Ultra wideband

UWB (ang. Ultra WideBand) – technika radiokomunikacji bazującą na szybkim wysyłaniu krótkotrwałych impulsów, gdzie czas trwania pojedynczego impulsu jest rzędu kilkudziesięciu pikosekund, a to pozwala uzyskać bardzo szerokie widmo emisji. System pracuje w paśmie 3,1÷4,85 GHz oraz 6,2÷9,7 GHz (Direct Spread UWB) lub 3,1÷10,6 GHz (Mutli Band OFDM).

Ultra wideband jest rozwijającą się techniką telekomunikacji bezprzewodowej, która charakteryzuje się wysoką szybkością przesyłania danych (do 2 Gb/s) na niewielkich odległościach rzędu 10 metrów. Pracuje na niskim poziomie mocy, co ogranicza możliwość powodowania interferencji z innymi systemami radiokomunikacyjnymi oraz pozwala budować urządzenia o niskim poborze mocy. Prędkość transmisji szybko spada w funkcji odległości.

Zastosowanie

Systemy RTLS

Ze względu na swoją precyzję UWB znajduje zastosowanie tam, gdzie kluczowa jest dokładność lokalizacji, szczególnie w zamkniętych przestrzeniach. Precyzje UWB zapewnia metoda pomiaru czasu przelotu sygnałowego (ToF, ang. Time of Flight), która polega na przesyłaniu sygnału pomiędzy nadajnikiem, a odbiornikiem. Dzięki temu, że nadajnik polega na szybkim wysyłaniu krótkich impulsów dokładność lokalizacji wynosi od 10 do 30 cm.

Ultra WideBand używa różnych metod do systemów RTLS, np.:

Chipy Ultra WideBand

Dostawca Nazwa produktu Standard Pasmo częstotliwości
Apple Inc. U1 HRP 6.0 - 8.5 GHz
Apple Inc. U2 HRP 6.0 - 8.5 GHz
Microchip Technology ATA8350 LRP 6.2 - 7.8 GHz
Microchip Technology ATA8352 LRP 6.2 - 8.3 GHz
MKSemi MK8000 HRP 3.1 - 9.0 GHz
Qorvo DW1000 HRP 3.5 - 6.5 GHz
Qorvo DW3110 HRP 6.5 - 8.0 GHz
Qualcomm FastConnect 7900 HRP 6.0 - 9.0 GHz
SPARK Microsystems SR1010/SR1020 Własnościowy 3.1 - 5.8 GHz,

6.0 - 9.3 GHz

Regulacje

Działanie UWB jest regulowane przez Europejski Instytut Norm Telekomunikacyjnych oraz Europejska Konferencja Administracji Poczty i Telekomunikacji. Zgodnie z Dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/53/EU urządzenia radiowe muszą być tak zaprojektowane i wykonane aby zapewniały bezpieczeństwo, efektywnie wykorzystywały widmo radiowe i nie zakłócały innych urządzeń. Europejski Instytut Norm Telekomunikacyjnych wprowadził również zestaw norm ETSI EN 302 065, które obejmowały wymagania dotyczące parametrów technicznych, emisji, śledzenia lokalizacji oraz nadajnikach w pojazdach lądowych i powietrznych.

Zobacz też