| Callicebinae | |||||
| Pocock, 1925 | |||||
Przedstawiciel podrodziny – titi białouchy (C. donacophilus) | |||||
| Systematyka | |||||
| Domena | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Królestwo | |||||
| Typ | |||||
| Podtyp | |||||
| Gromada | |||||
| Podgromada | |||||
| Infragromada | |||||
| Rząd | |||||
| Podrząd | |||||
| Infrarząd | |||||
| Parworząd | |||||
| Rodzina | |||||
| Podrodzina |
titi | ||||
| Typ nomenklatoryczny | |||||
|
Callicebus O. Thomas, 1903 | |||||
| |||||
| Rodzaje | |||||
| |||||
Titi (Callicebinae) – podrodzina ssaków naczelnych z rodziny sakowatych (Pitheciidae).
Podrodzina obejmuje gatunki występujące w Ameryce Południowej.
Długość ciała 27–43,4 cm, długość ogona 37,2–54,6 cm; masa ciała 740–1650 g.
Tradycyjnie do podrodziny Callicebinae należał jeden rodzaj Callicebus jednak Byrne i współpracownicy (2016) pozostawili w rodzaju Callicebus tylko gatunki C. personatus, C. coimbrai, C. barbarabrownae, C. melanochir i C. nigrifrons. Gatunki C. lugens, C. medemi, C. torquatus, C. lucifer, C. purinus i C. regulus zostały przez tych autorów przeniesione do odrębnego rodzaju Cheracebus, a pozostałe gatunki – do odrębnego rodzaju Plecturocebus. Z badań Woods i współpracowników (2018) wynika, że przedstawicielem podrodziny jest również wymarły gatunek Xenothrix mcgregori z Jamajki oraz Miocallicebus villaviejai z Kolumbii.
Do podrodziny należą następujące (występujące współcześnie i wymarłe po 1500 roku) rodzaje:
Opisano również rodzaj wymarły w czasach prehistorycznych: