Rob Gronkowski (2019) | |||||||||||||
| Data i miejsce urodzenia | |||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Wzrost |
198 | ||||||||||||
| Pozycja | |||||||||||||
| Kariera juniorska | |||||||||||||
| |||||||||||||
| Draft |
2010, numer: 42 | ||||||||||||
| Kariera seniorska | |||||||||||||
| |||||||||||||
Rob James Gronkowski, pseud. Gronk (ur. 14 maja 1989 w Amherst w Nowym Jorku) – były amerykański futbolista polskiego pochodzenia grający na pozycji tight end (TE) w National Football League (NFL). W swojej karierze reprezentował zespoły New England Patriots (2010–2019) oraz Tampa Bay Buccaneers (2020–2021).
Zwycięzca Super Bowl w sezonach 2014, 2016, 2018 i 2020. Pięciokrotnie występował w Pro Bowl (2011, 2012, 2014, 2015, 2017), czterokrotnie wybrany do Associated Press All-Pro First Team (2011, 2014, 2015, 2017), wybrany do Patriots All-Dynasty Team oraz Patriots 2010s All-Decade Team. W 2026 roku włączony do The Patriots Hall of Fame. Ustanowił i posiada rekordy NFL i drużyny New England Patriots.
Po zakończeniu kariery futbolisty epizodycznie występował także jako zawodnik wrestlingu w ramach WWE w 2017 i 2020 roku jako uczestnik WrestleManii 33 i WrestleManii 36, zdobywca tytułów WWE 24/7 Championship i Slammy Awards.
Urodził się 14 maja 1989 roku jako czwarty z piątki dzieci w rodzinie Gordona i Diane (z domu Walters) Gronkowskich. Ojciec, właściciel firmy ze sprzętem do fitnessu, w młodości grał na pozycji guarda w Syracuse Orange (Syracuse University). Następnie podpisał kontrakt z drużyną z United States Football League New Jersey Generals, w której nie rozegrał jednak sezonu.
W szkole średniej Woodland Hills High School grał początkowo w koszykówkę (jako środkowy) i baseball (jako pierwszobazowy). Po rozpoczęciu gry w futbol występował na pozycji tight end (TE) i defensive end (DE), a także jako kopacz (K), ze względu na największą stopę w zespole. Już wówczas dał się poznać jako zdeterminowany, agresywny i obiecujący zawodnik. W jednym z meczów zdobył wszystkie punkty dla Woodland Hills poprzez przyłożenie, safety i przechwycenie fumble, po którym przebiegł pół boiska i zdobył przyłożenie. Podczas gry w szkole średniej został uhonorowany następującymi tytułami: SuperPrep All-America, PrepStar All-America, Class 4-A Associated Press All-State, Fabulous 22 gazety „Pittsburgh Post-Gazette”, First Team All-Conference gazety „Pittsburgh Post-Gazette”, Platinum 33 gazety „Harrisburg Patriot-News”, Terrific 25 gazety „Pittsburgh Tribune-Review”.
Po ukończeniu szkoły średniej w 2007 roku rozpoczął naukę na Uniwersytecie Arizony, gdzie został zawodnikiem uniwersyteckiego zespołu futbolu amerykańskiego Arizona Wildcats. W pierwszym sezonie 2007 złapał 28 podań, zdobył 525 jardów i sześć przyłożeń. W następnym sezonie złapał 48 podań, zdobył 672 jardy i 10 przyłożeń. Przed rozpoczęciem sezonu 2009 przeszedł operację przez co opuścił wszystkie mecze. Uznany za jednego z lepszych zawodników na pozycji tight end w zespole z dobrymi umiejętnościami blokowania, łapania piłki, gry w polu i szybkością. W trakcie gry w Arizona Wildcats zdobywał następujące wyróżnienia: All-Pacific 10 Conference football team, dwukrotnie John Mackey National Tight End of the Week honors, Associated Press All-American third-team w 2008, Freshman All-America honors i The Sporting News Freshman All-Pac-10.
| Drużyna | Sezon | Pozycja | Rozegrane mecze | Odebrane podania | Odebrane jardy | Przyłożenia |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Arizona Wildcats | 2007 | TE | 12 | 28 | 525 | 6 |
| Arizona Wildcats | 2008 | TE | 10 | 47 | 672 | 10 |
| Podsumowanie | 22 | 75 | 1197 | 16 | ||
Źródło: Rob Gronkowski, Sport Reference College Football [dostęp: 2026-05-04].
