| Data i miejsce urodzenia |
11 czerwca 1883 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
10 marca 1947 |
| Przedstawiciel Ambasady RP przy Dowództwie Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR w Jangi-Jul pod Taszkentem | |
| Okres |
od 1942 |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Odznaczenia | |
   | |
Roman Henryk Hausner (ur. 11 czerwca 1883 we Lwowie, zm. 10 marca 1947 w Londynie) – polski prawnik, specjalista z zakresu prawa administracyjnego, wyższy urzędnik państwowy i urzędnik konsularny.
Absolwent C. K. Gimnazjum im. Franciszka Józefa we Lwowie z 1901 (w jego klasie był m.in. Kazimierz Barancewicz). Ukończył studia na Wydziale Prawa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Lwowskiego w 1906. Od 1919 pracował w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych, stopniowo awansując poprzez starszego referenta, naczelnika wydziału, dyrektora Departamentu IV, aż do stanowiska dyrektora Gabinetu Ministra (1934). W listopadzie 1926 został powołany do Rady Prawniczej. Specjalizował się w ustroju administracji, opracował m.in. projekt rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 19 stycznia 1928 o organizacji i zakresie działania władz administracji ogólnej (Dz. U. z 1928 r. Nr 11, poz. 86 (ISAP), z późn. zm.). Zajmował się redagowaniem przydatnych w pracy prawników i urzędników skorowidzów obowiązujących przepisów prawnych (ukazało się co najmniej siedem wydań tych skorowidzów). Publikował również na temat zasad techniki prawodawczej oraz zasad tworzenia i ogłaszania prawa.
W czasie wojny znalazł się w ZSRR, dołączył do tworzącej się armii polskiej w charakterze przedstawiciela Ambasady RP przy Dowództwie Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR w Jangi-Jul pod Taszkentem (1942) i wraz z nią ewakuował się do Iraku. Od 1943 był radcą prawnym w rządzie Władysława Raczkiewicza.