niebieski okaz schulenbergitu z Szkocji | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
(Cu,Zn)7(SO4)2(OH)10·3H2O |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
2 |
| Przełam |
blaszkowy |
| Łupliwość |
doskonała |
| Pokrój kryształu |
cienkotabliczkowy |
| Przezroczystość |
przezroczysty |
| Układ krystalograficzny |
trygonalny |
| Klasa krystalograficzna |
piramidalna |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy |
| Gęstość |
3,28–3,42 g/cm3 |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
jasnoniebieska, zielononiebieska |
| Rysa |
biała, blado niebieskozielona |
| Połysk |
szklisty, perłowy |
| Współczynnik załamania |
1,623–1,707 (jednoosiowy) |
| Inne |
dwójłomność: 0,055 pleochroizm: widoczny |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
7.DD.80 |
Schulenbergit – rzadki minerał z klasy siarczanów.
Krystalizuje w układzie trygonalnym. Wykształca kryształy o pokroju cienkotabliczkowym oraz sześciokątnych płytek, zwykle wygięte i łuseczkowe. Występuje w skupieniach kulistych, także jako cienkie naskorupienia i naloty. Jest minerałem kruchym oraz przezroczystym. Posiada blado niebieskozieloną rysę i szklisty bądź perłowy połysk.
Występuje w strefie utleniania kruszców cynku i miedzi. Towarzyszą mu linaryt, ktenasyt, claringbullit, langit, anglezyt, cerusyt, sfaleryt, kwarc, hemimorfit, aurichalcyt oraz serpieryt.

Typowym miejscem występowania jest Dolna Saksonia. Na terenie Niemiec stwierdzony także w Nadrenii Północnej-Westfalii oraz Nadrenii-Palatynat. Spotykany także w Austrii, Belgii, Hiszpanii, we Francji, Grecji (Attyka), we Włoszech, Anglii i Walii oraz w Stanach Zjednoczonych (Kalifornia i Utah).