W drafice w 2010 roku został wybrany z 42 miejsca w drugiej rundzie przez New England Patriots, pomimo faktu, że w Arizona Wildcats rozegrał 22 mecze.
W sezonie 2010 rozegrał rozegrał 16 meczów z czego 11 od samego początku. Swoje pierwsze przyłożenie w sezonie zdobył podczas pierwszego meczu z Cincinnati Bengals, w czwartej kwarcie, po jednojardowym podaniu od Toma Bardy’ego. Już w trakcie swojego pierwszego sezonu w NFL ustanowił rekord drużyny w największej ilości odebranych podań na przyłożenie (10, receiving touchdown) w dwóch kategoriach, jako zawodnik na pozycji tight end oraz jako poczatkujący (rookie) w drużynie. Jego 42 przyjęte podania były drugim rezultatem w historii drużyny jeśli chodzi o poczatkującego końcowego. W trakcie meczu z Pittsburgh Steelers 14 listopada 2010 roku zdobył, jako pierwszy poczatkujący w historii Patriots, trzy przyłożenia. Drugi mecz z wieloma przyłożeniami (2) miał miejsce 26 grudnia z Buffalo Bills. 2 stycznia podczas meczu z Miami Dolphins pierwszy raz przekroczył granice 100 odebranych jardów w karierze, zdobywając 102 jardy.
W sezonie 2011 rozegrał od początku wszystkie mecze w drużynie, rozgrywając pięć meczów, w których zdobył ponad sto jardów. W sezonie tym ustanowił trzy rekordy NFL na pozycji tight end: odebranych jardów (1327), odebranych podań na przyłożenie (17) i ogólnej liczby przyłożeń (18).
Podczas meczu z Indianapolis Colts, jako pierwszy końcowy od 1970 roku, w jednym meczu odebrał dwa podania na przyłożenie i zdobył przyłożenie wbiegając (rushing touchdown) do pola punktowego przeciwnika z piłką. Był to jednocześnie pierwszy od 2006 roku rushing touchdown w wykonaniu zawodnika na tej pozycji. W siedmiu meczach zdobywał dwa lub więcej przyłożeń, a w sześciu meczach z rzędu zdobył co najmniej jedno przyłożenie. Rozegrał wszystkie trzy mecze fazy play-off, zdobywając 258 jardów, łapiąc 17 podań i zdobywając trzy przyłożenia.
W tym sezonie zdobył następujące wyróżnienia: Associated Press All-Pro First Team, All Pro gazety „Sports Illustrated”, All-NFL Team magazynu „Pro Footbal Weekly”, All-Pro „The Sporting News”, AFC Offensive Player of the Week (tydzień 14., mecz z Washington Redskins). Był to także pierwszy sezon, kiedy zagrał w Pro Bowl.

W sezonie 2012 rozegrał 11 meczów, grając od początku każdy. W całym sezonie zdobył 790 jardów, odebrał 55 podań i zdobył 11 przyłożeń.
28 października rozegrał swój najlepszy mecz, zdobywając dwa przyłożenia i 146 jardów przeciwko St. Louis Rams. 18 listopada w meczu z Indianapolis Colts doznał kontuzji ramienia, co sprawiło, że nie zagrał w pięciu kolejnych meczach. Tej samej kontuzji doznał 13 stycznia w meczu z Houston Texans. Pomimo kontuzji udało mu się zostać pierwszym końcowym w historii NFL, który zdobył w trzech sezonach z rzędu 10 lub więcej przyłożeń (2010–2012). Rozegrał także trzy mecze, w których zdobył 100 lub więcej jardów.
Został wytypowany drugi raz do meczu Pro Bowl, a także wybrany do Pro Football Writers Association’s All-NFL Team.
