SMS G 137

G 137
Ilustracja
Historia
Stocznia

Germania, Kilonia

Położenie stępki

1906

Wodowanie

24 stycznia 1907

 Kaiserliche Marine
Nazwa

G 137
T 137 (od 1916)

Wejście do służby

24 lipca 1907

 Reichsmarine
Nazwa

T 137

Wycofanie ze służby

22 marca 1921

Dane taktyczno-techniczne
Wyporność

projektowa 580t
pełna: 693 t

Długość

na linii wodnej: 68,5 m
pełna: 71,5 m

Szerokość

7,7 m

Zanurzenie

2,8 m

Napęd
3 kotły parowe
1 turbina parowa
3 śruby napędowe
10 800 KM
Prędkość

33,9 węzłów

Uzbrojenie
1 x armata okrętowa 88 mm SKL/35
3 x armata okrętowa 52 mm SKL/55
Wyrzutnie torpedowe

3 x 450 mm

Załoga

80

G 137 – niemiecki niszczyciel z okresu I wojny światowej, zmodyfikowanego typu G 132. Jednostka eksperymentalna, jeden z pierwszych niemieckich niszczycieli napędzany turbinami parowymi. W 1916 roku jego nazwę zmieniono na T 137 Po wojnie pozostał w aktywnej służbie. W 1921 roku sprzedany do stoczni złomowej.

Historia i opis

G 137 miał być ostatnim okrętem typu G 132, lecz zdecydowano wyposażyć go doświadczalnie w napęd przy pomocy turbin parowych zamiast maszyn parowych. Wcześniej z niemieckich niszczycieli turbiny otrzymał doświadczalnie jedynie S 125. Pociągnęło to za sobą konieczność zwiększenia rozmiarów okrętu. Wybrano zespół turbin systemu Parsonsa(inne języki), z turbiną wysokiego ciśnienia i dwoma niskiego ciśnienia oraz turbiną prędkości krążowniczej i dwoma biegu wstecznego. Parę zapewniały cztery kotły typu Marynarki o ciśnieniu 17 atmosfer. Siłownia zapewniała moc 10 800 KM. Zużycie paliwa było o 2 t na godzinę większe, niż w typie G 132, lecz okręt rozwijał znacząco wyższą prędkość (33,9 w wobec 28 w.).

Okręt wszedł do służby 24 lipca 1907 roku. Od 1914 roku był wykorzystywany jako okręt szkolny, a podczas I wojny światowej, w 1915 roku został okrętem flagowym flotylli okrętów podwodnych. 25 września 1916 roku został przemianowany na T 137, w celu zwolnienia numeru dla nowych niszczycieli.

Po wojnie został pozostawiony Niemcom, lecz skreślono go z listy floty 22 marca 1921 roku, a 28 maja tego roku został sprzedany na złom. Złomowany w Wilhelmshaven.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 Trubicyn 2000 ↓, s. 38.
  2. 1 2 Trubicyn 2000 ↓, s. 37-38.

Bibliografia