Teodor Vieweger

Teodor Mieczysław Vieweger
Data i miejsce urodzenia

20 sierpnia 1888
Piotrków Trybunalski

Data i miejsce śmierci

22 maja 1945
Sochaczew

profesor nauk biologicznych
Alma Mater

Uniwersytet w Brukseli

Doktorat

1912

Profesura

1920

Uczelnia

Wolna Wszechnica Polska
Uniwersytet Warszawski

rektor WWP w Łodzi
Okres spraw.

1925–1939

Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Teodor Mieczysław Vieweger (ur. 20 sierpnia 1888 w Piotrkowie Trybunalskim, zm. 22 maja 1945 w Sochaczewie) – polski biolog.

Życiorys

Urodził się w rodzinie Teodora Dezyderiusza (zm. 1928) i Florentyny Karoliny z Kwiatkowskich (zm. 1943). W 1907 ukończył gimnazjum w Warszawie. Odbył studia medyczne na Uniwersytecie w Liège oraz studia zoologiczne w Brukseli. W 1912 uzyskał stopień doktora nauk przyrodniczych uniwersytetu w Brukseli. Tuż po studiach, ze świeżo poślubioną żoną, Jadwigą z Lewandowskich (1880–1935), podjęli pracę w Żeńskiej Szkole Handlowej w Siedlcach. Teodor uczył biologii w klasach starszych. W 1915 przenieśli się do Warszawy, gdzie Teodor początkowo uczył zoologii w Pensji żeńskiej Jadwigi Sikorskiej. W następnym roku rozpoczął pracę jako asystent w Pracowni Fizjologii Towarzystwa Naukowego Warszawskiego oddając się pracy naukowej. Od 1920 był profesorem nadzwyczajnym Wolnej Wszechnicy Polskiej (WWP) w Warszawie. W latach 1920–1939 zajmował stanowisko kierownika Katedry Fizjologii Zwierząt, w roku akademickim 1924–1925 pełnił funkcję dziekana Wydziału Matematyczno-Przyrodniczego, a od 1925 do 1939 rektora WWP.

Za badania z zakresu fizjologii pierwotniaków w 1922 otrzymał nagrody: Towarzystwa Naukowego Warszawskiego oraz Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego.

1 lipca 1928 został wybrany członkiem komisji rewizyjnej założonego wówczas Związku Sybiraków. Od 1933 był członkiem korespondentem Towarzystwa Naukowego Warszawskiego. Był wybitnym organizatorem: doprowadził do budowy gmachu uczelni, dzięki jego staraniom WWP została ustawą sejmową zaliczona do uczelni akademickich oraz uruchomił w 1928 Oddział WWP w Łodzi. W 1936 ożenił się po raz drugi, z Anną Dobek (1897–1977), swoją sekretarką. W latach 1937–1945 był pierwszym prezesem Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Łodzi.

W okresie okupacji niemieckiej był wykładowcą pierwszego tajnego kompletu zorganizowanego w listopadzie 1939 w I Państwowym Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie, którego absolwentami było jego dwóch synów: Jędrzej i Oskar. W latach 1942–1945 wykładał na Tajnym Uniwersytecie Warszawskim oraz na Kursach Akademickich w Częstochowie.

Był głównym organizatorem Uniwersytetu Łódzkiego.

Zginął w wypadku samochodowym pod Sochaczewem wracając z Warszawy do Łodzi. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 284a wprost-4-28).

Działalność naukowa

W pracy naukowej zajmował się badaniem pierwotniaków oraz orzęsek. Prowadził badania ilościowe i jakościowe metabolizmu orzęsków w warunkach hodowlanych. Opisał mechanizm wytwarzania zapasów bezazotowych podczas przyswajania białka u zwierząt zmiennocieplnych oraz badał wpływ temperatury na przyswajanie białka u tych zwierząt.

Wybrane publikacje naukowe

Odznaczenie