Thulit
 Thulit z Leksvik, Norwegia | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Inne nazwy |
rosalin, unionit |
|---|---|
| Skład chemiczny |
Ca2Al3(SiO4)(Si2O7)(O,OH) |
| Twardość w skali Mohsa |
6–7 |
| Przełam |
muszlowy |
| Łupliwość |
doskonała |
| Pokrój kryształu |
masywny |
| Układ krystalograficzny |
rombowy |
| Gęstość |
3,1 g/cm³ |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
różowa |
| Rysa |
biała |
| Współczynnik załamania |
1,695 (dwuosiowy) |
| Inne |
dwójłomność: 0,006–0,013 |
Thulit (rosalin, unionit) – różowa lub różowoczerwona odmiana zoisytu lub klinozoisytu. Odmiana zasobna w mangan.
Nazwa pochodzi od dawnej nazwy północnej części Norwegii (legendarnej wyspy) – Thule, gdzie minerał ten występuje.
Charakterystyka
Właściwości
Występuje w skupieniach zbitych. Jest nieprzezroczysty, czerwony. Podobny do rodonitu – wyglądem, barwą, wieloma parametrami fizycznymi (może stanowić jego doskonała imitację).
Występowanie
Występuje w zmienionych głębinowych skałach magmowych oraz w przeobrażonych skałach wapiennych. Towarzyszą mu najczęściej kwarc, grossular, fluoryt, piemontyt oraz albit.
Miejsca występowania:
- Na świecie: Norwegia – Souland i Lexviken, USA – Tennessee, Kalifornia, Grenlandia, Rosja – Ural, Namibia, Włochy, Australia.
- W Polsce: został stwierdzony w okolicach Sobótki na Dolnym Śląsku.
Zastosowanie
- ceniony[przez kogo?] kamień kolekcjonerski,
- do wyrobu galanterii ozdobnej,
- do wyrobu biżuterii (szlif kaboszonowy lub tabliczkowy).