Silez

okres / system epoka / oddział wiek / piętro epoka / oddział regionalny (Europa zach.) wiek / piętro regionalne (Europa zach.) wiek (mln lat)
perm cisural assel autun młodsze
  karbon   pensylwan późny pensylwan gżel silez 298,9 ±0,15–303,7 ±0,1
stefan C
kasimow 303,7 ±0,1–307,0 ±0,1
B
A
 
środkowy pensylwan moskow 307,0 ±0,1–315,2 ±0,2
westfal D
C
B
wczesny pensylwan baszkir 315,2 ±0,2–323,2 ±0,4
A
namur C
B
missisip późny missisip serpuchow A 323,2 ±0,4–330,9 ±0,2
środkowy missisip wizen dinant wizen 330,9 ±0,2–346,7 ±0,4
wczesny missisip turnej turnej 346,7 ±0,4–358,9 ±0,4
dewon późny dewon famen starsze
Podział według ICS, wrzesień 2023

Silez (ang. Silesian, fr. Silésien, pol. dawniej także sylezjan, sylezjen, oddział śląski) – niestandardowe wydzielenie stratygraficzne, obejmujące wyższą (późniejszą) część karbonu. Nazwa pochodzi od łacińskiej nazwy Śląska – Silesia; zaproponował ją w 1958 paleobotanik Stanisław Zbigniew Stopa. W podziale standardowym silez jest odpowiednikiem serpuchowu oraz całego pensylwanu. Innymi słowy granica dinant–silez znajduje się niżej od granicy missisip–pensylwan (namur A w przybliżeniu odpowiada najwyższej części missisipu, choć kończy się nieco później).

Silez jest tradycyjną jednostką stratygraficzną karbonu, stosowaną dla regionu europejskiego. Osady silezu tworzyły się zwykle w warunkach lądowych z niewielkimi ingresjami morskimi i zawierają liczne pokłady węgla kamiennego - obejmuje tzw. karbon produktywny.

Zobacz też