W związku z nawrotem kontuzji przedramienia nie zagrał w sześciu meczach sezonu.
Pierwszy mecz po kontuzji rozegrał 20 października z New York Jets, odbierając osiem podań i 114 jardów. Był to jego 10 mecz w karierze z ponad stu zdobytymi jardami, a zarazem rekord drużyny. 3 listopada, w spotkaniu z Pittsburgh Steelers, ustanowił nowy rekord drużyny w ilości meczów (11) z ponad stoma zdobytymi jardami. 18 listopada zdobył swoje 40. przyłożenie po podaniu od Brady’ego w karierze, co również stało się rekordem Patriots. 8 grudnia doznał kontuzji kolana w meczu z Cleveland Browns. W sezonie łącznie zdobył cztery przyłożenia, odebrał 39 podań i zdobył 592 jardy. Ponownie zakończył trzy mecze z ponad stu zdobytymi jardami.
W sezonie 2014 rozegrał 15 meczów sezonu zasadniczego, zaczynając 10 z nich. Odebrał w nich 82 podania, 1124 jardy i zdobył 12 przyłożeń. Rozpoczął także wszystkie trzy mecze rundy play-off, w których odebrał 16 podania, 204 jardów i zdobył po jednym przyłożeniu w każdym meczu.
26 października wyrównał swój życiowy rekord odebranych podań i zdobytych przyłożeń w meczu z Chicago Bears, łapiąc dziewięć podań, zdobywając 149 jardy i trzy przyłożenia. 2 listopada w meczu z Denver Broncos wyrównał rekord dziewięciu odebranych podań. 16 listopada w meczu z Indianapolis Colts zdobył jedno przyłożenie, co sprawiło, że był drugim zawodnikiem w historii drużyny pod względem odebranych podań na przyłożenie (51). 7 grudnia w meczu z San Diego Chargers, zdobywając jedno przyłożenie, został pierwszym w historii NFL tight endem z czterema sezonami ze zdobytymi 10 lub więcej przyłożeniami. Rozegrał cały zwycięski mecz Super Bowl XLIX przeciwko Seattle Seahawks, odbierając sześć podań, zdobywając 68 jardów i jedno przyłożenie.
Trzeci raz w swojej karierze zagrał w Pro Bowl, został także nominowany do: Associated Press All-Pro First Team, Pro Football Writers Association’s All-NFL Team, MMQB All-Pro Team, All-Pro Team „The Sporting News”. Otrzymał również następujące tytuły: Associated Press Comeback Player of the Year, PFWA Comeback Player of the Year i Comeback of the Year „The Sporting News”.
W sezonie 2015 rozpoczął wszystkie 15 meczów sezonu zasadniczego, zdobywając 11 przyłożeń, odbierając 72 podania i 1176 jardów. Rozegrał także oba mecze rundy play-off.
10 września w meczu z Pittsburgh Steelers wyrównał rekord osobisty oraz New England Patriots meczu ze zdobytymi trzema przyłożeniami. Był to jego czwarty mecz z takim rezultatem. W meczach z Buffalo Bills (20.09), Jacksonville Jaguars (27.09), New York Jets (25.10), Miami Dolphins (29.10) i New York Giants (15.11) zdobywał ponad 100 jardów. W meczu z Giants odebrał także najdłuższe, 76-jardowe podanie, w swojej karierze. W tym sezonie rozegrał łącznie pięć meczów sezonu regularnego i jeden rundy play-off, w których zdobył ponad 100 jardów. Został jedynym końcowym w historii NFL z trzema sezonami z rzędu, w których zdobywał ponad 1000 jardów i dwucyfrowe przyłożenia, a także pierwszym tight endem z pięcioma sezonami z 10 lub więcej przyłożeniami. Czwarty raz w karierze zagrał w Pro Bowl. Uzyskał nominacje do Associated Press All-Pro First Team, Pro Football Writers Association’s All-NFL Team i All-Pro Team „The Sporting News”.
Pierwszy raz został mianowany współkapitanem zespołu. W sezonie zasadniczym rozegrał osiem meczów, rozpoczynając sześć z nich. Odebrał 25 podań, zdobył 540 jardów i trzy przyłożenia.
