 Steven Seagal (2024) | |
| Imię i nazwisko |
Steven Frederic Seagal |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
10 kwietnia 1952 |
| Zawód |
aktor, reżyser, scenarzysta, producent filmowy, muzyk, polityk |
| Współmałżonek |
Miyako Fujitani |
| Lata aktywności |
od 1982 |
| Odznaczenia | |
 | |
| Strona internetowa | |
Steven Frederic Seagal /sᵻˈɡɑːl/ (ur. 10 kwietnia 1952 w Lansing) – amerykański aktor kina akcji, reżyser, scenarzysta, producent filmowy, muzyk i polityk, który posiada również serbskie i rosyjskie obywatelstwo.
Jest synem Patricii (Irlandki) i Stephana, nauczyciela matematyki stosowanej na Uniwersytecie w Berkeley (jego rodzice byli rosyjskimi Żydami, którzy wyemigrowali do Stanów Zjednoczonych). Ukończył Buena High School w Wirginii.
Początki jego kariery nie są związane z filmem. W 1971 r. Seagal wyjechał do Japonii, gdzie pracował jako dziennikarz i nauczyciel języka angielskiego. Jednocześnie kształcił swoje umiejętności we wschodnich stylach walki i został nauczycielem aikido. W życiu prywatnym, tak samo, jak i w walce, był bardzo żywiołową osobą. Uwiódł Miyako Fujitani, córkę swego nauczyciela aikido, a gdy okazało się, że dziewczyna jest w ciąży, poślubił ją. Po wyjeździe z Japonii przez pewien czas podróżował po świecie.
W 1982 powrócił do Stanów Zjednoczonych i w Hollywood rozpoczął nauczanie karate. Uczył także aktorów w Hollywood, między innymi Seana Connery’ego. Jego uczeń Michael Ovitz, szef agencji aktorskiej, zaaranżował spotkanie z właścicielami wytwórni „Warner Bros”, na którym Steven Seagal zaprezentował swoje predyspozycje i w rezultacie otrzymał propozycję kontraktu.
Zadebiutował przed kamerami rolą w filmie Nico – ponad prawem (1988), w którym partnerowała mu Sharon Stone. Produkcja przyniosła aktorowi rozpoznawalność. Wraz z modelką Kelly LeBrock, swoją trzecią żoną zagrał w filmie Wygrać ze śmiercią (1990). Choć kolejne role nie przyniosły mu uznania w oczach krytyków, to szybko umocniły jego pozycję jako odtwórcy postaci „twardych facetów” i obok takich gwiazd kina akcji, jak Arnold Schwarzenegger, Jean-Claude Van Damme, Chuck Norris czy Sylvester Stallone, na stałe wszedł do światowej historii kina.
Jako reżyser zadebiutował filmem Na zabójczej ziemi (1994), w którym zagrał także główną rolę. W późniejszym okresie został również producentem. Zrealizował m.in. film Liberator.
Seagal podjął także działalność muzyczną i gra na gitarze. Nagrał dwa albumy: Songs from the Crystal Cave (2005) i Mojo Priest (2006). W 2006 ze swoim zespołem Thunderbox występował w Ameryce i Europie. 10 sierpnia 2014 roku zagrał koncert dla prorosyjskich separatystów na Krymie. Współpracował z wieloma muzykami, takimi jak: James Burton, Vince Gill, Leon Russell, Taj Mahal, Richie Sambora i Delbert Maclinton. Jego utwory wykorzystane zostały w niektórych jego filmach.
Od 2014 aktywnie wspiera rosyjską agresję na Ukrainę, występując dla prorosyjskich separatystów w Donbasie i udzielając wywiadów w rosyjskiej telewizji, gdzie powiela tezy na temat rosyjskiej agresji na Ukrainę. W 2022 zapowiedział stworzenie filmu dokumentalnego mającego usprawiedliwiać rosyjską agresję na Ukrainę. Twierdzi, że na Ukrainie wciąż rządzą i walczą naziści. Powiela stwierdzenia rosyjskiej propagandy o ofensywnej roli NATO (w tym Polski, Niemiec i USA), które jakoby miało stwarzać zagrożenie dla Rosji.
W 2016 otrzymał obywatelstwo serbskie i rosyjskie. Twierdzi publicznie, że jest „...Rosjaninem a Rosja to jego dom”.
Utworzył firmę Zhara Fight z siedzibą w Rosji, która promować ma wydarzenia na żywo – walki MMA i boks. 30 maja 2018 odbyła się impreza inauguracyjna w Vegas City Hall.
Ministerstwo Spraw Zagranicznych Federacji Rosyjskiej w 2018 powierzyło mu funkcję „specjalnego przedstawiciela do spraw stosunków humanitarnych pomiędzy Rosją a Stanami Zjednoczonymi”, a w 2020 został członkiem rosyjskiej nowo utworzonej przez Zachara Prilepina partii „Sprawiedliwa Rosja – Za Prawdę”. Po inwazji Rosji na Ukrainę w 2022 agencja RIA Nowosti opublikowała informację, że Seagal w rozmowie z dziennikarzami miał powiedzieć, że „nigdy nie zrezygnuje z rosyjskiego paszportu” i że „codziennie spotyka się z rusofobią”.
W 2023 został odznaczony Orderem Przyjaźni przez Władimira Putina. Z kolei w 2024 wziął udział w inauguracji kolejnej kadencji prezydenckiej rosyjskiego dyktatora.
Czterokrotnie żonaty. Jego pierwszą żoną w latach 1975–1986 była Miyako Fujitani, z którą ma dwójkę dzieci: syna Kentaro Seagal (ur. 1975) i córkę Ayako Fujitani (ur. 1979). W 1984 był krótko żonaty z Adrienne La Russa, małżeństwo anulowano. 5 września 1987 poślubił Kelly LeBrock, z którą ma trójkę dzieci: córkę Annalizę (ur. 1987), syna Dominicka (ur. 1990) i córkę Arissę (ur. 1993). Para rozwiodła się w 1996 roku. Z nieformalnego związku z Arissą Wolf ma córkę Savannah (ur. 1996). W 2009 zawarł związek małżeński z Erdenetuyą Batsukh, z którą ma syna Kunzanga (ur. 2009).
Ukończył akademię policyjną. Został zastępcą szeryfa w parafii Jefferson (odpowiednik hrabstwa) w Luizjanie. Interesuje się buddyzmem tybetańskim. Oprócz sztuk walki poznawał także medycynę naturalną, między innymi akupunkturę i ziołolecznictwo.
W wywiadzie udzielonym dla Los Angeles Times w 1988 roku powiedział, że pracował dla CIA, ze względu na swą znajomość sztuk walki oraz umiejętności językowe. Stwierdził też, że w 1979 roku pomagał szachowi Iranu Mohammadowi Pahlawiemu oraz członkom jego rodziny w bezpiecznej ucieczce z kraju i ochraniał ich domy w Londynie i Paryżu. Przypisał też sobie, że ochraniał abp. Desmonda Tutu oraz egipskiego prezydenta Sadata. CIA nie potwierdziło, by przeprowadzało takie operacje. Podczas kręcenia filmu Nico w 1988 roku stwierdził, że niektóre fragmenty filmu są „bardzo autobiograficzne”.
Twierdzi, że zna dalekowschodnie sztuki walki: aikido, judo, karate, kendo i kung-fu[potrzebny przypis].
Był krytykowany przez byłych kaskaderów, którzy mieli okazję pracować z nim w filmach. Kane Hodder, Stephen Quadros i Gene LeBell zarzucali Seagalowi, że uderza ich intencjonalnie. W podobny sposób wypowiadali się o nim niektórzy aktorzy: Sean Connery powiedział, że Seagal podczas kręcenia filmu Nigdy nie mów nigdy złamał mu nadgarstek.
Miał wiele procesów ze strony aktorek, zarzucających mu molestowanie. Takie zarzuty postawiły mu m.in. Portia de Rossi i Rachel Grant.
W styczniu 1997 podczas przyjęcia w domu Sylvestra Stallone’a w Miami przechwalał się, że skopałby tyłek Van Damme’owi. Van Damme zaoferował wtedy Seagalowi, aby wyszli na zewnątrz domu i sprawdzili kto jest lepszy. Jednak Seagal przeprosił wszystkich i opuścił spotkanie. Wieczorem tego samego dnia ponownie spotkali się w klubie nocnym. Van Damme ponownie złożył ofertę Seagalowi, jednak do walki nie doszło. Według Stallone’a Seagal wystraszył się Van Damme’a.
Lama Penor Rinpocze w 1997 ogłosił, że Seagal nosi w sobie ducha XVII-wiecznego mistrza buddyjskiego o imieniu Czungdrag Dordże, który z powodu współczucia dla cierpienia istot żywych odrodził się, aby pomóc wszystkim istotom osiągnąć oświecenie. Seagal złożył hojną darowiznę na rzecz klasztoru Penora Riponcze.
Podczas kręcenia filmu Uprowadzona 3 obraził Liama Neesona zarzucając mu, że nie potrafi walczyć jak prawdziwa gwiazda kina akcji.
.jpg)
W 1995 roku został nominowany do Złotej Maliny za film Na zabójczej ziemi w trzech kategoriach (najgorszy aktor, najgorsze zdjęcia, najgorszy reżyser). Wygrał w jednej kategorii, jako najgorszy reżyser. W roku 1997 został nominowany za film Krytyczna decyzja w kategorii najgorszy wspierający aktor. W 1998 roku został nominowany za film W morzu ognia w czterech kategoriach, a w roku 2003 za film Wpół do śmierci jako najgorszy aktor.
