Tadeusz Syryjczyk

Tadeusz Syryjczyk
Data i miejsce urodzenia

9 lutego 1948
Kraków

Minister przemysłu
Okres

od 12 września 1989
do 12 stycznia 1991

Przynależność polityczna

Forum Prawicy Demokratycznej

Poprzednik

Mieczysław Wilczek

Następca

Andrzej Zawiślak

Minister transportu i gospodarki morskiej
Okres

od 8 grudnia 1998
do 8 czerwca 2000

Przynależność polityczna

Unia Wolności

Poprzednik

Eugeniusz Morawski

Następca

Jerzy Widzyk

Odznaczenia

Tadeusz Andrzej Syryjczyk (ur. 9 lutego 1948 w Krakowie) – polski informatyk, nauczyciel akademicki, polityk i przedsiębiorca, minister przemysłu w rządzie Tadeusza Mazowieckiego i minister transportu i gospodarki morskiej w rządzie Jerzego Buzka, poseł na Sejm I, II i III kadencji.

Życiorys

W Krakowie ukończył Szkołę Podstawową nr 34 i III Liceum Ogólnokształcące im. Jana Kochanowskiego. W 1971 został magistrem elektrotechniki na Wydziale Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. Stopień doktora nauk technicznych w zakresie informatyki uzyskał w 1977.

W latach 1971–1980 pracował kolejno jako asystent, starszy asystent i adiunkt w AGH. Następnie do 1989 był zatrudniony jako adiunkt i starszy wykładowca w Instytucie Informatyki na tej uczelni. Jednocześnie od 1987 prowadził firmę informatyczną.

W 1980 był współzałożycielem lokalnych struktur NSZZ „Solidarność”, w 1981 zasiadał w prezydium regionu związku. Był delegatem, członkiem prezydium i przewodniczącym pierwszej tury obrad I Krajowego Zjazdu Delegatów NSZZ „Solidarność” w 1981 w Gdańsku. W stanie wojennym został internowany na okres od 13 grudnia 1981 do 23 lipca 1982. Był redaktorem podziemnych pism „Kronika Małopolska” (1982–1984) i „Biuletyn Małopolski”. Od 1985 publikował w drugoobiegowych pismach „13” i „Polityka Polska”. W 1983 współorganizator (z Mirosławem Dzielskim) Krakowskiego Towarzystwa Przemysłowego (zalegalizowanego w 1987), w którym w 1990 objął funkcję prezesa.

Był przewodniczącym jednego z zespołów Centrum Obywatelskich Inicjatyw Ustawodawczych Solidarności. Od września 1989 do stycznia 1991 zajmował stanowisko ministra przemysłu w rządzie Tadeusza Mazowieckiego. Następnie przez rok prowadził firmę doradczą.

W latach 1991–2001 przez trzy kadencje sprawował mandat poselski (należał do Forum Prawicy Demokratycznej, Unii Demokratycznej i Unii Wolności). W latach 1992–1993 był szefem zespołu doradców prezesa Rady Ministrów Hanny Suchockiej i podsekretarzem stanu w Urzędzie Rady Ministrów. Od 1998 do 8 czerwca 2000 zajmował stanowisko ministra transportu i gospodarki morskiej w rządzie Jerzego Buzka. Od 1995 do 2001 był wiceprzewodniczącym Unii Wolności.

W 2001 nie uzyskał ponownie mandatu w parlamencie. Po porażce wyborczej do 2003 ponownie prowadził firmę doradczą. W 2003 odszedł z UW, w tym samym roku objął funkcję dyrektora w Europejskim Banku Odbudowy i Rozwoju w Londynie (jako przedstawiciel Polski w radzie dyrektorów). Stanowisko to zajmował do 2007. W tym samym roku został ekspertem w Zespole Doradców Gospodarczych Tor.

Powołany w skład Społecznego Komitetu Odnowy Zabytków Krakowa (SKOZK) oraz rady nadzorczej spółki akcyjnej Comarch. Członek Zrzeszenia Studentów Polskich (1965–1972), Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego i Polskiego Towarzystwa Informatycznego. Uzyskał uprawnienia przewodnika tatrzańskiego; został członkiem Studenckiego Koła Przewodników Górskich w Krakowie

Odznaczenia i wyróżnienia