| Rhamphus ibericus | |
| Toševski et Caldara, 2025 | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ | |
| Gromada | |
| Rząd | |
| Nadrodzina | |
| Rodzina | |
| Podrodzina | |
| Plemię | |
| Podplemię | |
| Rodzaj | |
| Gatunek |
Rhamphus ibericus |
Rhamphus ibericus – gatunek chrząszcza z rodziny ryjkowcowatych i podrodziny Curculioninae.
Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 2025 roku przez Iva Toševskiego i Roberta Caldarę na łamach czasopisma „Insects”. Jako miejsce typowe wskazano Elburgo w hiszpańskim Kraju Basków. Wyróżnienia dokonano na podstawie danych molekularnych i morfologicznych.
Takson ten tworzy z Rh. diottii i Rh. monzinii grupę gatunków kryptycznych.
Chrząszcz o ciele długości od 1,4 do 1,6 mm. Ubarwienie ma głównie czarne, z rudymi trzonkami czułków i pozabuławkowymi częściami ich biczyków.
Głowa ma przeciętnie wysklepione ciemię, a guzki ryjka u nasady czułków rzucające się w oczy i wyraźnie od siebie odseparowane. Na wierzchu ryjka biegną dwa lub trzy zaburzone szeregi punktów. Czułki cechują się trzonkiem od 2,1 do 2,3 raza dłuższym niż szerszym, pierwszym członem biczyka symetrycznie maczugowatym, od 1,7 do 1,8 raza dłuższym niż szerszym, nieco dłuższym od poprzedniego i od 1,3 do 1,4 raza dłuższym od następnego, drugim członem biczyka od 1,9 do 2,1 raza dłuższym niż szerszym, trzecim jego członem od 1,7 do 1,9 raza dłuższym niż szerszym, czwartym od 1,5 do 1,6 raza dłuższym niż szerszym, a członami od piątego do siódmego szerszymi niż dłuższymi.
Przedplecze jest przeciętnie stożkowate, między 1,6 a 1,7 raza szersze niż dłuższe, po bokach lekko zakrzywione. Pokrywy są eliptyczne, około 1,3 raza dłuższe niż szersze, nieco węższe i słabiej po bokach zaokrąglone niż u Rh. monzinii oraz nieco dłuższe niż u Rh. diottii, u podstawy tylko nieznacznie szersze od tylnej krawędzi przedplecza, najszersze pośrodku, wyraźnie sklepione, o przeciętnie wypukłych międzyrzędach dyskowych. Golenie przednie i tylne cechują się wyrostkiem hakowatym (unkusem) nieco większym niż u podobnego Rh. monzinii. Tylne uda są wyraźnie kuliste.
Genitalia samca odznaczają się prąciem w widoku grzbietowym o bokach równoległych na całej długości.
Owad ten jest monofagicznym foliofagiem żerującym na śliwie tarninie. Larwy minują liście, podczas gdy postacie dorosłe wygryzają na nich drobne dziurki.
Gatunek palearktyczny, endemiczny dla północnej Hiszpanii.