Richard M. Ryan (2016) | |
| Państwo działania | |
|---|---|
| Data urodzenia |
15 maja 1953 |
| profesor | |
| Specjalność: psychologia kliniczna, psychologia motywacji | |
| Alma Mater |
University of Connecticut, University of Rochester |
| psycholog, nauczyciel akademicki | |
| Uczelnia |
Australian Catholic University |
| Strona internetowa | |
Richard M. Ryan (Richard Michael Ryan, ur. 15 maja 1953) – amerykański psycholog kliniczny, badacz motywacji i nauczyciel akademicki. Profesor w Institute for Positive Psychology and Education na Australian Catholic University oraz emerytowany profesor psychologii na University of Rochester. Wspólnie z Edwardem L. Decim opracował teorię autodeterminacji (ang. self-determination theory, SDT), dotyczącą motywacji człowieka, rozwoju osobowości i dobrostanu psychicznego.
Ukończył studia licencjackie z filozofii na University of Connecticut. W 1981 roku uzyskał stopień doktora psychologii klinicznej na University of Rochester.
Związany zawodowo z University of Rochester, gdzie prowadził badania nad psychologią motywacji i osobowości. Od 2014 roku pracuje również w Institute for Positive Psychology and Education na Australian Catholic University. W 2025 roku otrzymał tytuł MacKillop Distinguished Professor, przyznany przez tę uczelnię za osiągnięcia akademickie.
Pełnił funkcję redaktora naczelnego czasopisma naukowego „Motivation and Emotion”, a także redaktora współpracującego „Journal of Personality and Social Psychology”. Jest członkiem m.in. American Psychological Association oraz American Educational Research Association.
Najważniejszym obszarem działalności naukowej Ryana jest teoria autodeterminacji, rozwijana wspólnie z Edwardem L. Decim od lat 80. XX wieku. Teoria zakłada, że dla prawidłowego funkcjonowania i dobrostanu psychicznego człowieka znaczenie ma zaspokajanie trzech podstawowych potrzeb psychologicznych: autonomii, kompetencji oraz relacji z innymi ludźmi.
W ramach teorii badacze rozróżnili motywację wewnętrzną i zewnętrzną, zwracając zarazem uwagę na różne stopnie autonomii regulacji zachowania. Motywacja wewnętrzna wiąże się z podejmowaniem aktywności ze względu na zainteresowanie lub satysfakcję wynikającą z samego jej wykonywania. Motywacja zewnętrzna odnosi się do działań podejmowanych ze względu na możliwe do wyodrębnienia rezultaty. Według tej koncepcji również motywacja zewnętrzna może mieć charakter względnie autonomiczny, jeżeli jednostka przyswoiła cele lub wartości związane z określonym zachowaniem.
Wyniki badań prowadzonych w ramach teorii autodeterminacji znalazły zastosowanie m.in. w psychologii edukacyjnej, psychologii pracy, ochronie zdrowia, sporcie oraz badaniach nad korzystaniem z gier komputerowych i środowisk wirtualnych.
Ryan jest autorem lub współautorem kilkuset publikacji naukowych dotyczących motywacji, osobowości i dobrostanu psychicznego. Współtworzył m.in. monografię Intrinsic Motivation and Self-Determination in Human Behavior (1985) oraz Self-Determination Theory: Basic Psychological Needs in Motivation, Development, and Wellness (2017).
Za działalność naukową otrzymał m.in.: