Walpurgin

Walpurgin

okaz z Saksonii
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	(BiO)4(UO2)(AsO4)2·2H2O
Twardość w skali Mohsa	3,5
Przełam	schodkowy
Łupliwość	dokładna, doskonała
Pokrój kryształu	tabliczkowy, listewkowy
Przezroczystość	przezroczysty, przeświecający
Układ krystalograficzny	trójskośny
Klasa krystalograficzna	pinakoidalna
Właściwości mechaniczne	kruchy
Gęstość	5,95–6,59 g/cm3
Właściwości optyczne
Barwa	żółta, pomarańczowa w odcieniach
Rysa	żółta
Połysk	szklisty, tłusty, diamentowy
Współczynnik załamania	1,871–2,050 (dwuosiowy)
Inne	dwójłomność: 0,134–0,150 dyspersja (optyka): silna pleochroizm: słaby
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	8.EA.05

Walpurgin – bardzo rzadki minerał z klasy arsenianów.

Właściwości

Krystalizuje w układzie trójskośnym. Wykształca kryształy o pokroju tabliczkowym i listewkowym. Występuje w formie narosłych skupień ziemistych, promienistych oraz jako naskorupienia. Jest minerałem kruchym, przezroczystym do przeświecającego. Posiada żółtawą rysę oraz szklisty, diamentowy bądź tłusty połysk. Jest minerałem radioaktywnym.

Występowanie

Spotykany w strefie utleniania minerałów uranowych formacji kobaltowo-bizmutowo-niklowej. Towarzyszą mu zwykle kwarc, mixit, torbernit, zeuneryt, bizmutyt oraz annabergit.

Miejsce występowania

Występuje głównie w Czechach, Niemczech (Saksonia), Namibii (Erongo), Szkocji i Kalifornii. W Polsce odnaleziony w Karkonoszach w okolicach Szklarskiej Poręby i Starej Kamienicy.

Przypisy