| Wykonawca albumu studyjnego | ||||
| Godsmack | ||||
| Wydany | ||||
|---|---|---|---|---|
| Nagrywany |
2009–2010, Serenity West Studios, Los Angeles | |||
| Gatunek | ||||
| Długość |
44:24 | |||
| Wydawnictwo | ||||
| Producent | ||||
| Oceny | ||||
| ||||
| Album po albumie | ||||
| ||||
| Single z albumu The Oracle | ||||
| ||||
The Oracle – piąty album studyjny amerykańskiego zespołu muzycznego Godsmack wydany 4 maja 2010 roku w formacie CD i digital download nakładem Universal Republic Records. 2 maja 2025 roku wydana została wersja LP albumu. Album został nagrany w okresie od 2009 do 2010 roku w studiu Serenity West Studios w Los Angeles. Singlami promującymi wydawnictwo były „Whiskey Hangover” (wydany 9 czerwca 2009 roku i zamieszczony tylko na edycji deluxe wersji CD i LP oraz na wersji digital download), „Cryin’ Like a Bitch” (2 marca 2010), „Love-Hate-Sex-Pain” (12 lipca 2010) i „Saints and Sinners” (2010).
The Oracle sprzedał się w liczbie 117 000 egzemplarzy w Stanach Zjednoczonych, dzięki czemu zadebiutował na 1. miejscu listy przebojów Billboard 200 jako trzecie z rzędu studyjne wydawnictwo Godsmacka. W USA uzyskał ponadto status złotej płyty.
W listopadzie 2008 roku Shannon Larkin, ówczesny perkusista Godsmacka, w internetowym oświadczeniu na stronie zespołu poinformował, że grupa zamierza napisać i nagrać piąty album studyjny. Po tym jak 5 września 2009 roku dobiegła końca północnoamerykańska trasa festiwalowa zespołu Mötley Crüe, Crüe Fest 2, w której uczestniczył też Godsmack, a ponadto kapele Theory of a Deadman, Drowning Pool i Charm City Devils, zespół rozpoczął tworzenie swojego nowego albumu studyjnego. W wywiadzie dla serwisu FazerMagazine.com z 2009 roku Larkin podkreślił, że kreowanie materiału na nowy album było wspólnym wysiłkiem wszystkich czterech członków Godsmacka:
(...) w przypadku nowej płyty zrobiliśmy to wszyscy czterej w jednym pokoju. Całą czwórką; gramy riff, ja wchodzę z perkusją i następna rzecz to, wiesz, jamowanie, a potem brzmi to jak zwrotka, refren albo znaczący fragment. I wtedy przestajemy: „W porządku, koleś, mamy świetną zwrotkę, spróbujmy dorobić do niej refren”. No więc, wiesz, tak właśnie przebiega proces twórczy. To pełna współpraca zespołu, o wiele bardziej niż kiedykolwiek.
Z inicjatywy Larkina do prac przy produkcji albumu zaangażowany został Dave Fortman, gitarzysta formacji Ugly Kid Joe, której Larkin był członkiem w latach 90. XX wieku, a także producent i inżynier dźwięku, mający wówczas na koncie współpracę w tym charakterze z takimi zespołami, jak m.in. Evanescence, Slipknot i Mudvayne. Nagrywanie albumu miało miejsce w studiu Serenity West Studios w Los Angeles. Przy produkcji albumu współpracował z Fortmanem Sully Erna, wokalista zespołu. Wydawnictwo początkowo zatytułowane było Saints & Sinners, jednak 8 lutego 2010 roku muzyczne medium The Pulse of Radio podało, że Godsmack oficjalnie zmienił jego tytuł na The Oracle. Premiera albumu planowana była na wiosnę 2010 roku.
The Oracle ukazał się w sprzedaży 4 maja 2010 roku w wersji CD (edycja podstawowa i deluxe z dodatkową płytą DVD) oraz digital download. 2 maja 2025 roku z kolei wydana została wersja LP albumu zarówno w edycji podstawowej jak i deluxe.
9 czerwca 2009 roku premierę miał pierwszy singel promujący album, „Whiskey Hangover”, który jednak zamieszczony został tylko na edycji deluxe wersji CD/DVD i LP oraz na wersji digital download. Następnie opublikowane zostały single „Cryin’ Like a Bitch” (2 marca 2010), „Love-Hate-Sex-Pain” (12 lipca 2010) i „Saints and Sinners” (2010). Dodatkowo promocji The Oracle służyło wykonanie przez zespół 3 maja 2010 roku – w przeddzień premiery albumu – singla „Cryin’ Like a Bitch” w programie The Tonight Show with Jay Leno telewizji NBC.
We wzmiankowanym powyżej wywiadzie Shannon Larkin na temat singla „Whiskey Hangover” krótko po jego wydaniu wypowiedział się następująco:
No wiesz, „Whiskey Hangover” to dobry trop i właśnie to próbujemy osiągnąć. Jest prostszy niż poprzednia płyta – mniej bluesowy, bardziej heavy, ale wiesz, chcieliśmy powrócić do oryginalnego brzmienia zespołu i tego, co w ogóle sprawiło, że powstał. Prosty, ciężki rock – oto, w co celowaliśmy w tym przypadku.
W innym wywiadzie, dla serwisu Away-Team.com z 2009 roku, Larkin tak opisał swoje wrażenia na temat powstającego wówczas albumu:
To będzie potwór. Perkusja brzmi niesamowicie, głos Sully’ego to czysty ogień... To będzie coś znacznie mocniejszego niż pierwsza płyta; album o wiele cięższy, z prostymi, chwytliwymi riffami gitarowymi.