Pierwszy mecz rozegrał 2 października z Buffalo Bills, ze względu na kontuzję nie zagrał z Arizoną Cardinals (11.09) i Miami Dolphins (18.09). W meczu z Cincinnati Bengals zdobył największą ilość jardów w jednym meczu (162), co uplasowało go z łącznym wynikiem 5837 jardów na czwartym miejscu w historii drużyny pod względem zdobytych jardów. 30 października odebrał długie pod względem długości 53-jardowe podanie. W tym samym meczu stał się szóstym zawodnikiem drużyny ze odebranymi 400 podaniami, jednocześnie był to jego 23 mecz w karierze, w którym przekroczył granicę 100 zdobytych jardów.
Drugi raz w karierze został mianowany współkapitanem drużyny. Rozpoczął wszystkie 14 meczów sezonu zasadniczego, odbierając łącznie 69 podań, zdobywając 1084 jardów i zdobywając osiem przyłożeń. Grał także we wszystkich trzech meczach rundy play-off, notując wynik 16 złapanych podań, 218 zdobytych jardów i trzech przyłożeń.
24 września w meczu z Houston Texans zdobył swoje 70. przyłożenie w karierze. Żaden tight end w historii NFL nie zdobył tylu przyłożeń w 91 meczach. 1 października po meczu z zespołem Carolina Panthers został zawodnikiem, który odebrał najwięcej jardów w podaniach od Toma Bardy’ego w New England Patriots w karierze. W meczu z New York Jets (15.10) zdobył dwa przyłożenia i zanotował 15. mecz w karierze, w którym zdobył dwa przyłożenia lub więcej. 26 listopada powtórzył rezultat z meczu z New York Jets ustanawiając rekord Patriots w ilości meczów z co najmniej dwoma przyłożeniami. Po tym meczu dostał się także do dziesiątki tight endów wszechczasów z ilością odebranych jardów. 17 grudnia w spotkaniu z Pittsburh Steelers odebrał najwięcej jardów w karierze - 168. W tym meczu złapał także dwa podwyższenia dwupunktowe, co dało New England Patriots zwycięstwo 27:24. Ze ten mecz otrzymał tytuł AFC Offensive Player of the Week. W meczu rundy play-off z Jacksonville Jaguars odebrał jedno podanie na 21 jardów, co sprawiło, że został liderem pod względem odebranych jardów w play-offach przez końcowych w historii. Natomiast podczas meczu Super Bowl z Philadelphią Eagles zdobył 116 jardów, co był również najwyższym rezultatem pośród wszystkich tight endów w historii NFL.
Piąty raz został zaproszony do meczu Pro Bowl, a także uzyskał nominacje do Associated Press All-Pro First Team i Pro Football Writers Association’s All-NFL Team.
New England Patriots ustalili z Detroit Lions, że sprzedadzą Gronkowskiego, bez jego wiedzy, po zakończeniu play-offów w zamian za pierwszy i drugi wybór w drafcie 2018. Zawodnik nie chciał jednak współpracować w tej kwestii i zagroził, że zakończy karierę jeśli klub będzie chciał sfinalizować umowę.
W sezonie 2018 rozegrał 13 meczów, odbierając 47 podań, zdobywając 682 jardy i trzy przyłożenia. W fazie play-off rozegrał wszystkie trzy mecze, zdobywając 191 jardów i odbierając 13 podań.
