Robur Carolinum

Robur Carolinum
Nazwa łacińska	Robur Carolinum
Dopełniacz łaciński	Roboris Carolini
Skrót nazwy łacińskiej	RbC
	Charakterystyka
Najjaśniejsza gwiazda	Miaplacidus (1,69m)
Gwiazdozbiory sąsiadujące	Centaur; Mucha; Kameleon; Ryba Latająca; Argo Navis Kil; Żagiel; ;
	Multimedia w Wikimedia Commons

Robur Carolinum (z łac. „Dąb Karola”) – historyczny gwiazdozbiór obejmujący część gwiazd obecnych konstelacji Kila i Żagla. Gwiazdozbiór został stworzony w 1678 roku przez Edmonda Halleya na cześć króla Karola II Stuarta. Upamiętniał on dąb (tzw. Royal Oak, „królewski dąb”), w którym król ukrywał się po klęsce w bitwie pod Worcester. Halley przedstawił gwiazdozbiór Towarzystwu Królewskiemu po powrocie z obserwacji na Wyspie Świętej Heleny. Gest zyskał uznanie króla i Halley otrzymał tytuł magistra Uniwersytetu Oksfordzkiego. Robur Carolinum obejmował jasne gwiazdy historycznego gwiazdozbioru Argo, w tym drugiego co do jasności Miaplacidusa oraz gwiazdę eta Carinae, którą Halley skatalogował jako pierwszy. Gwiazdozbiór ten umieścił w swoim atlasie także Jan Heweliusz, korzystający z precyzyjnych pomiarów Halleya. Nicolas-Louis de Lacaille usunął ten gwiazdozbiór, tworząc dokładniejsze mapy nieba południowego 75 lat po Halleyu. Objęcie gwiazd z figury klasycznego Okrętu Argo i podtekst polityczny sprawiły, że niewielu astronomów zaakceptowało ten gwiazdozbiór, choć pojawił się jeszcze w atlasie nieba Johanna Bodego w 1801 roku.

Przypisy

1 2 John C. Barentine: The Lost Constellations: A History of Obsolete, Extinct, or Forgotten Star Lore. Springer, 2015, s. 335. ISBN 978-3-319-22795-5.
↑ bet Car w bazie SIMBAD (ang.)
1 2 3 Robur Carolinum, Charles's oak. W: Ian Ridpath: Star Tales. James Clarke & Co., 1988. ISBN 978-0-7188-2695-6.
1 2 Robur Carolinum, Charles' Oak. W: Richard Hinckley Allen: Star Names Their Lore and Meaning. Nowy Jork: Dover Publications Inc., 1963, s. 348. ISBN 0-486-21079-0. (ang.).
1 2 Jerzy Dobrzycki, Jarosław Włodarczyk: Historia naturalna gwiazdozbiorów. Warszawa: Prószyński i S-ka, 2002, s. 53, 68. ISBN 83-7255-125-1.
↑ Shane Horvatin: Robur Carolinum. Charle's Oak. Michigan State University. [dostęp 2017-08-24]. (ang.).

[barentine-1] 1 2 John C. Barentine: The Lost Constellations: A History of Obsolete, Extinct, or Forgotten Star Lore. Springer, 2015, s. 335. ISBN 978-3-319-22795-5.

[simbad-2] t Car w bazie SIMBAD (ang.)

[ridpath-3] 1 2 3 Robur Carolinum, Charles's oak. W: Ian Ridpath: Star Tales. James Clarke & Co., 1988. ISBN 978-0-7188-2695-6.

[allen-4] 1 2 Robur Carolinum, Charles' Oak. W: Richard Hinckley Allen: Star Names Their Lore and Meaning. Nowy Jork: Dover Publications Inc., 1963, s. 348. ISBN 0-486-21079-0. (ang.).

[hng-5] 1 2 Jerzy Dobrzycki, Jarosław Włodarczyk: Historia naturalna gwiazdozbiorów. Warszawa: Prószyński i S-ka, 2002, s. 53, 68. ISBN 83-7255-125-1.

[msu-6] Shane Horvatin: Robur Carolinum. Charle's Oak. Michigan State University. [dostęp 2017-08-24]. (ang.).

Gwiazdozbiory historyczne	Antinous Argo Navis Cancer Minor Cerberus (Ramus Pomifer) Custos Messium Felis Honores Frederici (Gloria Frederici; Sceptrum et Manus Iustitiae) Gallus Globus Aerostaticus Jordanis Machina Electrica Mons Maenalus Musca Borealis (Apis, Vespa; Lilium) Officina Typographica Polophylax Psalterium Georgianum (Harpa Georgii) Quadrans Muralis Rangifer (Tarandus) Rhombus Robur Carolinum Sagitta Australis Sceptrum Brandenburgicum Taurus Poniatovii Telescopium Herschelii Tigris Triangulum Minus Turdus Solitarius (Noctua)
Historyczne nazwy uznanych gwiazdozbiorów	Apis Malus Phoenicopterus Xiphias
Zobacz też	Julius Schiller (Coelum Stellatum Christianum) John Hill (Anguilla, Aranea, Bufo, Dentalium, Gryphites, Hippocampus, Hirudo, Limax, Lumbricus, Manis, Patella, Pinna Marina, Scarabaeus, Testudo, Uranoscopus)