jednak nie są one uważane obecnie za receptory opioidowe. Blisko spokrewniony z receptorami opioidowymi jest również receptor nocyceptynowy(inne języki), ORL-1 (z ang.opioid receptor-like 1).
Ponadto w 2025 roku jako nowy receptor opioidowy zidentyfikowano wcześniej sierocy receptor GPR139(inne języki). Jest on aktywowany przez dynorfiny(inne języki) i pełni regulacyjną funkcję dla reszty receptorów opioidowych.
Występują z różną gęstością pre- i postsynaptycznie, zarówno w ośrodkowym, jak i obwodowym, układzie nerwowym. Ich naturalnymi ligandami są endogenne peptydy: endorfiny, enkefaliny i dynorfiny. Receptory opioidowe pełnią ważną funkcję w regulacji odczuwania bólu (analgezja) i adaptacji do zmian środowiska. Pobudzane są one, poza endogennymi opioidami, także przez morfinę, alkaloid występujący w soku maku lekarskiego (opium).
Syntetyczne substancje łączące się z receptorami opioidowymi podzielić można na pełne agonisty, częściowe agonisty, antagonisty oraz związki agonistyczno-antagonistyczne oraz substancje peryferyjnie selektywne. Do agonistów receptorów opioidowych należą petydyna, fentanyl i jego analogi, metadon. Do antagonistów receptorów opioidowych należą nalokson (nie dotyczy receptora σ), naltrekson. Do substancji agonistyczno-antagonistycznych należą buprenorfina, pentazocyna.
↑W.R.W.R.MartinW.R.W.R., C.G.C.G.EadesC.G.C.G., J.A.J.A.ThompsonJ.A.J.A., R.E.R.E.HupplerR.E.R.E., P.E.P.E.GilbertP.E.P.E., The effects of morphine- and nalorphine- like drugs in the nondependent and morphine-dependent chronic spinal dog, „The Journal of Pharmacology and Experimental Therapeutics”, 197 (3), 1976, s. 517–532, DOI:10.1016/S0022-3565(25)30536-7 [dostęp 2025-12-27](ang.).
↑J.F.J.F.PeppinJ.F.J.F., R.B.R.B.RaffaR.B.R.B., Delta opioid agonists: a concise update on potential therapeutic applications, „Journal of Clinical Pharmacy and Therapeutics”, 40 (2), 2015, s. 155–166, DOI:10.1111/jcpt.12244 [dostęp 2025-12-27](ang.).
↑CatherineC.MollereauCatherineC. i inni, ORL1, a novel member of the opioid receptor family: Cloning, functional expression and localization, „FEBS Letters”, 341 (1), 1994, s. 33–38, DOI:10.1016/0014-5793(94)80235-1 [dostęp 2025-12-27](ang.).
↑XiaonaX.LiXiaonaX. i inni, Homeostatic scaling of dynorphin signaling by a non-canonical opioid receptor, „Nature Communications”, 16 (1), 2025, DOI:10.1038/s41467-025-62133-x, PMID:40701991, PMCID:PMC12287315 [dostęp 2025-12-27](ang.).
↑Alistair D.A.D.CorbettAlistair D.A.D., GraemeG.HendersonGraemeG., Alexander T.A.T.McKnightAlexander T.A.T., Stewart J.S.J.PatersonStewart J.S.J., 75 years of opioid research: the exciting but vain quest for the Holy Grail, „British Journal of Pharmacology”, 147 (S1), 2006, DOI:10.1038/sj.bjp.0706435, PMID:16402099, PMCID:PMC1760732 [dostęp 2025-08-21](ang.).
Bibliografia
W. Kostowski, Z. S. Herman: Farmakologia. Podstawy farmakoterapii, tom II, s. 23. Wydawnictwo PZWL, Warszawa 2008. ISBN978-83-200-3726-5
W. Traczyk, A. Trzebski: Fizjologia człowieka z elementami fizjologii stosowanej i klinicznej, wyd. III, s. 247. Wydawnictwo PZWL, Warszawa 2007. ISBN978-83-200-3664-0