Russell Brand

Zarzuty przed 2023

W wywiadzie udzielonym w 2006 roku Dannii Minogue powiedziała, że Brand molestował ją seksualnie po tym, jak wystąpiła w jego programie telewizyjnym. Opisała go jako „drapieżnika budzącego obrzydzenie”, dodając: „Z pewnością nie uważam, by wyleczył się ze swojego uzależnienia seksualnego”. Wyjawiła, że Brand „nie przyjmował odmowy” oraz że „przez cały wywiad wygłaszał szokujące uwagi, których nie jestem w stanie nawet powtórzyć”.

W 2007 roku w autorskim programie komediowym na antenie BBC Radio 2 Brand zadzwonił do byłego prowadzącego program Jim'll Fix It, Jimmy'ego Savile'a, proponując spotkanie. Savile odpowiedział, że dojdzie do niego tylko wtedy, gdy Brand przyprowadzi ze sobą siostrę, o ile taką posiada. W odpowiedzi Brand zażartował: „Mam osobistą asystentkę [...] i częścią jej zakresu obowiązków jest to, że musi przywitać się, spotkać i zrobić masaż każdemu, kogo zażądam. Jest bardzo atrakcyjna, Jimmy”. Gdy zapytał Savile'a, w co powinna być ubrana, ten odparł, że „wolałby, aby nie miała na sobie nic”. Wymiana zdań między Brandem a Savile'em została wykorzystana w filmie dokumentalnym Channel 4 z 2023 roku z serii Dispatches pt. Russell Brand: In Plain Sight.

W latach 2006–2008, gdy Brand pracował jako prezenter radiowy i telewizyjny w BBC, wpłynęły na niego dwie skargi dotyczące niewłaściwego zachowania o charakterze seksualnym oraz nieprofesjonalnego zachowania w miejscu pracy. Kolejnych sześć skarg złożono już po zakończeniu przez niego współpracy ze stacją.

W 2014 roku jego była partnerka, Jordan Martin, oświadczyła, że podczas ich sześciomiesięcznego związku w 2007 roku Brand dopuścił się napaści na tle seksualnym oraz stosował wobec niej przemoc fizyczną i psychiczną. Oskarżyła go o napaść w hotelu Lowry w Salford, do której miało dojść, gdy wpadł w złość po odkryciu, że rozmawiała ze swoim byłym chłopakiem.

Podczas nagrywania programu z udziałem Branda w 2018 roku Katherine Ryan miała wygłosić pod jego adresem uwagi sugerujące, że jest on „przestępcą seksualnym”, które jednak nie zostały wyemitowane. Odniosła się do tych słów w wyemitowanym w listopadzie 2022 roku programie Louis Theroux Interviews (sezon 1, odcinek 5), stwierdzając: „...prosto w twarz poinformowałam go, że jest drapieżnikiem” oraz: „...ta osoba, jak bardzo mocno wierzę – i podobnie uważa bardzo wiele osób, to tajemnica poliszynela – jest sprawcą napaści na tle seksualnym”. Nie wymieniając go jednak z nazwiska, dodała: „To pole minowe pod względem prawnym”.

Śledztwo Sunday Times/Channel 4 (2023) – śledztwa policyjne i zarzuty karne

Zachęciwszy każdego, „kto uważa się za ofiarę napaści na tle seksualnym”, do zgłaszania się, policja metropolitalna (Metropolitan Police) otrzymała 17 września 2023 roku zgłoszenie dotyczące napaści na tle seksualnym, jakiej Brand miał się dopuścić w londyńskim Soho w 2003 roku. Opisany incydent miał miejsce wcześniej niż zdarzenia objęte śledztwami The Sunday Times i Channel 4. 19 listopada 2023 roku Brand został przesłuchany przez policję w związku z domniemanymi napaściami na tle seksualnym.

W listopadzie 2024 roku detektywi badający zarzuty dotyczące przestępstw z lat 2006–2013 przekazali prokuraturze Koronnej Służbie Prokuratorskiej materiał dowodowy, aby prokuratorzy mogli rozważyć wniesienie oskarżenia.

4 kwietnia 2025 roku policja metropolitalna postawiła Brandowi zarzuty: jeden zarzut gwałtu, jeden zarzut czynu nierządnego, jeden zarzut gwałtu oralnego oraz dwa zarzuty napaści na tle seksualnym. Zarzuty te dotyczyły przestępstw popełnionych rzekomo na szkodę czterech kobiet w Westminsterze i Bournemouth w latach 1999–2005. Brand opublikował wideo, w którym odrzucił oskarżenia, mówiąc: „Będę miał teraz okazję bronić się przed tymi zarzutami w sądzie i jestem za to niezwykle wdzięczny”. Również 4 kwietnia, po wniesieniu oskarżenia, kolejne trzy kobiety zgłosiły policji metropolitalnej, że Brand dopuścił się wobec nich napaści seksualnej i przemocy.

