| Data i miejsce urodzenia |
1 października 1991 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Klub |
TVN Wels | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Wzrost |
186 cm | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Debiut w PŚ |
19.12 2010, Alta Badia (DNQ1 - gigant) | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Pierwsze punkty w PŚ |
7.12 2013, Beaver Creek | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Pierwsze podium w PŚ | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Vincent Kriechmayr (ur. 1 października 1991 w Gramastetten) – austriacki narciarz alpejski, wicemistrz olimpijski, pięciokrotny medalista mistrzostw świata, a także wicemistrz świata juniorów.
Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Vincent Kriechmayr pojawił się 2 grudnia 2006 roku w Kaunertal, gdzie w zawodach FIS Race w slalomie gigancie zajął 52. miejsce. W 2010 roku wystartował na mistrzostwach świata juniorów w Mont Blanc, gdzie jego najlepszym wynikiem było czwarte miejsce w gigancie. Walkę o brązowy medal przegrał tam z Norwegiem Espenem Lysdahlem o 0,04 sekundy. Podczas rozgrywanych rok później mistrzostw świata juniorów w Crans-Montana wywalczył srebrny medal w tej samej konkurencji. W zawodach tych rozdzielił na podium dwóch Francuzów Alexisa Pinturaulta oraz Mathieu Faivre'a.
W zawodach Pucharu Świata zadebiutował 19 grudnia 2010 roku w Alta Badia, gdzie nie zakwalifikował się do drugiego przejazdu w gigancie. Pierwsze pucharowe punkty wywalczył blisko trzy lata później, 7 grudnia 2013 roku w Beaver Creek, zajmując szesnaste miejsce w supergigancie. Pierwszy raz na podium zawodów tego cyklu stanął 8 marca 2015 roku w Kvitfjell, zajmując drugie miejsce w tej samej konkurencji. Rozdzielił wtedy na podium Norwega Kjetila Jansruda i Dustina Cooka z Kanady. W sezonach 2018/2019, 2019/2020, 2021/2022 i 2022/2023 zajmował piąte miejsce w klasyfikacji generalnej. Ponadto w sezonie 2020/2021 zdobył Małą Kryształową Kulę w klasyfikacji supergiganta, w sezonach 2017/2018, 2018/2019, 2019/2020, 2023/2024 i 2025/2026 był drugi, a w sezonach 2021/2022 i 2022/2023 zajmował trzecie miejsce. W sezonie 2022/2023 był drugi w klasyfikacji zjazdu, a w sezonie 2018/2019 był trzeci.
Pierwszy medal wśród seniorów zdobył w 2019 roku, zajmując na mistrzostwach świata w Åre drugie miejsce w supergigancie. Uległ tam tylko Włochowi Dominikowi Parisowi, ex aequo drugie miejsce zajmując z Francuzem Johanem Clareyem. Trzy dni później zajął trzecie miejsce w zjeździe, plasując się za Norwegami: Kjetilem Jansrudem i Akselem Lundem Svindalem. Na rozgrywanych dwa lata później mistrzostwach świata w Cortina d’Ampezzo zwyciężył zarówno w zjeździe jak i supergigancie. Następnie wywalczył srebrny medal w zjeździe na mistrzostwach świata w Saalbach w 2025 roku. Na podium rozdzielił Szwajcarów: Franjo von Allmena i Alexisa Monneya.
W 2018 roku wystartował na igrzyskach olimpijskich w Pjongczangu, zajmując między innymi siódme miejsce w zjeździe i szóste w supergigancie. Brał też udział w igrzyskach w Pekinie w 2022 roku, gdzie zajął tym razem piąte miejsce w supergigancie i ósme w zjeździe. Podczas igrzysk olimpijskich w Mediolanie–Cortinie d’Ampezzo w 2026 roku wspólnie z Manuelem Fellerem zdobył srebrny medal w kombinacji drużynowej. Indywidualnie był szósty w zjeździe i siódmy w supergigancie.
| Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Konkurencja | Czas biegu | Strata | Zwycięzca |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| DNF2 | 13 lutego | 2018 | Superkombinacja | 2:06,52 | – | ||
| 7. | 15 lutego | 2018 | Zjazd | 1:40,25 | +0,94 | ||
| 6. | 16 lutego | 2018 | Supergigant | 1:24,44 | +0,69 | ||
| 8. | 7 lutego | 2022 | Zjazd | 1:42,69 | +0,76 | ||
| 5. | 8 lutego | 2022 | Supergigant | 1:19,94 | +0,76 | ||
| 6. | 7 lutego | 2026 | Zjazd | 1:51,61 | +0,77 | ||
| 2. |
9 lutego | 2026 | Kombinacja druż. | 2:44,04 | +0,90 | ||
| 7. | 11 lutego | 2026 | Supergigant | 1:25,32 | +0,78 |
| Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Konkurencja | Czas zawodów | Strata | Zwycięzca |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 5. | 9 lutego | 2017 | Supergigant | 1:25,38 | +0,88 | ||
| 19. | 12 lutego | 2017 | Zjazd | 1:38,91 | +1,15 | ||
| 8. | 13 lutego | 2017 | Superkombinacja | 2:26,33 | +0,75 | ||
| 2. |
6 lutego | 2019 | Supergigant | 1:24,20 | +0,09 | ||
| 3. |
9 lutego | 2019 | Zjazd | 1:19,98 | +0,33 | ||
| 1. |
11 lutego | 2021 | Supergigant | 1:19,41 | – | – | |
| 1. |
14 lutego | 2021 | Zjazd | 1:37,79 | – | – | |
| DNF2 | 15 lutego | 2021 | Superkombinacja | 2:05,86 | – | ||
| DNS2 | 7 lutego | 2023 | Kombinacja | 1:53,31 | – | ||
| 12. | 9 lutego | 2023 | Supergigant | 1:07,22 | +0,87 | ||
| 11. | 12 lutego | 2023 | Zjazd | 1:47,05 | +1,16 | ||
| 4. | 7 lutego | 2025 | Supergigant | 1:24,57 | +1,20 | ||
| 2. |
9 lutego | 2025 | Zjazd | 1:40,68 | +0,24 | ||
| DNF2 | 12 lutego | 2025 | Kombinacja drużynowa | 2:42,38 | – |
| Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Konkurencja | Czas biegu | Strata | Zwycięzca |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 4. | 31 stycznia | 2010 | Gigant | 2:17,55 | +1,00 | ||
| 16. | 1 lutego | 2010 | Supergigant | 1:29,71 | +1,77 | ||
| 14. | 4 lutego | 2010 | Zjazd | 1:19,32 | +0,83 | ||
| 2. |
30 stycznia | 2011 | Gigant | 2:19,62 | +0,63 | ||
| 33. | 31 stycznia | 2011 | Slalom | 1:28,54 | +8,81 | ||
| 8. | 3 lutego | 2011 | Zjazd | 1:37,34 | +1,40 | ||
| 7. | 3 lutego | 2011 | Kombinacja | ? | ? | ||
| 5. | 4 lutego | 2011 | Supergigant | 1:22,44 | +1,23 |