Tokary Pierwsze

Tokary Pierwsze
wieś
Ilustracja
Fragment wsi
Państwo

 Polska

Województwo

 wielkopolskie

Powiat

turecki

Gmina

Kawęczyn

Liczba ludności (2006)

220

Strefa numeracyjna

63

Kod pocztowy

62-704

Tablice rejestracyjne

PTU

SIMC

0285623

Położenie na mapie gminy Kawęczyn
Mapa konturowa gminy Kawęczyn, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Tokary Pierwsze”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, w centrum znajduje się punkt z opisem „Tokary Pierwsze”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Tokary Pierwsze”
Położenie na mapie powiatu tureckiego
Mapa konturowa powiatu tureckiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Tokary Pierwsze”
Ziemia51°52′11″N 18°31′51″E/51,869722 18,530833

Tokary Pierwsze – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie tureckim, w gminie Kawęczyn.

Do 1937 roku siedziba gminy Tokary. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa konińskiego.

Tokary Pierwsze położone są około 5 km na południe od Kawęczyna oraz 8 km na południowy zachód od Dobrej, przy drodze Kalisz-Poddębice. Obecnie we wsi znajduje się sklep spożywczo-przemysłowy oraz Ośrodek Zdrowia. Działa także szkoła podstawowa (nowy budynek w trakcie budowy). Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1362 roku. W roku 1617 we wsi znajdował się dom opieki dla starców (tzw. szpital). We wsi mieszkały wówczas 193 osoby.

 Zobacz też: Tokary (gmina).

Kościół św. Andrzeja Apostoła

Neogotycki kościół św. Andrzeja Apostoła wzniesiono staraniem ówczesnej właścicielki wsi w latach 1858–1862 na miejscu starszego, który spłonął w roku 1843.

Elewacja frontowa od zachodu dzielona jest wieżą, wzniesioną w osi, na rzucie kwadratu. Płaszczyzny szczytu ściany zdobione są wąskimi i głębokimi wnękami. Natomiast w elewacji wschodniej, o podobnych wzorach architektonicznych w płaszczyźnie szczytu, znajduje się apsyda.

Wewnątrz znajduje się kilka zabytków z poprzedniej świątyni, m.in. XVII- i XVIII-wieczne drewniane rzeźby świętych (świętego Stanisława, świętej Barbary, świętego Piotra, świętego Pawła oraz świętej Małgorzaty), ludowa rzeźba Chrystusa Zmartwychwstałego o tradycjach gotyckich, monstrancja z 1721 roku oraz dwa świeczniki w kształcie klęczących aniołków z połowy XVII wieku.