Siostrzany torpedowiec „Sæl” | |
| Klasa | |
|---|---|
| Typ | |
| Historia | |
| Stocznia | |
| Wodowanie |
30 lipca 1900 |
| Wejście do służby |
1900 |
| Wycofanie ze służby |
samozatopiony 5 maja 1940 |
| Nazwa |
„Balte” (84) |
| Wejście do służby |
sierpień 1940 |
| Wycofanie ze służby |
? |
| Los okrętu |
nieznany |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność |
normalna: 83 tony |
| Długość |
całkowita: 38,5 metra |
| Szerokość |
4,8 metra |
| Zanurzenie |
1,1–2,15 metra |
| Napęd | |
| 1 maszyna parowa o mocy 1150 KM 2 kotły, 1 śruba | |
| Prędkość |
21 węzłów |
| Uzbrojenie | |
| 2 działka kal. 37 mm (2 x I) | |
| Wyrzutnie torpedowe |
2 × 450 mm (2 x I) |
| Załoga |
23 |
Sild – norweski torpedowiec z przełomu XIX i XX wieku, jedna z czterech zbudowanych jednostek typu Laks. Okręt został zwodowany 30 lipca 1900 roku w stoczni Horten Verft w Horten i w tym samym roku wszedł w skład norweskiej marynarki. Podczas kampanii norweskiej jednostka została samozatopiona w maju 1940 roku, a następnie podniesiona przez Niemców i wcielona do Kriegsmarine pod nazwą „Balte”. Dalsze losy okrętu nie są znane.
Torpedowce 1. klasy typu Laks zostały zaprojektowane w niemieckiej stoczni Schichau na bazie torpedowców typu S 67.
„Sild” zbudowany został w stoczni Horten Verft w Horten. Nieznana jest data położenia stępki, a zwodowany został 30 lipca 1900 roku.
Okręt był torpedowcem o długości całkowitej 38,5 metra, szerokości 4,8 metra i zanurzeniu od 1,1 metra na dziobie do 2,15 metra na rufie. Wyporność normalna wynosiła 83 tony, a pełna 107 ton. Jednostka napędzana była przez pionową maszynę parową potrójnego rozprężania o mocy 1150 KM, do których parę dostarczały dwa kotły. Prędkość maksymalna napędzanego jedną śrubą okrętu wynosiła 21 węzłów. Okręt zabierał zapas 17 ton węgla.
Na uzbrojenie artyleryjskie jednostki składały się dwa pojedyncze działka kalibru 37 mm QF Hotchkiss L/45. Broń torpedową stanowiły dwie pojedyncze wyrzutnie kal. 450 mm.
Załoga okrętu składała się z 23 oficerów, podoficerów i marynarzy.
„Sild” został przyjęty w skład Królewskiej Marynarki Wojennej w 1900 roku. W 1940 roku wysłużona siłownia pozwalała jednostce osiągnąć prędkość około 17,5 węzła. W momencie ataku Niemiec na Norwegię torpedowiec wchodził w skład 5 dywizjonu torpedowców, stacjonując w Kristiansand. 5 maja 1940 roku jednostka została samozatopiona nieopodal wyspy Svanøy (Flora). Podniesiony przez Niemców, w sierpniu 1940 roku „Sild” został wcielony do Kriegsmarine pod nazwą „Balte” (numer burtowy 84). Dalsze losy okrętu nie są znane.