Romuald Tesarowicz

Romuald Tesarowicz
Data i miejsce urodzenia

2 lutego 1952
Zielona Góra

Data i miejsce śmierci

15 października 2017
Milanówek

Typ głosu

bas

Gatunki

opera, oratorium

Zawód

śpiewak operowy

Romuald Tesarowicz (ur. 2 lutego 1952 w Zielonej Górze, zm. 15 października 2017 w Milanówku) – polski śpiewak operowy (bas), występujący w kraju i za granicą, specjalizujący się w wielkim basowym repertuarze rosyjskim i włoskim.

Wykształcenie i nagrody w konkursach wokalnych

Absolwent Państwowej Średniej Szkoły Muzycznej w Zielonej Górze, gdzie uczył się śpiewu pod kierunkiem Lidii Gawrylarz, uzyskał także dyplom kontrabasisty.

Laureat nagród w konkursach wokalnych:

W latach 1972–1980 solista Centralnego Zespołu Wojska Polskiego w Warszawie (obecnie Reprezentacyjny Zespół Artystyczny Wojska Polskiego).

Kariera operowa

Zadebiutował na scenie Opery Śląskiej w Bytomiu partią Skołuby w marcu 1981 w Strasznym dworze S. Moniuszki. W latach 1980–1983 solista Opery Śląskiej w Bytomiu, na tej scenie śpiewał także m.in. Ferranda w Trubadurze G. Verdiego, Hrabiego Rudolfa w Lunatyczce V. Belliniego, Arcykapłana w Czarodziejskim flecie W.A. Mozarta i Archiereiosa w Królu Rogerze K. Szymanowskiego.

W latach 1983–1991 solista Teatru Wielkiego w Łodzi, gdzie kreował m.in. tytułowego Mefistofelesa A. Boito, Gremina w Eugeniuszu Onieginie P. Czajkowskiego, Kardynała de Brogni w Żydówce J. Halev’ego, Zachariasza w Nabuccu i Króla Filipa w Don Carlosie G. Verdiego, Pimena w Borysie Godunowie M. Musorgskiego, Wotana w Walkirii R. Wagnera.

Występował także w Teatrze Wielkim w Poznaniu, gdzie wykonał m.in. Zarastra w Czarodziejskim flecie W.A. Mozarta, Angelottiego w Tosce G. Pucciniego oraz tytułowego Borysa Godunowa w dziele M. Musorgskiego (w reż. M. Weissa-Grzesińskiego).

Na scenie Teatru Wielkiego – Opery Narodowej po raz pierwszy wystąpił jako Stolnik w Halce S. Moniuszki (1983). Zaśpiewał tam. m.in. Orovesa w Normie V. Belliniego, Mefista w Fauście C. Gounoda, Banca w Makbecie i Króla Filipa w Don Carlosie, Skołubę w Strasznym dworze S. Moniuszki, Gremina w Eugeniuszu Onieginie P. Czajkowskiego, Komandora w Don Giovannim W.A. Mozarta, Brandela w Potępieniu Fausta H. Berlioza. Wziął udział (Skołuba) w nagraniu Strasznego dworu S. Moniuszki pod dyrekcją Jacka Kapszyka (dla EMI Classics).

Bardzo często występował za granicą. W 1986 r. podczas uroczystego otwarcia Teatro Vittorio Emmanuele w Messynie śpiewał Gremina w Eugeniuszu Onieginie P. Czajkowskiego oraz Rajmunda w Łucji z Lammermoor G. Donizettiego. We Włoszech śpiewał także m.in. w Operze Rzymskiej: Maluta Skuratow w Carskiej narzeczonej N. Rimskiego-Korsakowa i w mediolańskiej La Scali Sałtan w Bajkach o carze Sałtanie N. Rimskiego-Korsakowa, 1989.

W 1989 r., związał się z paryską Opéra-Bastille od momentu jej otwarcia, wykonywał tam takie partie jak: Papież w Benvenuto Cellinim H. Berlioza, Suryn w Damie pikowej P. Czajkowskiego (w reż. A.Michałkowa-Konczałowskiego pod batutą Myung-Whun Chunga), Zachariasza w Nabuccu G. Verdiego.

W 1992 zaśpiewał w Lady Makbet mceńskiego powiatu D. Szostakowicza (1992), pod batutą Myung-Whun Chunga, spektakl został zarejestrowany przez Deutsche Grammophon. Na scenie paryskiej kreował także role w Madame Butterfly G. Pucciniego (w reż. Roberta Wilsona), Tosce, Otellu (partia Lodovica, u boku Placida Dominga, Ernanim (de Silva pod dyrekcją Georga Soltiego). W 1990 r. wziął udział w koncertowym wykonaniu Wesela I. Strawińskiego w Paryżu (pod Siemionem Byczkowem). W Operze w Marsylii zaśpiewał Chana Kończaka w Kniaziu Igorze A. Borodina w Marsylii (1997). Występował też w operze w Lyonie (Wurm w Luizie Miller, Ramfisa w Aidzie, Ferranda w Trubadurze oraz Banka w Makbecie G. Verdiego, Timura w Turandot G. Pucciniego, śpiewał pod dyrekcją Mauricio Areny, Siemona Byczkowa, Kenta Nagano), w operze w Tuluzie, na festiwalach operowych w Orange i Carcassonne.

Wziął udział w koncertowym wykonaniu Wojny i pokoju S. Prokofjewa pod dyrekcją M. Rostropowicza w paryskiej Salle Pleyel, wystąpił tam także w Requiem G. Verdiego (pod dyrekcją G. Rożdiestwienskiego). Pod dyrekcją M. Rostropowicza wziął udział w wykonaniach w Waszyngtonie (w Centrum Kennedy’ego z amerykańską National Symphony Orchestra, 1987) i Paryżu (1988), a także rejestracji dla Erato partii Warłama w Borysie Godunowie M. Musorgskiego (obok Ruggiera Raimondiego, Nicolaia Geddy i Galiny Wiszniewskiej). Wziął udział w rejestracji satyrycznej kantaty D. Szostakowicza Rajok (Erato, 1989).

Występował w Stuttgarcie, Taorminie na Sycylii, Montrealu, Pekinie, Petersburgu, Skandynawii, Stanach Zjednoczonych i krajach Ameryki Środkowej.

W 1998 roku na Festiwalu Casalsa(inne języki) w Portoryko śpiewał partię Zachariasza w Nabuccu, a w 1999 roku Króla Filipa w Don Carlosie i partię solową w Credo K. Pendereckiego.

W 1989 r. wziął udział w filmie Andrzeja Żuławskiego Borys Godunow (rola Warłama).

Śpiewał rozległy repertuar oratoryjno-kantatowy (m.in. dzieła J.S. Bacha, G.F. Händla, J. Haydna, G. Verdiego), pieśni kompozytorów polskich, francuskich, rosyjskich i niemieckich oraz muzykę współczesną. Występował w wielu dziełach K. Pendereckiego: Te Deum i Pasji według św. Łukasza, Polskim Requiem, Siedmiu bramach Jerozolimy, Credo. Kilkukrotnie zarejestrował Siedem bram Jerozolimy K. Pendereckiego, nagrał Missa pro pace W. Kilara.

Dyskografia

Opery:

Dzieła oratoryjne:

Płyty recitalowe: