Thomsonit

Thomsonit
Ilustracja
Thomsonit-Ca
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny

Uwodniony glinokrzemian sodu i wapnia (NaCa2Al5Si5O20·6H2O)

Twardość w skali Mohsa

5–5,5

Przełam

nierówny/nieregularny, muszlowy, półmuszlowy

Łupliwość

doskonała wg {010}, dokładna, dobra wg {110}, wyraźna

Pokrój kryształu

Zazwyczaj słupkowy, igiełkowy lub blaszkowy. Występuje również w formie skupień promienistych, kulistych lub kolumnowych; także w postaci gładkich agregatów kulistych, groniastych; zbity lub masywny.

Układ krystalograficzny

rombowy

Właściwości mechaniczne

kruchy

Gęstość

2,23–2,4 g/cm³

Właściwości optyczne
Barwa

biała, szara, kremowa, beżowa, żółtawa, pomarańczowa, różowa, brązowa, czerwonawa, zielonawa; bezbarwny

Rysa

biała

Połysk

szklisty do nieco perłowego, jedwabisty

Współczynnik załamania

α = 1,497-1,530

β = 1,513-1,533

γ = 1,518-1,544

Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza

9.GA.10

Thomsonit
Thomsonit

Thomsonit – minerał z gromady krzemianów, zaliczany do grupy zeolitów. Jest minerałem rzadkim.

Nazwa pochodzi od nazwiska szkockiego chemika i geologa T. Thomsona.

Właściwości

Tworzy kryształy o pokroju tabliczkowym, słupkowym, listewkowym, włóknistym, blaszkowym, igiełkowym, włoskowym. Na ścianach kryształów można zauważyć charakterystyczne zbrużdżenia; niekiedy tworzy zbliźniaczenia krzyżowe. Występuje w skupieniach zbitych, ziarnistych, promienistych, groniastych, kulistych, nerkowatych, gwiaździstych, sferolitycznych. Jest kruchy, przezroczysty do przeświecającego, bardzo często tworzy koncentryczne konkrecje. Rozpuszczalny w kwasie solnym.

Występowanie

Produkt działalności hydrotermalnej. Występuje w pęcherzach pogazowych i szczelinach skał wulkanicznych: bazaltów, melafirów. Spotykany w druzach skał głębinowych (diabazach i cieszynitach). Bywa spotykany w łupkach metamorficznych. Współwystępuje z kalcytem, prehnitem, natrolitem, zeolitami, stilbitem, analcymem, chabazytem, apofyllitem i phillipsytem.

Miejsce występowania

Na świecie USA – Thomsonite Beach i Roy nad Jeziorem Górnym – odm. gibsonit, nad Jeziorem Michigan – odm. lintonit. W Arkansas – odm. ozarkit, Kolorado, Kalifornia, Oregon; Kanada (Nowa Szkocja), Niemcy (Rudawy), Czechy, Włochy – ok. Wezuwiusza; odm. comptonit, Wielka Brytania (Szkocja), Islandia, Indie, Wyspy Owcze, Szwecja, Rosja – Ural.

W Polsce spotykany jest w melafirach okolic Żywca i Kotliny Kłodzkiej. Także w Złotoryi na Dolnym Śląsku.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 Rupert Hochleitner, Minerały, kamienie szlachetne, skały, Multico Oficyna Wydawnicza, 15 kwietnia 2022, s. 278, ISBN 978-83-7073-816-7.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 Walter Schumann, Minerały świata, Alma-Press, 2003, s. 84, ISBN 978-83-7020-313-9.
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Minerały i skały Polski, Multico Oficyna Wydawnicza, 2023, s. 294, ISBN 978-83-7073-816-7.
  4. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 Jerzy Żaba, Ilustrowana encyklopedia skał i minerałów, Wydawnictwa Videograf SA, 2024, s. 448-449, ISBN 978-83-8293-231-7.
  5. ↑ John W. Anthony, Richard A. Bideaux, Kenneth W. Bladh, Monte C. Nichols, Handbook of Mineralogy, Mineralogical Society of America. [PDF], wyd. 2001 [dostęp 2025-06-04] (ang.).

Bibliografia

Linki zewnętrzne