Stefan Staniszewski

Stefan Staniszewski
Data i miejsce urodzenia

11 lutego 1931
Bukowo

Data i miejsce śmierci

3 grudnia 2003
Warszawa

Ambasador RP w Szwecji
Okres

od 1972
do 1977

Poprzednik

Stanisław Bejm

Następca

Paweł Cieślar

Ambasador RP w Wielkiej Brytanii
Okres

od 1981
do 1986

Poprzednik

Jan Bisztyga

Następca

Zbigniew Gertych

Ambasador RP w Libii
Okres

od 1990
do 1995

Poprzednik

Stanisław Kukuryka

Następca

Witold Jurasz

Odznaczenia
Grób Stefana Staniszewskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach

Stefan Staniszewski (ur. 11 lutego 1931 w Bukowie, zm. 3 grudnia 2003 w Warszawie) – polski dyplomata, ambasador PRL w Szwecji (1972–1977) oraz Wielkiej Brytanii (1981–1986), ambasador RP w Libii (1990–1995).

Życiorys

Syn Andrzeja i Katarzyny. Ukończył studia filozoficzne na Uniwersytecie Warszawskim oraz w Studium Nauk Społecznych Uniwersytetu Jagiellońskiego. Od 1953 pracował w Ministerstwie Bezpieczeństwa Publicznego (Departament VII) oraz Wojewódzkim Urzędzie Bezpieczeństwa Publicznego. W 1960 podjął pracę w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, początkowo w gabinecie ministra (do 1963), następnie jako II i I sekretarz oraz radca w ambasadzie PRL we Francji (1963–1969). Po powrocie do kraju stał na czele Departamentu Europy Zachodniej, będąc jednocześnie członkiem Kolegium MSZ. W latach 1972–1977 pełnił misję jako ambasador PRL w Szwecji. Od 1977 do 1981 był dyrektorem Departamentu Współpracy Kulturalnej i Naukowej, następnie reprezentował kraj jako ambasador w Wielkiej Brytanii (1981–1986). W latach 1990–1995 był ambasadorem RP w Libii.

Był członkiem PZPR.

Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera G-tuje-1).

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ Dane osoby z katalogu funkcjonariuszy aparatu bezpieczeństwa [online], Biuletyn Informacji Publicznej Instytutu Pamięci Narodowej [dostęp 2021-11-03] [zarchiwizowane z adresu 2021-11-03].
  2. ↑ Wyszukiwarka cmentarna [online], Warszawskie cmentarze [dostęp 2021-11-03].
  3. ↑ Informator nr 82 Ministerstwa Spraw Zagranicznych za m-ce: lipiec, sierpień i wrzesień 1979 r., s. 23.

Bibliografia