Torpedowce typu Komet

Torpedowce typu *Komet*
	; „Blixt” w 1944 roku
Kraj budowy	Cesarstwo Niemieckie,; Szwecja
Użytkownicy	Svenska marinen
Stocznia	Schichau, Elbląg; Örlogsvarvet(inne języki), Karlskrona; Finnboda Varv(inne języki), Sztokholm; Lindholmen(inne języki), Göteborg
Wejście do służby	1896–1904
Wycofanie	1925–1947
Zbudowane okręty	12
Okręty w służbie	0
	Dane taktyczno-techniczne
Wyporność	normalna: 92 tony; pełna: 120 ton
Długość	39,8 metra
Szerokość	4,8 metra
Zanurzenie	2,5 metra
Napęd	1 maszyna parowa o mocy 1300 KM; 1 kocioł, 1 śruba
Prędkość	23 węzły
Załoga	18
Uzbrojenie	2 działa kal. 37 mm (2 x I); 2 wt kal. 381 mm (2 x I)

Torpedowce typu Komet – szwedzkie torpedowce z przełomu XIX i XX wieku. W latach 1895–1904 w stoczniach Schichau w Elblągu, Örlogsvarvet(inne języki) w Karlskronie, Finnboda Varv(inne języki) w Sztokholmie i Lindholmen(inne języki) w Göteborgu zbudowano 12 okrętów tego typu. Torpedowce weszły w skład Svenska marinen w latach 1896–1904. W 1921 roku wszystkie okręty zostały przeklasyfikowane na patrolowce, a z listy floty zostały skreślone w latach 1925–1947.

Projekt i budowa

Torpedowce 1. klasy(inne języki) typu Komet były projektem niemieckiej stoczni Schichau w Elblągu. Prototypowy „Komet” został zbudowany w macierzystej stoczni Schichau w Elblągu, a pozostałych 11 okrętów powstało w krajowych stoczniach Örlogsvarvet(inne języki) w Karlskronie, Finnboda Varv(inne języki) w Sztokholmie i Lindholmen(inne języki) w Göteborgu. Stępki torpedowców położono w latach 1895–1903, a zwodowane zostały w latach 1896–1904.

Torpedowce typu *Komet*
Okręt	Stocznia	Położenie stępki	Wodowanie	Wejście do służby	Los
„Komet” (V20)	Schichau	1895	4 czerwca 1896	1896	wycofany w 1925
„Blixt” (V27)	Örlogsvarvet	1897	26 lipca 1898	1898	wycofany 13 czerwca 1947
„Meteor” (V28)		1897	28 września 1898	1898	wycofany 13 czerwca 1947
„Stjerna” (V29)		1897	21 marca 1899	1899	wycofany w 1937
„Orkan” (V30)		1899	24 kwietnia 1900	1900	wycofany 13 czerwca 1947
„Bris” (V31)		1899	5 maja 1900	1900	wycofany w 1937, zatopiony jako okręt-cel w 1938
„Vind” (V32)		1899	16 maja 1900	1900	wycofany w 1937
„Virgo” (V33)		1901	9 września 1902	1902	wycofany 30 grudnia 1941
„Mira” (V34)		1901	26 kwietnia 1902	1902	wycofany 17 grudnia 1943
„Orion” (V35)	Finnboda	1902	5 września 1903	1903	wycofany 13 czerwca 1947
„Sirius” (V36)	Finnboda	1902	12 września 1903	1903	wycofany 24 lipca 1942
„Kapella” (V37)	Lindholmen	1903	14 kwietnia 1904	1904	wycofany w 1937

Dane taktyczno–techniczne

Okręty były torpedowcami o długości całkowitej 39,8 metra (39 metrów na wodnicy), szerokości całkowitej 4,8 metra i zanurzeniu 2,5 metra. Wyporność normalna wynosiła 92 tony, a pełna 120 ton. Były napędzane przez pionową maszynę parową o mocy 1300 KM, do której parę dostarczał jeden kocioł. Maksymalna prędkość napędzanych jedną śrubą jednostek wynosiła 23 węzły. Okręty zabierały zapas węgla wynoszący 17 ton.

Uzbrojenie artyleryjskie jednostek składało się z dwóch pojedynczych dział kalibru 37 mm K/39 M98 L/37. Okręty wyposażone były w dwie pojedyncze wyrzutnie torped kalibru 381 mm: 11 torpedowców miało jedną stałą wyrzutnię na dziobie i jedną obracalną na pokładzie, a „Mira” wyposażona była w dwie obracalne wyrzutnie umieszczone na pokładzie.

Załoga pojedynczego okrętu składała się z 18 oficerów, podoficerów i marynarzy.

Służba

Torpedowce typu Komet zostały wcielone do służby w Svenska marinen w latach 1896–1904. W 1921 roku wszystkie okręty zostały przeklasyfikowane na patrolowce, w związku z czym zdemontowano z nich wyrzutnie torpedowe i wyposażono w trały mechaniczne. Jednostki straciły wówczas nazwy i pływały pod oznaczeniem Vedettbåt n:r 20 i Vedettbåt n:r 27–37. Jako pierwszy w 1925 roku ze służby został wycofany „Komet”, w 1937 roku skreślono z listy floty cztery jednostki, a pozostałe siedem zakończyło służbę w latach 40. XX wieku.

Uwagi

↑ Wyporność 92 tony potwierdza także Leyland i Brassey 1906 ↓, s. 301. Natomiast Gardiner, Chesneau i Kolesnik 1979 ↓, s. 363 podają wyporność 90 ton, a Gardiner i Chesneau 1980 ↓, s. 370 od 94 do 117 ton.
↑ Leyland i Brassey 1906 ↓, s. 301 i Gardiner, Chesneau i Kolesnik 1979 ↓, s. 363 podają, że moc siłowni wynosiła od 1050 do 1330 KM.
↑ Leyland i Brassey 1906 ↓, s. 301 podają, że prędkość maksymalna wynosiła od 23 do 23,8 węzła, a Gardiner, Chesneau i Kolesnik 1979 ↓, s. 363 podają, że okręty osiągały od 22,25 do 24 węzłów
↑ Leyland i Brassey 1906 ↓, s. 301 podają, że pierwsze cztery okręty były uzbrojone w dwa działa kalibru 47 mm (1,9 cala).
↑ Leyland i Brassey 1906 ↓, s. 301 podają, że załoga prototypowego „Kometa” liczyła 16 osób.
↑ Gardiner i Gray 1985 ↓, s. 358 podaje, że „Komet” został przeklasyfikowany na patrolowiec w 1918 roku.

Przypisy

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 Gogin 2024 ↓.
1 2 3 4 Gardiner, Chesneau i Kolesnik 1979 ↓, s. 363.
1 2 3 4 Gardiner i Chesneau 1980 ↓, s. 370.
↑ Gardiner i Gray 1985 ↓, s. 357.
↑ Leyland i Brassey 1906 ↓, s. 301.
1 2 Gardiner i Gray 1985 ↓, s. 357–358.

Bibliografia

Conway’s All the World’s Fighting Ships 1860–1905. Robert Gardiner, Roger Chesneau, Eugene M. Kolesnik (red.). New York: Mayflower Books Inc., 1979. ISBN 0-8317-0302-4. (ang.).
Conway’s All the World’s Fighting Ships 1906–1921. Robert Gardiner, Randal Gray (red.). London: Conway Maritime Press, 1985. ISBN 0-85177-245-5. (ang.).
Conway’s All the World’s Fighting Ships 1922–1946. Robert Gardiner, Roger Chesneau (red.). London: Conway Maritime Press, 1980. ISBN 0-85177-146-7. (ang.).
Ivan Gogin: KOMET 1st class torpedo boats (1896-1904). Navypedia. [dostęp 2024-06-08]. (ang.).
The Naval Annual, 1906. J. Leyland, T.A. Brassey (red.). Portsmouth: J. Griffin and Co., 1906. (ang.).

[5] Wyporność 92 tony potwierdza także Leyland i Brassey 1906 ↓, s. 301. Natomiast Gardiner, Chesneau i Kolesnik 1979 ↓, s. 363 podają wyporność 90 ton, a Gardiner i Chesneau 1980 ↓, s. 370 od 94 do 117 ton.

[6] Leyland i Brassey 1906 ↓, s. 301 i Gardiner, Chesneau i Kolesnik 1979 ↓, s. 363 podają, że moc siłowni wynosiła od 1050 do 1330 KM.

[7] Leyland i Brassey 1906 ↓, s. 301 podają, że prędkość maksymalna wynosiła od 23 do 23,8 węzła, a Gardiner, Chesneau i Kolesnik 1979 ↓, s. 363 podają, że okręty osiągały od 22,25 do 24 węzłów

[9] Leyland i Brassey 1906 ↓, s. 301 podają, że pierwsze cztery okręty były uzbrojone w dwa działa kalibru 47 mm (1,9 cala).

[10] Leyland i Brassey 1906 ↓, s. 301 podają, że załoga prototypowego „Kometa” liczyła 16 osób.

[11] Gardiner i Gray 1985 ↓, s. 358 podaje, że „Komet” został przeklasyfikowany na patrolowiec w 1918 roku.

[CITEREFGogin2024-1] 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 Gogin 2024 ↓.

[CITEREFGardinerChesneauKolesnik1979363-2] 1 2 3 4 Gardiner, Chesneau i Kolesnik 1979 ↓, s. 363.

[CITEREFGardinerChesneau1980370-3] 1 2 3 4 Gardiner i Chesneau 1980 ↓, s. 370.

[CITEREFGardinerGray1985357-4] Gardiner i Gray 1985 ↓, s. 357.

[CITEREFLeylandBrassey1906301-8] Leyland i Brassey 1906 ↓, s. 301.

[CITEREFGardinerGray1985357–358-12] 1 2 Gardiner i Gray 1985 ↓, s. 357–358.

„Blixt” w 1944 roku
Kraj budowy	Cesarstwo Niemieckie, Szwecja
Użytkownicy	Svenska marinen
Stocznia	Schichau, Elbląg Örlogsvarvet(inne języki), Karlskrona Finnboda Varv(inne języki), Sztokholm Lindholmen(inne języki), Göteborg
Wejście do służby	1896–1904
Wycofanie	1925–1947
Zbudowane okręty	12
Okręty w służbie	0
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność	normalna: 92 tony pełna: 120 ton
Długość	39,8 metra
Szerokość	4,8 metra
Zanurzenie	2,5 metra
Napęd	1 maszyna parowa o mocy 1300 KM 1 kocioł, 1 śruba
Prędkość	23 węzły
Załoga	18
Uzbrojenie	2 działa kal. 37 mm (2 x I) 2 wt kal. 381 mm (2 x I)