Sully Erna w wywiadzie dla serwisu Artisan News Service udzielonym w 2009 roku podzielił się swoimi przemyśleniami o powstającym albumie:
Będzie naprawdę ciężki. To znaczy, jest bardzo agresywny. W sumie to nie jestem pewien; na razie to dość przedwczesna rzecz. Właśnie teraz mamy ukończony jeden kawałek na Crüe Fest tego lata. Ale jeśli chodzi o cały album, to myślę, że będzie o wiele bardziej bezkompromisowy. Nie sądzę, żeby trafiło na niego jakieś „Voodoo” czy inne „Serenity”. Zdecydowaliśmy, że idziemy na całość!.
Z kolei gdy w 2010 roku serwis Altsounds.com zapytał Ernę, jak, jego zdaniem, The Oracle wypada w porównaniu z poprzednimi wydawnictwami zespołu, odpowiedział:
Nasze poprzednie albumy zawsze miały różne wpływy muzyczne, które staraliśmy się wyciągnąć na powierzchnię. Ale ten album jest o wiele bardziej bliższy sercu. Jest wypełniony wszystkim, na czym zbudowaliśmy nasz sukces. Surowe, twarde, mocne rytmy i potężne melodie wokalne.
The Oracle spotkał się z umiarkowanie pozytywnym przyjęciem ze strony recenzentów, uzyskując w agregatorze Metacritic 60/100 punktów na podstawie 7 recenzji krytycznych.
Thom Jurek z serwisu AllMusic przyznał albumowi 3 gwiazdki na 5 możliwych, konkludując swoją recenzję stwierdzeniem, że „ci fani, którzy spodziewają się powrotu Godsmacka do korzeni nie będą rozczarowani; dla pozostałych brzmienie może wydawać się ograniczone, bo pod tym kątem nie było dla zespołu innego miejsca, w które mógłby pójść. Jedyną bezduskusyjną rzeczą jest to, że The Oracle jest najbardziej agresywną płytą, jaką Godsmack wydał od czasu debiutu.”. Gary Graff z tygodnika Billboard w swojej utrzymanej w pozytywnym tonie recenzji stwierdził nawiązywanie przez przedmiotowy album do debiutu zespołu z 1998 roku, a ponadto dodał m.in. że „pomimo oświadczenia na tylnej okładce, że „dawny ja jest martwy i przeszły” (the old me is dead and gone), The Oracle szczyci się przyjemnym vintage’owym brzmieniem.”, a także że „chociaż The Oracle jest z pewnością znajomy, wciąż brzmi wystarczająco świeżo i zdecydowanie jest warty tego, by na niego czekać, zwłaszcza dla fanów, którzy preferują Godsmacka podanego w prostej formie.”. Leah Greenblatt z magazynu Entertainment Weekly oceniła album na C-, a po ogólnym stwierdzeniu, że „prawie wszystko w nich [zespole Godsmack] przedstawia się jako tania, własnej marki wersja tego, co najlepsze w gatunku: starych riffów Pantery, napuszonych środków wyrazu artystycznego Alice in Chains i zawodzenia w stylu Metalliki”, napisała, że „The Oracle nie jest okropny, a po prostu całkowicie drugorzędny”. Greg Maki z serwisu Live-Metal.net przyznał wydawnictwu 7,5 punktu na 10 możliwych i w swojej recenzji m.in. dopatrzył się odniesień w ocenianym materiale do drugiego albumu Godsmacka, Awake, poprzez stwierdzenie, że „zespół czerpie z własnego katalogu w utworze „What If?”, który przywodzi na myśl takie utwory jak „Mistakes” i „Trippin’” z Awake”, z kolei w puencie swojego tekstu określił The Oracle mianem najcięższego albumu zespołu od czasów Awake.
Album The Oracle w pierwszym tygodniu od wydania sprzedał się w liczbie 117 000 egzemplarzy w Stanach Zjednoczonych. W kraju tym zadebiutował na 1. miejscu listy przebojów Billboard 200 jako trzecie z rzędu studyjne wydawnictwo Godsmacka. Od amerykańskiej organizacji przemysłu muzycznego otrzymał złoty certyfikat. W Kanadzie album dotarł do 2. miejsca na liście przebojów Billboard Canadian Albums.
Opracowano na podstawie materiału źródłowego.
| Nr | Tytuł utworu | Długość |
|---|---|---|
| 1. | „Cryin’ Like a Bitch” | 3:23 |
| 2. | „Saints and Sinners” | 4:09 |
| 3. | „War and Peace” | 3:09 |
| 4. | „Love-Hate-Sex-Pain” | 5:15 |
| 5. | „What If?” | 6:35 |
| 6. | „Devil’s Swing” | 3:30 |
| 7. | „Good Day to Die” | 3:55 |
| 8. | „Forever Shamed” | 3:23 |
| 9. | „Shadow of a Soul” | 4:42 |
| 10. | „The Oracle” | 6:23 |
| 44:24 | ||
| Utwory dodatkowe – wydanie digital download i wydanie LP w edycji deluxe | ||
|---|---|---|
| Nr | Tytuł utworu | Długość |
| 1. | „Whiskey Hangover” | 3:47 |
| 2. | „I Blame You” | 3:08 |
| Utwory dodatkowe – wydanie CD i DVD w edycji deluxe | ||
|---|---|---|
| Nr | Tytuł utworu | Długość |
| 1. | „The Making Of The Oracle” | |
| 2. | „Whiskey Hangover” | 3:47 |
| 3. | „I Blame You” | 3:08 |
Opracowano na podstawie materiału źródłowego..
|
|
| Region | Certyfikat |
|---|---|
| Stany Zjednoczone (RIAA) | złoto |