Seladonit
-Stilbite-Ca-233193.jpg) Kryształy kalcytu, apofyllitu, stilbitu w zbitku seladonitowym tworzącym jego spoiwo, a w który to seladonit odpowiada za ciemnozielone zabarwienie próbki. | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
uwodniony glinokrzemian potasu, glinu, sodu, żelaza i magnezu |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
1–2 |
| Przełam |
nierówny |
| Łupliwość |
doskonała, jednokierunkowa |
| Pokrój kryształu |
łuseczkowy |
| Przezroczystość |
przeświecający do nieprzezroczystego |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny |
| Klasa krystalograficzna |
pryzmatyczna |
| Właściwości mechaniczne |
miękki |
| Gęstość |
2,8–2,9 g/cm³ |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
zielona w odcieniach (niebieska, czarna, brunatna) |
| Rysa |
zielona/niebieskozielona |
| Połysk |
matowy, woskowy, ziemisty |
| Współczynnik załamania |
1,579–1,662 (dwuosiowy) |
| Inne |
dwójłomność: 0,030 |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
9.EC.15 |
Seladonit – minerał ilasty z gromady krzemianów. Uwodniony glinokrzemian Na, K, Al, Mg, Fe. Nazwa pochodzi z języka francuskiego celadon czyli zieleń morska. Jego kryształy są zwykle niedostrzegalne gołym okiem. Zazwyczaj występuje w skupieniach zbitych. Minerał ten jest zbliżony pod względem chemizmu i wyglądu do glaukonitu.
Właściwości
Krystalizuje w układzie jednoskośnym. Okazy, zwykle drobne, charakteryzują się łuseczkowym pokrojem. Zazwyczaj występuje w skupieniach masywnych, porowatych, proszkowych, ziemistych i drobnołuseczkowych. Tworzy naskorupienia, żyłki, naloty i wypełnienia pustek skalnych. Jest minerałem miękkim, przeświecającym do nieprzezroczystego. Posiada matowy połysk i nierówny przełam.
Występowanie
Genezą dla tego minerału są procesy hydrotermalne oraz procesy wietrzenia zachodzące w środowisku lądowym. Najczęściej tworzy się w wyniku przeobrażenia minerałów maficznych, głównie oliwinu i augitu, w zasadowych skałach wylewnych, takich jak bazalty i melafiry, a także w ich tufach. Towarzyszą mu zwykle kalcyt, chalcedon, stilbit, kwarc, ametyst, hematyt, heulandyt, zeolity, chloryty oraz montmorylonit.
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 Celadonite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2025-07-09] (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 Jerzy Żaba, Ilustrowana encyklopedia skał i minerałów, Wydawnictwa Videograf SA, 2024, s. 390-391, ISBN 978-83-8293-231-7.
Bibliografia
- Jerzy Żaba (red.): Ilustrowana Encyklopedia Skał i Minerałów. Videograf II, 2010, s. 390. ISBN 978-83-7183-851-4.
Linki zewnętrzne
- Celadonite. Webmineral. [dostęp 2012-09-14].
- Celadonite. Mindat. [dostęp 2012-09-14].