Po meczu z Houston Texans (09.09), w którym grał również w formacji defensywnej, dostał się do najlepszej dwudziestki tight endów pod względem odebranych podań z wynikiem 481. Ze względu na kontuzje nie grał w trzech meczach. W meczu z Detroi Lions (23.09) odebrał cztery podania na 51 jardów, co sprawiło, że miał ich łącznie 7293 i uplasowało go na drugim miejscu pod względem ilości odebranych jardów od rozgrywającego. Po spotkaniu z Indianapolis Colts awansował na drugie miejsce w historii Patriots pod względem odebranych jardów. 14 października rozegrał od początku mecz z Kansas City Chiefs, w którym odebrał trzy podania na łączną odległość 97 jardów. Dwa z nich, w czwartej kwarcie, pozwoliły drużynie ostatecznie wygrać mecz 43:40. Istotny wkład w ostateczne zwycięstwo drużyny miał w meczu z New York Jets (25.11) oraz meczu fazy play-off z Kansas City Chiefs (20.01.2019). W meczu Super Bowl LIII z Los Angeles Rams (03.02.2019) w czwartej kwarcie, przy remisem 3:3, odebrał 29-jardowe podanie, które przeniosło próbę na linię drugiego jarda na połowie przeciwnika, a Patriots zakończyli akcję przyłożeniem i zyskali prowadzenie 10:3, a mecz ostatecznie zakończył się zwycięstwem New England Patriots 13:3. Jego sześć odebranych podań w finale wysunęło go na pierwsze miejsce w historii Super Bowl pod względem ilości odebranych podań przez końcowego.
W marcu 2019 ogłosił koniec kariery, swoją decyzję argumentował pogarszającym się stanem fizycznym, co miało negatywny wpływ na jego regenerację po meczach i problemy w dalszej grze. Problemy zdrowotne przekładały się negatywnie na jego zdrowie psychiczne.
W kwietniu 2020 zapowiedział powrót do zawodów i wyraził chęć ponownej gry z Bardym w jednym zespole. New England Patriots wciąż posiadali prawa do zawodnika i postanowili, że przejdzie on do Tampa Bay Buccaneers w zamian za siódmy wybór podczas draftu 2020.

W sezonie rozegrał i rozpoczął wszystkie 16 meczów. Złapał w nich 45 podań na łączną długość 623 jardów (10 wynik w NFL na pozycji tight end w sezonie) i zdobył siedem przyłożeń. W meczu z Las Vegas Raiders (25.10) zdobył jedno przyłożenie, które było jednocześnie 80. przyłożeniem pary Gronkowski-Brady w sezonie. zasadniczym. 24 stycznia 2021 roku, w meczu dywizyjnym fazy play-off z Green Bay Packers, w czwartej kwarcie odebrał 29-jrdowe podanie, które pozwoliło na podwyższenie wyniku kopem z pola i zabezpieczyło zwycięstwo Buccaneers. W meczu Super Bowl LV z Kansas City Chiefs odebrał sześć podań i zdobył dwa przyłożenia, które sprawiły, że para Gronkowski-Brady zdobyła 14 przyłożeń w meczach fazy play-off, najwięcej w historii NFL. Biorąc pod uwagę występ w Super Bowl LII, wraz z Jerrym Ricem byli wówczas jedynymi zawodnikami w NFL, który wielokrotnie w Super Bowl zdobywali dwa i więcej przyłożeń. W tamtym czasie był także jedynym zawodnikiem Tampa Bay, który w meczach fazy play-off zdobywał wielokrotnie przyłożenia po złapaniu piłki w polu punktowym przeciwnika.
W marcu 2021 roku zespół przedłużył z nim kontrakt na rok o wartości 8 mln dolarów z możliwością zarobienia 10 mln z premiami.
W tym sezonie rozegrał 12 meczów sezonu zasadniczego, w których odebrał 55 podań, zdobywając 802 jardy i sześć przyłożeń. W fazie play-off rozegrał oba mecze, łapiąc dziewięć podań na 116 jardów i zdobywając jedno przyłożenie. W związku z kontuzją nie rozegrał meczów w tygodniach 4–7. Dopiero w meczu z Indianapolis Colts (28.11) zdobył ponad 100 jardów (123), łapiąc siedem podań. Mecz z Atlantą Falcons (05.12) był trzecim w sezonie, w którym zdobył dwa przyłożenia. W ten sposób duet Gronkowski-Brady zdobył 90 przyłożeń w sezonie zasadniczym. Tylko para Peyton Manning-Marvin Harrison miała wówczas lepszy rezultat, bo aż 112 przyłożeń.
21 czerwca 2022 roku, po 11 sezonach w NFL, ogłosił zakończenie kariery. Jednak w listopadzie 2025 roku w FOX Sports ogłosił, że podpisze jednodniowy kontrakt z New England Patriots, aby zakończyć karierę sportową jako część jako Patriota.
W 2026 roku głosami kibiców New England Patriots został wybrany do The Patriots Hall of Fame jako 38 członek galerii sław.
Legenda:
- kolorem złotym zaznaczono sezony, w których zdobył Super Bowl
- NE - New England Patriots
- TB - Tampa Bay Buccaneers
| Drużyna | Sezon | Pozycja | Rozegrane mecze | Odebrane podania | Odebrane jardy | Przyłożenia | Najdłuższe złapane podanie
(w jardach) |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| NE | 2010 | TE | 16 | 42 | 546 | 10 | 28 |
| NE | 2011 | TE | 16 | 90 | 1327 | 17 | 52 |
| NE | 2012 | TE | 11 | 55 | 790 | 11 | 41 |
| NE | 2013 | TE | 7 | 39 | 592 | 4 | 50 |
| NE | 2014 | TE | 15 | 82 | 1124 | 12 | 46 |
| NE | 2015 | TE | 15 | 72 | 1176 | 11 | 76 |
| NE | 2016 | TE | 8 | 25 | 540 | 3 | 53 |
| NE | 2017 | TE | 14 | 69 | 1084 | 8 | 53 |
| NE | 2018 | TE | 13 | 47 | 682 | 3 | 42 |
| TB | 2020 | TE | 16 | 45 | 623 | 7 | 48 |
| TB | 2021 | TE | 12 | 55 | 802 | 6 | 42 |
| Podsumowanie | 142 | 621 | 9286 | 92 | - | ||
Źródło: Rob Gronkowski, Pro Football Reference [dostęp: 2026-05-08].
| Drużyna | Sezon | Pozycja | Rozegrane mecze | Odebrane podania | Odebrane jardy | Przyłożenia | Najdłuższe złapane podanie
(w jardach) |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| NE | 2010 | TE | 1 | 4 | 65 | 0 | 37 |
| NE | 2011 | TE | 3 | 17 | 258 | 3 | 28 |
| NE | 2012 | TE | 1 | 0 | 0 | 0 | |
| NE | 2014 | TE | 3 | 16 | 204 | 3 | 46 |
| NE | 2015 | TE | 2 | 15 | 227 | 3 | 40 |
| NE | 2017 | TE | 3 | 16 | 218 | 3 | 27 |
| NE | 2018 | TE | 3 | 13 | 191 | 0 | 29 |
| TB | 2020 | TE | 4 | 8 | 110 | 2 | 29 |
| TB | 2021 | TE | 2 | 9 | 116 | 1 | 42 |
| Podsumowanie | 22 | 98 | 1389 | 15 | - | ||
Źródło: Rob Gronkowski, Pro Football Reference [dostęp: 2026-05-08].
Lista najważniejszych osiągnięć i tytułów:
Występował epizodycznie we wrestlingu. W 2017 roku uczestniczył we WrestleManii 33 i pomógł Mojo Rawleyowi w Andre the Giant Memorial Battle Royal. W 2020 roku wystąpił na WrestleManii 36, gdzie podczas drugiego dnia zawodów zdobył tytuł WWE 24/7 Championship. Po 58 dniach utracił ten tytuł na rzecz R-Trutha. W tym samym roku zdobył tytuł Slammy Award for Celebrity of the Year.

Pradziadkiem Roba był Ignatius Gronkowski, reprezentant Stanów Zjednoczonych w kolarstwie na letnich Igrzyskach Olimpijskich w 1920 roku. Trzej bracia Roba, Dan (również grał w New England Patriots), Chris i Glenn, również grali w NFL, z kolei czwarty brat Gordie grał w baseball.
W związku z mającą również polskie korzenie amerykańską modelką i aktorką Camille Kostek.
Kilka razy podkreślał swoje polskie korzenie. W 2024 roku odwiedził amerykańskich żołnierzy stacjonujących w 33 Bazie Lotnictwa Transportowego w Powidzu.