| Data i miejsce urodzenia | |||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Wzrost |
191 cm | ||||||||||||||||||||||||||||||||
| Pozycja | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera juniorska | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera seniorska | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera reprezentacyjna | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||

Sebastian Boenisch (ur. 1 lutego 1987 w Gliwicach jako Sebastian Pniowski) – niemiecko-polski piłkarz, występujący na pozycji obrońcy, od 2021 menadżer piłkarski.
W latach 2010–2013 reprezentant Polski i młodzieżowy reprezentant Niemiec. Posiada obywatelstwo polskie i niemieckie.
Jego prababcia Eleonora Boenisch była Ślązaczką niemieckiego pochodzenia, samotnie wychowującą sześcioro dzieci (jej mąż nie wrócił z wojny), w wyniku administracyjnej presji zmieniła nazwisko na Pniowska. Dziadek Sebastiana pracował w gliwickiej kopalni. Ojciec Sebastiana, Peter Boenisch (także jako Piotr Pniowski) początkowo mieszkał z rodziną w dzielnicy Sośnica. Jego syn urodził się w 1987 roku jako Sebastian Pniowski. Rok później Boenisch wraz z całą rodziną przeniósł się do Niemiec. Najpierw wraz z rodzicami przebywał w obozie dla uchodźców niedaleko Dortmundu, zaś po akceptacji formalności, gdy władze niemieckie przywróciły rodzinie nazwisko Boenisch, przeniósł się do miejscowości Heiligenhaus niedaleko Essen.
Boenisch zaczynał swoją karierę w klubie SSVg Heiligenhaus, później grał też w klubie Borussia Velbert i Rot-Weiß Oberhausen. W 2003 roku został piłkarzem FC Schalke 04. W sezonie 2005/2006 Boenisch z jedenastoma bramkami na koncie, został 3 najlepszym strzelcem ligi juniorów.
W Bundeslidze zadebiutował 11 lutego 2006 roku w wygranym 7:4 meczu przeciwko Bayer 04 Leverkusen. Zaledwie 5 dni później rozegrał swój pierwszy mecz w Pucharze UEFA przeciwko Espanyol Barcelona.
W maju 2007 przedłużył kontrakt z FC Schalke 04 do 2010 roku. Niestety od początku sezonu nie dostał się do 18-osobowej kadry meczowej Schalke i jeszcze w sierpniu tego samego roku przeniósł się do Werder Brema. W klubie z Bremy ze względu na swoją lepszą nogę zazwyczaj występuje na lewej obronie, może także występować jako prawy i środkowy obrońca.
We wrześniu 2010 roku odniósł ciężką kontuzję kolana, po której do pełni zdrowia miał wrócić w grudniu roku 2011. Zgodnie z przewidywaniami, Boenisch w drugiej połowie grudnia powrócił do treningów.
Po kontuzji początkowo występował w grających w trzeciej lidze rezerwach Werderu, po czym przeniósł się na ławkę rezerwowych pierwszej drużyny. W zimowym oknie tranferowym 2012 Przegląd Sportowy podał informację o zainteresowaniu Polonii Warszawa wypożyczeniem obrońcy, jednak transfer nie doszedł do skutku. Po wielomiesięcznej absencji, Boenisch pojawił się na boisku w barwach Werderu dopiero 24 marca 2012 roku, kiedy to w końcówce meczu z Augsburgiem zmienił Toma Trybulla.
30 czerwca 2012 wygasł kontrakt Boenischa z Werderem Brema, a sam zawodnik odrzucił propozycję przedłużenia go. Od tego czasu pozostawał bez klubu do listopada, kiedy podpisał kontrakt z Bayerem 04 Leverkusen do końca sezonu 2012/2013. W zespole z Leverkusen zadebiutował 11 listopada w meczu z Wolfsburgiem, kiedy w przerwie wszedł na boisko z ławki rezerwowych. Swojego pierwszego gola dla Bayeru zdobył 19 stycznia w ligowym meczu z Eintrachtem Frankfurt. 6 października 2016 podpisał dwuletni kontrakt z niemieckim drugoligowym klubem TSV 1860 Monachium.
Początkowo Boenisch reprezentował kadrę Niemiec do lat 21.

Ostatecznie zdecydował się na grę w seniorskiej reprezentacji Polski. 20 sierpnia 2010 roku trener polskiej kadry, Franciszek Smuda, powołał go na towarzyskie spotkania z Ukrainą i Australią. Zadebiutował w kadrze Polski 4 września 2010 roku w meczu z Ukrainą.
W lutym 2012 roku Boenisch po raz pierwszy po poważnej kontuzji otrzymał powołanie do kadry na mecz z Portugalią, pomimo iż od września 2010 roku nie zagrał w żadnym oficjalnym meczu Werderu Brema.
Podczas Euro 2012 wystąpił w pełnym wymiarze we wszystkich trzech meczach polskiej reprezentacji.
| Mecze i gole w reprezentacji | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| # | Data | Miasto | Przeciwnik | Gol | Wynik | Rozgrywki |
| 1. | 04.09.2010 | Łódź | 1:1 | towarzyski | ||
| 2. | 07.09.2010 | Kraków | 1:2 | towarzyski | ||
| 3. | 29.02.2012 | Warszawa | 0:0 | towarzyski | ||
| 4. | 22.05.2012 | Klagenfurt | 1:0 | towarzyski | ||
| 5. | 26.05.2012 | Klagenfurt | 1:0 | towarzyski | ||
| 6. | 02.06.2012 | Warszawa | 4:0 | towarzyski | ||
| 7. | 08.06.2012 | Warszawa | 1:1 | Euro 2012 | ||
| 8. | 12.06.2012 | Warszawa | 1:1 | Euro 2012 | ||
| 9. | 16.06.2012 | Wrocław | 0:1 | Euro 2012 | ||
| 10. | 06.02.2013 | Dublin | 0:2 | towarzyski | ||
| 11. | 22.03.2013 | Warszawa | 1:3 | elim. MŚ 2014 | ||
| 12. | 04.06.2013 | Kraków | 2:0 | towarzyski | ||
| 13. | 06.09.2013 | Warszawa | 1:1 | elim. MŚ 2014 | ||
| 14. | 10.09.2013 | Serravalle | 5:1 | elim. MŚ 2014 | ||