Sara Hector po wygranej na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2022. | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Data i miejsce urodzenia |
4 września 1992 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Klub |
Kungsbergets AK | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Wzrost |
167 cm | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Debiut w PŚ |
12.12.2009, Åre | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Pierwsze punkty w PŚ |
12.12.2009, Åre | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Pierwsze podium w PŚ |
12.12.2014, Åre (2. miejsce – gigant) | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Strona internetowa | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Sara Maria Hector (ur. 4 września 1992 w Sandviken) – szwedzka narciarka alpejska, dwukrotna medalistka olimpijska, czterokrotna medalistka mistrzostw świata oraz trzykrotna medalistka mistrzostw świata juniorów.
Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Sara Hector pojawiła się 1 grudnia 2007 roku w Gällivare, gdzie w zawodach FIS Race zwyciężyła w gigancie. W 2009 roku wystartowała na mistrzostwach świata juniorów w Garmisch-Partenkirchen, zajmując 28. miejsce w gigancie. Pierwszy medal w tej kategorii wiekowej wywalczyła na mistrzostwach świata juniorów w regionie Mont Blanc w 2010 roku, zajmując trzecie miejsce w slalomie. Podczas rozgrywanych rok później mistrzostw świata juniorów w Crans Montana Szwedka zwyciężyła w gigancie. W tej samej konkurencji zdobyła także srebrny medal na mistrzostwach świata juniorów w Roccaraso w 2012 roku.
W zawodach Pucharu Świata zadebiutowała 12 grudnia 2009 roku w Åre, gdzie zajęła 22. miejsce w slalomie gigancie. Tym samym już w swoim debiucie zdobyła pierwsze pucharowe punkty. Pierwszy raz na podium zawodów tego cyklu stanęła dokładnie pięć lat później w tej samej miejscowości, zajmując drugie miejsce w gigancie. W zawodach tych rozdzieliła na podium Tinę Maze ze Słowenii oraz Austriaczkę Evę-Marię Brem. W sezonie 2023/2024 zajęła czwarte miejsce w klasyfikacji generalnej, a w klasyfikacji giganta ponownie zajęła drugie miejsce. Ponadto w klasyfikacji giganta była też druga w sezonie 2021/2022 oraz trzecia w sezonach 2024/2025 i 2025/2026.
Na mistrzostwach świata w Ga-Pa w 2011 razem z Anją Pärson, Marią Pietilä-Holmner, Axelem Bäckiem, Hansem Olssonem i Mattsem Olssonem wywalczyła brązowy medal w rywalizacji drużynowej. Na tej samej imprezie zajęła 17. miejsce w gigancie. Wynik ten powtórzyła na rozgrywanych cztery lata później mistrzostwach świata w Vail/Beaver Creek. Tym razem w drużynie wystąpili także Pietilä-Holmner, Anna Swenn-Larsson, Mattias Hargin, Markus Larsson i André Myhrer. Ponadto na mistrzostwach świata w Cortina d’Ampezzo w 2021 roku razem z Estelle Alphand, Williamem Hanssonem, Kristofferem Jakobsenem, Jonną Luthman i Mattiasem Rönngrenem zdobyła srebrny medal w zawodach drużynowych. Była też między innymi siódma w gigancie na mistrzostwach świata w Åre w 2019 roku i w slalomie na mistrzostwach świata w Courchevel/Méribel w 2023 roku. Kolejny medal zdobyła w 2025 roku, zajmując trzecie miejsce w rywalizacji drużynowej na mistrzostwach świata w Saalbach.
Na igrzyskach olimpijskich w Soczi w 2014 roku jej najlepszym wynikiem było 13. miejsce w superkombinacji. Podczas igrzysk w Pjongczangu cztery lata później wystąpiła tylko w gigancie, kończąc rywalizację na dziesiątej pozycji. Brała również udział w igrzyskach olimpijskich w Pekinie w 2022 roku, zdobywając złoty medal w gigancie. Był to pierwszy od 30 lat złoty medal dla Szwecji w tej konkurencji (podczas ZIO 1992 najlepsza była Pernilla Wiberg). W lutym 2026 wystąpiła na igrzyskach olimpijskich w Mediolanie–Cortinie d’Ampezzo w 2026, zdobywając srebro w gigancie, ex aequo z Norweżką Theą Louise Stjernesund. Przegrały tylko z Włoszką Federicą Brignone.
| Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Konkurencja | Czas biegu | Strata | Zwyciężczyni |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 13. | 10 lutego | 2014 | Superkombinacja | 2:34,62 | +3,23 | ||
| 25. | 12 lutego | 2014 | Zjazd | 1:41,57 | +2,66 | ||
| 21. | 15 lutego | 2014 | Supergigant | 1:25,52 | +3,19 | ||
| 10. | 15 lutego | 2018 | Gigant | 2:20,02 | +1,51 | ||
| 7 lutego | 2022 | Gigant | 1:55,69 | – | – | ||
| DNF2 | 9 lutego | 2022 | Slalom | 1:44,98 | – | ||
| 15 lutego | 2026 | Gigant | 2:13,50 | +0,62 | |||
| DNF2 | 18 lutego | 2026 | Slalom | 1:39,10 | – |
| Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Konkurencja | Czas biegu | Strata | Zwyciężczyni |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 3. |
16 lutego | 2011 | Drużynowo | – | – | ||
| 17. | 17 lutego | 2011 | Gigant | 2:20,54 | +2,13 | ||
| DNS | 5 lutego | 2013 | Supergigant | 1:35,39 | − | ||
| 9. | 8 lutego | 2013 | Superkombinacja | 2:39,92 | +3,67 | ||
| 26. | 10 lutego | 2013 | Zjazd | 1:50,00 | +3,38 | ||
| DNF2 | 14 lutego | 2013 | Gigant | 2:08,06 | – | ||
| 3. |
10 lutego | 2015 | Drużynowo | – | – | ||
| 10. | 12 lutego | 2015 | Gigant | 2:19,16 | +2,80 | ||
| 23. | 14 lutego | 2015 | Slalom | 1:38,48 | +4,55 | ||
| 9. | 16 lutego | 2017 | Gigant | 2:05,55 | +1,96 | ||
| 7. | 14 lutego | 2019 | Gigant | 2:01,97 | +1,94 | ||
| DNQ | 16 lutego | 2021 | Gigant równoległy | – | – | ||
| 2. |
17 lutego | 2021 | Zawody drużynowe | – | – | ||
| DNF2 | 18 lutego | 2021 | Gigant | 2:30,66 | – | ||
| 13. | 20 lutego | 2021 | Slalom | 2:30,66 | +3,60 | ||
| 11. | 14 lutego | 2023 | Drużynowo | – | – | ||
| 8. | 15 lutego | 2023 | Gigant równoległy | – | – | ||
| 13. | 17 lutego | 2023 | Gigant | 2:07,13 | +1,80 | ||
| 7. | 18 lutego | 2023 | Slalom | 1:43,15 | +1,12 | ||
| 3. |
4 lutego | 2025 | Drużynowo | – | – | ||
| 6. | 13 lutego | 2025 | Gigant | 2:22,71 | +2,88 | ||
| DNF2 | 15 lutego | 2025 | Slalom | 1:58,00 | – |
| Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Konkurencja | Czas biegu | Strata | Zwyciężczyni |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 28. | 2 marca | 2009 | Gigant | 2:45,81 | +9,72 | ||
| 47. | 31 stycznia | 2010 | Supergigant | 1:32,21 | +4,52 | ||
| 3. |
1 lutego | 2010 | Slalom | 1:34,47 | +2,35 | ||
| 10. | 5 lutego | 2010 | Gigant | 1:38,34 | +1,36 | ||
| 1. |
2 lutego | 2011 | Gigant | 2:28,27 | – | – | |
| 11. | 3 lutego | 2011 | Slalom | 1:40,32 | +3,74 | ||
| 6. | 1 marca | 2012 | Slalom | 1:42,69 | +2,21 | ||
| 2. |
3 marca | 2012 | Gigant | 2:45,02 | +0,26 | ||
| DNF1 | 21 lutego | 2013 | Slalom | 1:52,10 | – | ||
| DNF2 | 22 lutego | 2013 | Gigant | 2:22,23 | – | ||
| 29. | 24 lutego | 2013 | Supergigant | 1:00,89 | +2,34 | ||
| 24. | 26 lutego | 2013 | Zjazd | 1:11,18 | +1,84 |