Suzdal

Suzdal
Суздаль
Herb	Flaga
Państwo	Rosja
Obwód	włodzimierski
Data założenia	999 (pierwsza wzmianka)
Prawa miejskie	1778
Burmistrz	Годунин Сергей Борисович (Godunin Siergiej Borisowicz)
Powierzchnia	15 km²
Populacja (2008)
• liczba ludności	10 998
Nr kierunkowy	+7 49231
Kod pocztowy	601291
Tablice rejestracyjne	33
	Położenie na mapie obwodu włodzimierskiego Suzdal
	Położenie na mapie Rosji Suzdal
	56°20′N 40°26′E/56,333333 40,433333
	Multimedia w Wikimedia Commons
	Hasło w Wikisłowniku
	Informacje w Wikipodróżach
	Strona internetowa

Suzdal (ros. Суздаль) – miasto (od 1778) w Rosji w obwodzie włodzimierskim, 11 tysięcy mieszkańców (2008). Położone nad rzeką Kamienką, dopływie Nerli. Miasto należy do tzw. Złotego Pierścienia Rosji. W czasie II wojny światowej w Suzdalu znajdował się obóz dla jeńców polskich.

Historia

XI wiek – miasto w Księstwie Rostowsko-Suzdalskim
początek XII wieku – stolica Księstwa Rostowsko-Suzdalskiego
1157 rok – miasto w Księstwie Włodzimiersko-Suzdalskim (Andrzej I Bogolubski przenosi stolicę do Włodzimierza)
środkowe lata XIII wieku – stolica samodzielnego Księstwa Suzdalskiego
początek XIV wieku – stolica Księstwa Suzdalsko-Niżnonowogrodzkiego
1392 rok – miasto w Wielkim Księstwie Moskiewskim
XVI wiek – rozpoczyna się budowa monastyrów. Powstało ich 11. (Do obecnych czasów przetrwało 5 kompleksów). Miasto staje się jednym z ważnych centrów religijnych Rusi
XVII wiek – pierwsza połowa XVII wieku upłynęła w Suzdalu pod znakiem zaniku gospodarczego i liczby ludności. W czasie niepokojów Suzdalczycy zdradzili cara Wasyla Szujskiego i przekazali swoje miasto Dymitrowi II Samozwańcowi i Aleksandrowi Lisowskiemu, którzy ufortyfikowali je i utrzymali w nim przez około osiem miesięcy
1611 r. – wojska polskie oblegały Suzdal przez sześć miesięcy
1615 r. – miasto zostało ponownie zaatakowane przez Aleksandra Lisowskiego
1618 r. – najazd Kozaków Zaporoskich hetmana Sahajdacznego
1634 r. – Tatarzy krymscy dokonali łupieżczego najazdu na Suzdal
1644 r. – pożar spalił przylegającą do Kremla część posadu
Epidemia dżumy z lat 1654–1655 zabiła prawie połowę ludności miasta, która wynosiła wówczas 2467 osób
1796 rok – miasto powiatowe guberni włodzimierskiej
końcowe lata XIX wieku - Suzdal staje się małoznaczącym prowincjonalnym miastem
1967 rok – przyjęto plan rozwoju miasta, zgodnie z którym stało się ono miastem-muzeum. Powstały kompleksy turystyczne, odrestaurowano zabytki, otwarto muzealne ekspozycje
1978 rok – miasto otrzymuje status miasta-muzeum UNESCO

Zabytki

Drewniana cerkiew Świętego Mikołaja – zbudowana w Głotowie w Rosji w roku 1766. W 1960 przeniesiony stamtąd do Suzdalu jako część muzeum drewnianej architektury
Cerkiew Zmartwychwstania Pańskiego – wybudowana w 1720. W odróżnieniu od wzniesionego w tym samym okresie kościoła Świętego Mikołaja, ma gipsowe ściany z drewnianą konstrukcją wspierającą
Monaster Świętego Aleksandra – zbudowany w roku 1240, przebudowany całkowicie w XVII w.
Żeński monaster Opieki Matki Bożej – wzniesiony w 1264, główny element stanowi katedra Opieki Matki Bożej, wybudowana w 1518 przez nieznanego architekta. We jej wnętrzu nie ma żadnych malowideł, wszystkie ściany są białe