| wieś | |
Trzebawski kościół | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Gmina | |
| Liczba ludności (2021) |
66 |
| Strefa numeracyjna |
91 |
| Kod pocztowy |
73-151 |
| Tablice rejestracyjne |
ZLO |
| SIMC |
0785314 |
Położenie na mapie gminy Węgorzyno | |
Położenie na mapie Polski | |
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego | |
Położenie na mapie powiatu łobeskiego | |
Trzebawie (niem. Altenfliess) – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie łobeskim, w gminie Węgorzyno, nad jeziorem Woświn. Liczba mieszkańców wynosi ok. 80.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.
Wieś położona jest na Pomorzu Zachodnim, 60 km na wschód od Szczecina i około 17 km na południowy zachód od miasta powiatowego Łobez, w pobliżu wschodniego brzegu jeziora Woświn.
9 grudnia 1947 r. ustalono urzędową polską nazwę miejscowości – Trzebawie, określając drugi przypadek jako Trzebawia, a przymiotnik – trzebawski.
Od drugiej połowy XIII w. wieś była lennem rodziny Wedlów z Chociwla. Najstarsza wzmianka o wsi, która nazywała się Altenfliess pochodzi z roku 1628. W 1713 roku Altenfließ został sprzedany Matthiasowi von Pritzowi, ale w 1757 roku nabył go pułkownik Carl Friedrich von Wedel, co przywróciło go rodzinie Wedelów. Od 1854 roku trwały spory z władzami, ponieważ Altenfließ był zarządzany jako majątek ziemski, nie spełniając minimalnej powierzchni 1000 akrów, wymaganej królewskim dekretem z 1825 roku. Kwestia ta została rozstrzygnięta co najmniej do 1861 roku. Około 1860 roku dwór Altenfließ, czyli majątek ziemski, obejmował 952 akry ziemi, w tym 661 akrów ziemi ornej, i liczył 63 mieszkańców. Obok znajdowała się wieś Altenfließ, gmina wiejska, z 556 akrami ziemi, w tym 351 akrami ziemi ornej, i 77 mieszkańcami. Kościół był kościołem filialnym kościoła w Mellen. Później majątek Altenfließ został włączony do gminy wiejskiej.
W Trzebawiu znajduje się kościół ryglowy z drugiej połowy XIX w. pw. św. Michała Archanioła – odpust 29 września. Kościół ufundowany został przez rodzinę von Wedel. Jest on ryglowy, na podmurówce kamiennej, salowy na planie prostokąta, prezbiterium zamknięte pięciobocznie. Dach kryty dachówką. Od zachodu wieża drewniana, czworoboczna, oszalowana, zwieńczona neobarokowym hełmem przykrytym blachą. Ołtarz z obrazem Michała Archanioła, empora muzyczna wsparta na dwóch słupach. Obiekt wpisany 12 grudnia 1963 roku do rejestru zabytków pod nr. 440.
Liczba mieszkańców w różnych latach: