APG I – akronim oznaczający pierwszą wersję systemu APG klasyfikującego rośliny okrytonasienne ściśle na podstawie kryterium filogenetycznego. System ten opublikowany został w roku 1998 przez taksonomów skupionych w Angiosperm Phylogeny Group. Powstał jako próba ustalenia konsensusu naukowego w sprawie przyjęcia możliwie stabilnego systemu klasyfikacyjnego. Ponieważ na podstawie dostępnych danych istnieje więcej niż jeden sposób podziału drzewa filogenetycznego, przed systemem APG powstawały różne autorskie systemy klasyfikacyjne. Istotne dla możliwości wspólnego utworzenia systemu przez różnych współpracujących autorów było to, że już w latach 70. XX wieku osiągnięto znaczny konsensus między różnymi proponowanymi wówczas systemami.
W systemie APG I sklasyfikowano 462 rodziny w 40 monofiletycznych (jak wówczas domniemano) rzędach zebranych w kilka głównych, monofiletycznych grup. Grupy te nazwano nieformalnie (bez odwoływania się do tradycyjnych jednostek taksonomicznych) ze względu na niemożność sklasyfikowania kladów w hierarchicznym układzie taksonów. Ze względu na niepełne dane filogenetyczne system koncentrował się na układzie jednostek dużych (od rzędów w górę). Klasyfikacja rodzin była w wielu miejscach prowizoryczna – 25 spośród nich opisanych zostało jako taksony o niejasnej pozycji.
W systemie uwzględniono rodziny i rzędy znane z dominujących wówczas klasyfikacji opartych na cechach morfologicznych, co miało zapewnić stabilność i czytelność systemu, choć ich skład nie zawsze odpowiadał ujęciom tradycyjnym. Autorzy systemu dążyli do ograniczenia liczby rzędów, tak aby system był jak najprostszy. Ogólny układ rzędów i rodzin jednoliściennych w dużym stopniu oparto na systemie Dahlgrena (1985).
Następcami systemu APG I są systemy: APG II (2003), APG III (2009), APG IV (2016) i APG V (2026).
Uproszczony schemat klasyfikacji okrytonasiennych w systemie APG I: