Courtney Love (2015) | |
| Imię i nazwisko |
Courtney Michelle Harrison |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
9 lipca 1964 |
| Instrumenty |
gitara elektryczna, gitara akustyczna, gitara basowa, instrumenty klawiszowe |
| Typ głosu | |
| Gatunki |
rock alternatywny, pop alternatywny, indie rock, post grunge, indie pop |
| Zawód |
muzyk, kompozytorka, producentka muzyczna, wokalistka, aktorka |
| Wydawnictwo |
Sympathy for the Record Industry, Caroline Records, Geffen Records, Universal Music Group, Virgin Records, Custard Records |
| Powiązania | |
Courtney Love, właśc. Courtney Michelle Harrison (ur. 9 lipca 1964 w San Francisco) – amerykańska kompozytorka, autorka tekstów, piosenkarka i producentka muzyczna, a także aktorka. Wokalistka i gitarzystka zespołu rockowego Hole.
Wdowa po Kurcie Cobainie, liderze zespołu Nirvana.
Urodziła się w San Francisco jako córka Hanka Harrisona i Lindy Carroll. Jej ojciec był wydawcą i muzykiem grupy Grateful Dead, a matka była hipiską. W 1977 na castingu do dziecięcego telewizyjnego show Disneya – The New Mickey Mouse Club, wyrecytowała wiersz Sylvii Plath pt. Daddy. Była zbuntowanym dzieckiem – wyrzucono ją z wielu szkół, a po kradzieży w sklepie trafiła do zakładu poprawczego. W wieku 16 lat wyprowadziła się z domu i utrzymywała się m.in. z pracy jako striptizerka. Studiowała literaturę angielską i filozofię. W tym okresie zainteresowała się muzyką. Założyła z przyjaciółkami – Kat Bjelland i Jennifer Finch – zespół Sugar Babydoll. Wtedy także z Bjelland zaczęły się oryginalnie ubierać, tworząc styl kinderwhore. Po niedługim czasie zespół się rozpadł.
W 1989 założyła zespół Hole, z którym do końca lat 90. wydała kilka albumów: Pretty on the Inside (1991), Live Through This (1994) i Celebrity Skin (1998). Krótko była też wokalistką Faith No More.
W 1994 rozpoczęła karierę aktorską. Za rolę w filmie Skandalista Larry Flynt (1996) otrzymała nominację do Złotego Globu dla najlepszej aktorki dramatycznej.
W 2002 rozwiązała zespół Hole, po czym zdecydowała się na przerwę w karierze muzycznej. W 2004 wróciła wydaniem debiutanckiego, solowego albumu pt. America’s Sweetheart, który był efektem jej najmroczniejszego okresu w życiu publicznym i prywatnym, i spotkał się z ogromną krytyką.
W 2010 reaktywowała zespół Hole w nowym składzie, z którym wydała album pt. Nobody’s Daughter, jednak płyta nie odniosła sukcesu. W 2012 ponownie rozwiązała zespół i skupiła się na działalności solowej. W grudniu 2013 miała się ukazać jej druga solowa płyta pt. Died Blonde, którą zapowiadała singlami: „Wedding’s Day” oraz „California”. Album jednak nigdy nie ujrzał światła dziennego.
W 1989 przez parę miesięcy była w związku małżeńskim z Jamesem Morelandem (znanym również jako Falling James), wokalistą punkowego zespołu The Leaving Trains oraz producentem pierwszego singla Hole („Retard Girl”) i EP-ki The First Session. Po latach określiła małżeństwo z Morelandem jako „najgłupszą rzecz, jaką kiedykolwiek zrobiła”. Spotykała się także z Billym Corganem. 24 lutego 1992 poślubiła Kurta Cobaina, wokalistę zespołu Nirvana. Kilka miesięcy później urodziła córkę, Frances Bean. Po samobójczej śmierci męża w 1994 przeniosła się ze Seattle do Los Angeles. W 2009 córka pozbawiła ją praw rodzicielskich, ale w 2015 po wieloletnim konflikcie pogodziły się.
| Rok | Tytuł | Pozycja na liście | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| USA |
DEU |
FRA |
AUT |
SWE |
AUS |
NZL |
GBR | ||
| 2004 | America’s Sweetheart
|
53 | 49 | 85 | 62 | 13 | 40 | 26 | 56 |
| „–” pozycja nie była notowana. | |||||||||
| Rok | Tytuł | Pozycja na liście | Album | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| USA Alt. |
GBR | ||||||||
| 2004 | „Mono” | 18 | 41 | America’s Sweetheart | |||||
| „Hold On to Me” | 39 | – | |||||||
| „–” pozycja nie była notowana. | |||||||||
| Tytuł | Rok | Rola | Uwagi | Źródło |
|---|---|---|---|---|
| Sid i Nancy | 1986 | jako Gretchen | film fabularny, reżyseria: Alex Cox | |
| Piętno Minnesoty | 1996 | jako Rhonda, kelnerka | film fabularny, reżyseria: Steven Baigelman | |
| Basquiat – Taniec ze śmiercią | 1996 | jako Big Pink | film fabularny, reżyseria: Julian Schnabel | |
| Skandalista Larry Flynt | 1996 | jako Althea Leasure | film fabularny, reżyseria: Milos Forman | |
| 200 papierosów | 1999 | jako Lucy | film fabularny, reżyseria: Risa Bramon Garcia | |
| Człowiek z księżyca | 1999 | jako Lynn Margulies | film fabularny, reżyseria: Milos Forman | |
| Beat | 2000 | jako Joan Vollmer Burroughs | film fabularny, reżyseria: Gary Walkow | |
| Julie Johnson | 2001 | jako Claire | film fabularny, reżyseria: Bob Gosse | |
| 24 godziny | 2002 | jako Cheryl Hickey | film fabularny, reżyseria: Luis Mandoki | |
| Straight to Hell Returns | 2010 | jako Velma | film fabularny, reżyseria: Alex Cox | |
| Synowie Anarchii | 2014 | jako Ms. Harrison | serial fabularny, 4 odc. | |
| Cobain: Montage of Heck | 2015 | jako ona sama | film dokumentalny, reżyseria: Brett Morgen | |
| Menendez: Blood Brothers | 2017 | jako Kitty Menendez | film biograficzny, reżyseria: Fanton Bailey, Randy Barbato |
| Rok | Kategoria | Tytułem | Nagroda | Nota |
|---|---|---|---|---|
| 1996 | Best Supporting Actress | Skandalista Larry Flynt | Boston Society of Film Critics Award | Laur |
| Most Promising Actress | Chicago Film Critics Association Award | Laur | ||
| Best Supporting Actress | Florida Film Critics Circle Award | Laur | ||
| Best Supporting Actress (2nd place) | Los Angeles Film Critics Association Award | Laur | ||
| Best Supporting Actress | New York Film Critics Circle Award | Laur | ||
| Best Supporting Actress – Motion Picture | Satellite Awards | Laur | ||
| Best Actress | Chicago Film Critics Association Award | Nominacja | ||
| Best Actress – Motion Picture Drama | Golden Globe Awards | Nominacja | ||
| Best Breakthrough Performance | MTV Movie Awards | Nominacja |