Historia
Wieś Henkenhagen, zwana Henningshagen w dokumencie z 1564 r., była dawniej starym pomorskim lennem rodziny Borcke, od dawna zakorzenionym na Pomorzu Zachodnim, które około 1782 r. składało się z czterech części A, B, C i D. Właścicielem Henkenhagen A, z folwarkiem, młynem wodnym, cegielnią i kawałkiem lasu z jeziorem, był asesor rządowy Friedrich Wilhelm von Borck. Henkenhagen B, z lasem i małym jeziorem, należał do majora Wilhelma Leopolda von Borck. Henkenhagen C, z lasem, małym jeziorem i chatą leśną, był własnością wdowy po Friederichu von Borck. Henkenhagen C, składający się z lasu, czterech chat leśnych i dwóch małych jezior, był własnością porucznika George'a Franza Ludewiga von Puttkammer z Pansin. W tabeli wasalnej z 1804 roku jako właściciela Henkendorfu wymieniony jest porucznik A. D. Johan Carl von Borcke. W 1855 roku pani von Puttkammer z domu von Puttkammer była właścicielką majątku o powierzchni 1400 akrów w Henkenhagen, którego mąż, porucznik von Puttkammer, korzystał z praw powiatowych majątku z warunkowym statusem dworu. Całkowitą powierzchnię Henkenhagen w drugiej połowie XIX wieku szacowano na 4835,23 akrów. W 1884 roku część tego obszaru przydzielono dworowi i trzem majątkom bez statusu folwarcznego; dwór Henkenhagen należał do rodziny Puttkammerów, a właścicielami pozostałych trzech majątków byli Schallehn, Westphal i Ziemer. W 1892 roku zamiast Schallehn i Ziemer wymienieni zostali właściciele ziemscy Riedel i Penath. 1 kwietnia 1927 roku dwór Henkenhagen miał powierzchnię 401 hektarów, a 16 czerwca 1925 roku ten okręg dworski liczył 133 mieszkańców. Około 1930 roku obszar gminy wiejskiej Henkenhagen zajmował powierzchnię 9,5 km². W sumie 38 zamieszkanych domów znajdowało się w czterech różnych lokalizacjach na terenie gminy, dworzec kolejowy Henkenhagen koło Ruhnow, dom rodzinny w pobliżu Gienower Mühle, posiadłość Henkenhagen, Henkenhagen.
53°31′13″N 15°37′42″E/53,520278 15,628333
