| Data urodzenia |
1885 |
|---|---|
| Data śmierci |
1963 |
| Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej | |
| Okres sprawowania |
1922–1930 |
| Wyznanie | |
Samuel (Szmul) Ha-Lewi Brot (ur. 16 lipca 1885 w Łodzi, zm. 2 kwietnia 1963 w Tel Awiwie) – polski rabin, działacz polityczny, przywódca ruchu Mizrachi, poseł na Sejm I i II kadencji, rabin w Brześciu Kujawskim, Lipnie, Tomaszowie Mazowieckim, Antwerpii, Nowym Jorku i Tel Awiwie, członek Rady Naczelnej Rabinatu Izraela.
Urodził się w Łodzi w rodzinie ortodoksyjnej jako Szmul Brot. Był synem Michała Brota i Rywki (Rebeki) z domu Flato. Otrzymał staranne wykształcenie religijne. W 1904 ukończył seminarium rabinackie w Ostrowcu Świętokrzyskim.
W 1907 roku objął stanowisko rabina w Brześciu Kujawskim, w 1912 roku w Lipnie, a w 1928 roku w Tomaszowie Mazowieckim. W miejscowej prasie publikował artykuły i eseje na aktualne tematy. Był znanym działaczem syjonistycznym. Pełnił funkcję wiceprezesa Organizacji Syjonistów Ortodoksów Mizrachi. Sprawował również funkcję wiceprezesa komitetu wykonawczego Światowej Organizacji Syjonistycznej.
Przez dwie kolejne kadencje przypadające na lata 1922–1930 był posłem na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej. Mandat poselski w 1922 roku uzyskał z listy Bloku Mniejszości Narodowej i w następnej kadencji uzyskał mandat poselski z tej samej listy. W czasie obydwu kadencji zasiadał w sejmowej komisji spraw wojskowych, należał do Klubu Żydowskiej Rady Narodowej.
Od 1931 roku był przewodniczącym Mizrachi w Polsce, zastępując Joszuę Farbsteina. W 1936 roku objął stanowisko rabina w Antwerpii. W 1937 roku funkcję przewodniczącego partii Mizrachi objął po nim Icchak Nissenbaum.
Po wybuchu II wojny światowej przez Francję, Hiszpanię i Portugalię, w 1941 roku wyjechał do Stanów Zjednoczonych i osiadł w Nowym Jorku, gdzie objął stanowisko rabina. W roku 1951 przeniósł się do Izraela, gdzie pracował jako dajan.
Jego żoną była Pessa z Zybenbergów, córka Abrama i Itty.