1925.
1 2 3 Lee H. Herman. Catalog of the Stapylinidae (Inscecta: Coleoptera). 1758 to the End of Second Millenium. VI Staphylinine Group (Part 3). Staphylininae: Staphylinini (Quediina, Staphylinina, Tanygnathinina, Xanthopygina), Xantholinini. Staphylinidae incertae sedis. Fossils, Protactinae†. „Bulletin of the American Museum of Natural History”. 265, s. 3021–3840, 2001.
↑ H. Korge. Carabiden- und Staphylinidenfunde in den Pontischen Gebirgen Kleinasiens und in Mazedonien (Coleoptera). „Reichenbachia”. 4, s. 105–126, 1964.
↑ C.E. Tottenham. A revision of the British species of Arphirus Tottenham (subgenus of Quedius Stephens) (Col., Staphylinidae). „Entomologist's monthly magazine”. 84, s. 241–258, 1948.
↑ Andrzej Szujecki: Klucze do oznaczania owadów Polski cz. XIX Chrząszcze - Coleoptera z. 24 e Kusakowate - Staphylinidae: Kusaki - Staphylininae. Warszawa, Wrocław: PWN, PTE, 1980.
↑ Quedius (Raphirus) reitteri Gridelli, 1925. [w:] Fauna Europaea [on-line]. [dostęp 2023-03-10].
↑ B. Burakowski, M. Mroczkowski, J. Stefańska. Chrząszcze – Coleoptera. Staphylinidae część 2. „Katalog Fauny Polski”. XXIII (7), 1980.
↑ Quedius (Raphirus) reitteri Gridelli, 1925. [w:] Biodiversity Map [on-line]. [dostęp 2023-03-10].

[Gridelli-1] 1 2 Edoardo Gridelli. Studi sul genere Quedius Steph. (Col. Staph.). Secondo contributo. Specie della regione paleartica. „Memorie della Società Entomologica Italiana”. 3 (2), s. 113–180, 1925.

[Herman-2] 1 2 3 Lee H. Herman. Catalog of the Stapylinidae (Inscecta: Coleoptera). 1758 to the End of Second Millenium. VI Staphylinine Group (Part 3). Staphylininae: Staphylinini (Quediina, Staphylinina, Tanygnathinina, Xanthopygina), Xantholinini. Staphylinidae incertae sedis. Fossils, Protactinae†. „Bulletin of the American Museum of Natural History”. 265, s. 3021–3840, 2001.

[Korge-3] H. Korge. Carabiden- und Staphylinidenfunde in den Pontischen Gebirgen Kleinasiens und in Mazedonien (Coleoptera). „Reichenbachia”. 4, s. 105–126, 1964.

[Tottenham-4] C.E. Tottenham. A revision of the British species of Arphirus Tottenham (subgenus of Quedius Stephens) (Col., Staphylinidae). „Entomologist's monthly magazine”. 84, s. 241–258, 1948.

[Szujecki-5] Andrzej Szujecki: Klucze do oznaczania owadów Polski cz. XIX Chrząszcze - Coleoptera z. 24 e Kusakowate - Staphylinidae: Kusaki - Staphylininae. Warszawa, Wrocław: PWN, PTE, 1980.

[fe-6] Quedius (Raphirus) reitteri Gridelli, 1925. [w:] Fauna Europaea [on-line]. [dostęp 2023-03-10].

[Burakowskietal-7] B. Burakowski, M. Mroczkowski, J. Stefańska. Chrząszcze – Coleoptera. Staphylinidae część 2. „Katalog Fauny Polski”. XXIII (7), 1980.

[biomap-8] Quedius (Raphirus) reitteri Gridelli, 1925. [w:] Biodiversity Map [on-line]. [dostęp 2023-03-10].