| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Podkrólestwo | |
| Nadgromada | |
| Gromada | |
| Podgromada | |
| Nadklasa | |
| Klasa | |
| Nadrząd | |
| Rząd | |
| Rodzina | |
| Rodzaj | |
| Gatunek |
szafran turecki |
| Nazwa systematyczna | |
| Crocus ancyrensis (Herb.) Maw Gard. Chron. n.s., 16: 528 1881 | |
Szafran turecki (Crocus ancyrensis) – gatunek z rodziny kosaćcowatych. Roślina endemiczna Turcji rosnąca w środkowej Anatolii i w zachodniej części kraju w rejonie wybrzeży Morza Czarnego. Szafran turecki jest zagrożony z powodu intensywnego wypasu i niekontrolowanego zbierania roślin.
Szafran turecki został opisany po raz pierwszy przez angielskiego botanika Williama Herberta w 1847 roku. Ponieważ odnalazł on egzemplarze roślin w okolicy Ankary (Angory), która w starożytności nosiła łacińską nazwę Ancyra, nadał mu nazwę Crocus ancyrensis.
Rozwój liści rozpoczyna się zaledwie kilka dni przed lub równocześnie z pojawieniem się kwiatów. Czas kwitnienia przypada na drugą połowę lutego i pierwszą połowę marca. Kwiaty kwitną około 15 dni w zależności od pogody. Torebka pojawia się już w połowie kwietnia, a nasiona dojrzewają pod koniec maja - około 45 dni po zniknięciu kwiatu. Liście wysychają i znikają w lipcu. Średnio każda torebka zawiera 30 nasion. Nasiona aby zakiełkować muszą mieć temperaturę około 10° C ± 2° C i 70% wilgotności.