| Data i miejsce urodzenia |
29 maja 1873 |
|---|---|
| Pochodzenie | |
| Data i miejsce śmierci |
29 października 1918 |
| Przyczyna śmierci | |
| Instrumenty | |
| Gatunki | |
| Zawód | |
Rudolf Tobias (ur. 29 maja 1873 w gminie Käina, na wyspie Hiuma, zm. 29 października 1918 w Berlinie) – estoński kompozytor, organista i pedagog.
Podstawy edukacji muzycznej otrzymał od ojca, który był zatrudniony przy renowacji oraz strojeniu organów i fortepianów w lokalnej parafii. Zaczął komponować w 1882, w wieku 9 lat. Od 1885 uczył się w Haapsalu gry fortepianowej u Cathariny von Gernet. W 1889 studiował w Tallinnie grę organową i teorię muzyki pod kierunkiem Ernsta Reinickego, organisty katedry w Tallinnie.
W 1893 wyjechał do Petersburga, gdzie spędził 10 lat ucząc się i pracując. Studiował w Konserwatorium Petersburskim grę na organach u Louisa Homiliusa oraz kompozycję u Nikołaja Rimskiego-Korsakow. Po ukończeniu studiów pracował w Petersburgu jako organista, dyrygent chóru i nauczyciel muzyki.
W 1904 wrócił do Estonii i zamieszkał w Tartu, gdzie nauczał w kilku szkołach i udzielał prywatnych lekcji muzyki. Jednym z jego uczniów był Heino Eller. W 1908 podróżował po Europie, przebywając krótko w Paryżu, Monachium, Dreźnie i Pradze. Na dłużej zamieszkał w Teplicach w pobliżu kurortu Eichwald (obecnie Dubí), gdzie pracował nad oratorium „Des Jona Sendung”, monumentalnym utwórem dla pięciu solistów, dwóch chórów mieszanych, chóru dziecięcego, organów i orkiestry symfonicznej. Kompozycję tę ukończył w 1909, już po przeprowadzce do Lipska. W latach 1912–1918 wykładał teorię muzyki w Königliche Akademische Hochschule für Musik w Berlinie. W 1914 otrzymał niemieckie obywatelstwo.
Centralną pozycję wśród jego kompozycji zajmują liczne utwory na chór i orkiestrę. Wczesne kompozycje są w stylu neoromantycznym, jak na przykład uwertura Julius Caesar (1896). Późniejsze utwory są bardziej modernistyczne, na przykład Sest Ilmaneitsist ilusast (1911) wykazuje impresjonistyczne tendencje, a wiele solowych utworów fortepianowych można uznać za ekspresjonistyczne.
(na podstawie materiałów źródłowych)

oraz około 30 utworów chóralnych i 10 pieśni solowych
oraz około 70 utworów fortepianowych