Transport for London

Logo TfL
Symbolem londyńskiej komunikacji miejskiej są w oczach wielu cudzoziemców piętrowe autobusy[potrzebny przypis]
Pociąg metra londyńskiego
Tramwaj w Londynie
Londyńskie taksówki
Pociąg Docklands Light Railway
Statek wycieczkowy na Tamizie

Transport for London (TfL) – jednostka organizacyjna samorządu terytorialnego Wielkiego Londynu odpowiedzialna za kwestie transportu, w tym komunikacji publicznej. TfL zajmuje się zarówno bieżącym zarządzaniem infrastrukturą transportową (często za pośrednictwem wyłonionych w przetargach ajentów), jak i wdrażaniem długoterminowych strategii przyjmowanych przez władze Londynu.

Historia i władze

TfL powstał w roku 2000 jako część Greater London Authority(inne języki) w wyniku reformy administracji lokalnej w Londynie, przeprowadzanej na podstawie przyjętej w 1999 ustawy o władzach Wielkiego Londynu (Greater London Authority Act 1999(inne języki)). Scalanie wszystkich miejskich jednostek zajmujących się transportem w jedną strukturę trwało do roku 2003 – jako ostatnie TfL podporządkowane zostało metro londyńskie.

Najwyższym organem TfL jest zarząd, powoływany przez burmistrza Londynu, który przewodniczy też jego posiedzeniom. Na co dzień organizacją zarządza komisarz ds. transportu w Londynie, mianowany przez zarząd.

Struktura

TfL dzieli się na trzy główne części, z których każda posiada liczne jednostki podległe:

Ponadto częścią TfL jest także London Transport Museum.

Bilety

Ogólną zasadą jest, iż każdy ze środków transportu publicznego znajdujących się pod zarządem TfL posiada własną taryfę biletową. Od zasady tej istnieją dwa wyjątki, a mianowicie wspólne bilety na metro i DLR oraz na autobusy i tramwaje. W Londynie stosuje się także elektroniczną kartę miejską (tzw. Oyster card). Można z niej korzystać na dwa sposoby. Pierwszym jest zakodowanie na niej biletu okresowego (o ważności od 1 dnia do 1 roku), zgodnie z odpowiednią taryfą. Druga możliwość to doładowanie karty pewną sumą pieniędzy (tak jak np. telefonu w systemie pre-paid). Kiedy pasażer zbliża kartę np. do bramki w metrze, z jego konta automatycznie odliczana jest suma równa cenie odpowiedniego biletu. Ten drugi wariant zwany jest w Londynie pay as you go (w skrócie PAYG).