Sartoryt z Szwajcarii | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
PbAs2S4 |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
3 |
| Przełam |
muszlowy |
| Łupliwość |
niewyraźna/słaba |
| Pokrój kryształu |
słupkowy, igiełkowy |
| Przezroczystość |
nieprzezroczysty |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny |
| Klasa krystalograficzna |
pryzmatyczna |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy |
| Gęstość |
5,05–5,12 g/cm3 |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
szara, szaroczarna |
| Rysa |
brunatna, czekoladowobrązowa |
| Połysk |
metaliczny |
| Inne |
anizotropia: słaba pleochroizm: słaby |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
2.HC.05a |
Sartoryt – bardzo rzadki minerał z gromady siarczków.
Krystalizuje w układzie jednoskośnym. Wykształca kryształy o pokroju słupkowym lub igiełkowym. Występuje w zbitych skupieniach wrośniętych. Jest minerałem kruchym i nieprzezroczystym. Posiada brunatną rysę oraz metaliczny połysk.
Występuje w marmurach dolomitowych w postaci druz lub skupień wrosłych, a także w złożach hydrotermalnych w dolomitach. Towarzyszą mu zwykle dolomit, piryt, realgar, sfaleryt oraz baryt.
Typowym miejscem występowania jest Szwajcaria. Spotykany ponadto w Argentynie, Austrii, Azerbejdżanie, Chinach, na Węgrzech, we Włoszech, Japonii, Rosji, Hiszpanii i Stanach Zjednoczonych (Kolorado, Nowy Jork).
