 Generalmajor | |
| Data i miejsce urodzenia |
1834 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1852–1890 |
| Siły zbrojne | |
| Jednostki | |
| Stanowiska |
Adiutant księcia Karola Pruskiego |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
          .svg){kind=small} | |
Thaddäus Gustav von Unruh, w spolszczeniu Tadeusz Gustaw Unrug herbu własnego (ur. 1834, zm. 1907 w majątku Sielec koło Żnina) – generał major pruskiej gwardii.
Pochodził ze znanej niemiecko-polskiej rodziny kalwińskiej wywodzącej się od hrabiego Jerzego Unruga starosty gnieźnieńskiego i założyciela (w 1641) Kargowej zwanej wówczas Unrugowem. Był synem Henryka Kajetana Unruga (zm. 1849) i jego żony Anny z Kurnatowskich (zm. 1849). W latach 50. XIX wieku Tadeusz i część jego rodzeństwa przeszedł na katolicyzm.
W małżeństwie z saksońską hrabianką Izydorą von Bunau (1851–1923) miał dwóch synów, w tym wiceadmirała Józefa Unruga.
W trakcie służby wojskowej był adiutantem księcia Karola Pruskiego oraz miał prawo nosić mundur 1. Pułku Artylerii Polowej Gwardii. Uczestniczył w wojnie prusko-francuskiej. Po śmierci księcia w 1883 roku powrócił do służby liniowej. Jego ostatnim przydziałem było stanowisko dowódcy 3. Pułku Artylerii Polowej.
W stan spoczynku przeszedł, w stopniu generała majora (niem. Generalmajor), w 1890 roku. Zamieszkał wówczas koło Żnina, coraz bardziej się polonizując, choć przedtem ciążył ku niemczyźnie.
Odznaczenia gen. von Unruha to między innymi:
