Budynek opery | |
| Państwo | |
|---|---|
| Stan | |
| Miejscowość | |
| Adres |
2, Macquarie Street, 2000 Sydney |
| Styl architektoniczny | |
| Architekt | |
| Rozpoczęcie budowy |
1959 |
| Ukończenie budowy |
1973 |
Położenie na mapie Sydney | |
Położenie na mapie Australii | |
Położenie na mapie Nowej Południowej Walii | |
| Strona internetowa | |
| Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO | |
| Państwo | |
|---|---|
| Typ |
kulturowy |
| Spełniane kryterium |
I |
| Numer ref. | |
| Region |
Azja i Pacyfik |
| Historia wpisania na listę | |
| Wpisanie na listę |
2007 |
| 33,85706°S 151,21490°E/-33,857058 151,214897 | |
Sydney Opera House – gmach opery w stylu nowoczesnego ekspresjonizmu, położony na przylądku Bennelong Point w Sydney.
Opera budowana była w latach 1959–1973, wykonana została ze stali, betonu i szkła. Otwarcie nastąpiło 20 października 1973 – na uroczystości z tej okazji przybyła królowa Elżbieta II. Głównymi architektami byli Jørn Utzon i Ove Arup, których projekt został wybrany spośród 233 zgłoszonych przez przedstawicieli 32 państw świata.
Utzon został uhonorowany w 2003 roku Nagrodą Pritzkera. Budynek opery został wpisany 28 czerwca 2007 roku na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Pod koniec lat 40. XX wieku zapadła decyzja o budowie reprezentacyjnego gmachu opery. Na miejsce inwestycji wybrano półwysep Bennelong Point, na którym istniała nieczynna zajezdnia tramwajowa. W celu sfinansowania budowy zorganizowano loterię.
Konkurs architektoniczny na projekt Opery wygrał w 1957 roku duński architekt Jørn Utzon. Jury wybrało projekt spośród 233 zgłoszeń, mimo że autor nie spełnił warunków konkursu – dostarczył tylko ogólny szkic. Budowę rozpoczęto w 1959 roku. Występowały liczne trudności spowodowane nietypową formą łupin sklepienia. Wskutek tego koszty budowy przekroczyły wielokrotnie pierwotny kosztorys, a oddanie budynku do użytku w dniu święta narodowego 26 stycznia przesunięto z 1965 na 1973 rok. Wynikające z tego spory spowodowały, że autor projektu opuścił w 1966 roku Australię. W roku 1967 ukończono kopułę. Projektem wnętrz zajął się australijski architekt, Peter Hall. Włączył do niego część pomysłów Utzona, jednak cięcia oszczędnościowe obniżyły standard wykończenia i mimo zastosowania grubego drewna na podłodze i ścianach, w wyższych partiach sali koncertowej uzupełnionych o płyty gipsowe, nie udało się uzyskać zadowalającej akustyki.
Opera w Sydney mieści kilka sal przystosowanych do różnego rodzaju widowisk