W dniach następujących po postawieniu mu zarzutów Brand został bezterminowo zawieszony w roli ambasadora organizacji charytatywnej Tiggywinkles Wildlife Hospital i stracił status oficjalnego twarzy amerykańskiej katolickiej aplikacji do medytacji i modlitwy Hallow.

2 maja Brand pojawił się w sądzie w Westminsterze (Westminster Magistrates' Court) na pierwszej rozprawie, podczas której został zwolniony za kaucją. Odezwał się jedynie, by potwierdzić swoje imię i nazwisko, datę urodzenia, adres oraz zrozumienie warunków kaucji. Poza sądem nadal podważa zasadność zarzutów. Sprawa została przekazana do sądu Old Bailey, z kolejną rozprawą wyznaczoną na 30 maja. Tego dnia nie przyznał się do winy, a początek procesu wyznaczono na 16 czerwca 2026 roku. 30 marca termin jego procesu został przesunięty na 16 października tego samego roku.

W grudniu 2025 roku prokuratura zatwierdziła dwa kolejne zarzuty wobec Branda – jeden zarzut gwałtu i jeden zarzut napaści na tle seksualnym – dotyczące dwóch dodatkowych kobiet. Po połączeniu się przez wideo z sądem pokoju w Westminsterze 20 stycznia 2026 roku uzyskał kaucję w sprawie obu nowych czynów. 17 lutego 2026 roku stawił się w sądzie koronnym w Southwark (Southwark Crown Court)”.

W październiku 2026 roku rozpoczął się proces dotyczący zarzucanych gwałtów i napaści na tle seksualnym z lat 1999–2009. Sprawę prowadził sędzia Mr Justice Bennathan z udziałem ławy przysięgłych złożonej z ośmiu mężczyzn i czterech kobiet. Prokurator Riel Karmy-Jones KC przedstawiła zarzuty w imieniu korony, a wszystkie sześć oskarżycielek złożyło pod przysięgą drastyczne zeznania, występując anonimowo. Kobiety zostały następnie przesłuchane przez zespół obrońców Branda, któremu przewodził Ian Winter KC. 27 października sędzia zdecydował, że ze względu na brak wystarczających dowodów jeden z zarzutów dotyczących napaści o charakterze nieobyczajnym należy zmienić na „usiłowanie napaści o charakterze nieobyczajnym”. Brand nie przyznał się do winy w odniesieniu do tego zarzutu. Brand składał zeznania w własnej obronie, oświadczając, że zgoda na kontakt seksualny jest „fundamentalna, niezbędna, konieczna i pod wieloma względami ważniejsza niż sam seks”. Jego żona, Laura, zeznała, że jest on „dobrym i wspaniałym ojcem”, a zapytana przez obrońcę męża, czy Brand szanował ją, gdy nie miała ochoty na zbliżenie, odpowiedziała: „Tak, absolutnie”. Sąd wysłuchał również zeznań jego byłej partnerki, Elii Alvarez Diaz, której związek z Brandem zakończył się w 1999 roku. Opisała go jako osobę pełną miłości i delikatną. W mowie końcowej oskarżycielka Riel Karmy-Jones KC zarzuciła Brandowi stosowanie z dużym skutkiem manipulacji emocjonalnej (tzw. gaslightingu), polegającej na proszeniu niektórych oskarżycielek o numery telefonów lub adresy e-mail już po rzekomych napaściach.

5 listopada 2026 roku Brand został uznany za winnego jednego zarzutu gwałtu oraz trzech zarzutów napaści na tle seksualnym i trafił do aresztu tymczasowego. Ława przysięgłych obradowała przez dziewięć godzin i 13 minut, a wyroki przedstawiały się następująco:

• Zarzut 1: gwałt – niewinny
• Zarzut 2A: usiłowanie napaści o charakterze nieobyczajnym – niewinny
• Zarzut 3: napaść na tle seksualnym – winny
• Zarzut 4: gwałt – niewinny
• Zarzut 5: napaść na tle seksualnym – winny
• Zarzut 6: gwałt – winny
• Zarzut 7: napaść na tle seksualnym – winny

Wniosek Branda o zwolnienie za kaucją został odrzucony przez sędziego. Ogłoszenie wyroku ma nastąpić 9 listopada. Tego samego dnia poinformowano, że policyjne śledztwa w sprawie dwóch kolejnych zarzutów gwałtu z udziałem Branda są w toku, a on sam był wcześniej przesłuchiwany w charakterze podejrzanego w związku z tymi doniesieniami.

9 listopada zapadł wyrok, 10 lat oraz 6 miesięcy pozbawienia wolności.