TempleOS, dawniej J Operating System, SparrowOS i LoseThos – lekki system operacyjny o tematyce biblijnej, stworzony samodzielnie w ciągu dekady przez amerykańskiego programistę Terry’ego A. Davisa (1969–2018) jako trzecia świątynia przepowiedziana w Biblii. Davis, u którego zdiagnozowano zaburzenia afektywne dwubiegunowe, a następnie schizofrenię, twierdził, że polecenie zbudowania systemu otrzymał od Boga w objawieniu.
System został scharakteryzowany jako nowoczesny Commodore 64 w architekturze x86-64, z interfejsem będącym mieszanką DOS i Turbo C. Davis twierdził, że cechy systemu, takie jak rozdzielczość 640x480, 16-kolorowy obraz i jednogłosowy dźwięk, były wyraźnie polecone przez Boga. Został zaprogramowany w autorskim wariancie języka C zwanym HolyC i zawierał oryginalny symulator lotu, kompilator i jądro.
TempleOS został wydany w 2013 roku, a jego ostatnia wersja (5.03) wyszła w listopadzie 2017 roku. System został przychylnie przyjęty przez społeczności techniczne, a Davis zebrał sporą liczbę obserwujących online. Twórca zmarł 11 sierpnia 2018 roku, potrącony przez pociąg.
System składa się z ponad 120 tys. linii kodu, w całości napisanych przez Davisa. Historię systemu i jego twórcy opisywały również polskie serwisy technologiczne.
W lipcu 2021 roku powstał ZealOS, fork oferujący m.in. 32-bitowy obraz, obsługę internetu oraz wsparcie dla uruchamiania w trybie UEFI.
Od 1996 roku Davis cierpiał na nawracające epizody maniakalne, które wielokrotnie kończyły się pobytami w szpitalach psychiatrycznych; zdiagnozowano u niego zaburzenia afektywne dwubiegunowe, a następnie schizofrenię. Po doświadczeniu, które uznał za objawienie, stwierdził, że Bóg polecił mu zbudować system operacyjny będący jego trzecią świątynią, dlatego umieścił w nim liczne odniesienia do Starego i Nowego Testamentu.
Nad systemem pracował od początku XXI wieku. Jedną z pierwszych nazw projektu było „J Operating System”, później zmienioną na „LoseThos” – nawiązanie do sceny z filmu Pluton z 1986 roku. W 2008 roku Davis pisał, że LoseThos służył „głównie do tworzenia gier wideo” i celowo nie zawierał obsługi sieci ani Internetu. Kolejną używaną nazwą było „SparrowOS”, aż w 2013 roku system otrzymał ostateczną nazwę „TempleOS”. W połowie 2013 roku Davis ogłosił na swojej stronie internetowej: „Świątynia Boga została ukończona. Teraz Bóg zabije CIA, zanim się rozprzestrzeni”.
Opis systemu
TempleOS jest 64-bitowym, wielordzeniowym, otwartym systemem operacyjnym w domenie publicznej, przeznaczonym do programowania rekreacyjnego. Stosuje wielozadaniowość kooperacyjną bez wywłaszczania – wszystkie zadania muszą dobrowolnie oddawać procesor – i nie rozdziela jądra od przestrzeni użytkownika: cały kod działa na najwyższym poziomie uprawnień procesora (ring 0), a zadania współdzielą jedną przestrzeń adresową. System nie zawiera sterowników sieciowych.
System działa na 8-bitowym ASCII z grafiką w kodzie źródłowym, posiada bibliotekę graficzną w 2D i 3D, które pracują na 640x480 VGA z 16 kolorami. Podobnie jak większość współczesnych systemów operacyjnych, zawiera obsługę klawiatury i myszki, jednak wyłącznie poprzez interfejs PS/2. Jest kompatybilny z systemami plików ISO 9660, FAT32 i stworzonym przez Davisa RedSea ze wsparciem dla kompresji plików. Davis tłumaczył, że mała rozdzielczość, 16 kolorów i jednogłosowy dźwięk były wyraźnym poleceniem Boga, a niska rozdzielczość miała ułatwić dzieciom rysowanie obrazków dla Boga.
System zawiera autorski symulator lotu, kompilator i jądro. Wśród dołączonych programów znalazła się gra „After Egypt”, w której gracz podróżuje do krzewu gorejącego i korzysta z „szybkiego stopera” – wyroczni generującej pseudolosowy tekst, który Davis uznawał za zakodowane wiadomości od Boga; sam porównywał ten mechanizm do tabliczki Ouija i mówienia językami.
HolyC
TempleOS został napisany w stworzonym przez Davisa języku programowania HolyC (wcześniej C+), będącym połączeniem cech języków C i C++, kompilowanym w trybie just-in-time. HolyC pełni w systemie równocześnie funkcję języka aplikacji i języka powłoki: nie wymaga funkcji main, a wyrażenia zapisane poza funkcjami są wykonywane od razu, dzięki czemu środowisko działa jak interaktywny interpreter. Język obsługuje m.in. klasy z dziedziczeniem, zakresy w instrukcji switch oraz wstawki asemblerowe z bezpośrednim dostępem do sprzętu.
Odbiór
Odbiór TempleOS w prasie technologicznej był w większości przychylny; jak pisał dziennikarz David Cassel, „serwisy programistyczne starały się znaleźć cierpliwość i zrozumienie potrzebne, by przyjąć Davisa”. James Sanders ocenił w TechRepublic, że „TempleOS jest świadectwem poświęcenia i pasji jednego człowieka pokazującego swoją technologiczną biegłość – i niczym więcej nie musi być”. Redaktor serwisu OSNews Kroc Camen pisał, że system „pokazuje, iż informatyka wciąż może być hobby”. Zarazem obraźliwe wypowiedzi Davisa i „amatorska” prezentacja sprawiły, że system bywał obiektem drwin.
W 2017 roku TempleOS pokazano na wystawie art brut w Bourogne we Francji. Po śmierci twórcy redaktor OSNews Thom Holwerda napisał, że „Davis był bez wątpienia utalentowanym programistą – napisanie całego systemu operacyjnego to nie lada wyczyn – i smutno było patrzeć, jak zmaga się z chorobą psychiczną”, a cytowany przez lokalną prasę inżynier porównał samodzielne stworzenie TempleOS do wieżowca zbudowanego przez jedną osobę. W 2019 roku historii Davisa i TempleOS poświęcono odcinek audycji dokumentalnej The Digital Human w BBC Radio 4.
.jpg)