Zeuneryt

Zeuneryt
Ilustracja
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny

Cu[UO2|AsO4]2•8-12 H2O

Twardość w skali Mohsa

2–2,5

Przełam

nierówny/nieregularny, schodkowy

Łupliwość

wyraźna, doskonała według dwunastościanu podstawowego

Pokrój kryształu

tabliczkowy, ziemisty

Układ krystalograficzny

tetragonalny

Klasa krystalograficzna

dwutetragonalna dwupiramida

Właściwości mechaniczne

kruchy

Gęstość

3,3–3,8 g/cm³

Właściwości optyczne
Barwa

żółtozielona, szmaragdowozielona

Rysa

jasnozielona, zielona

Połysk

szklisty, perłowy, półszklisty, żywiczny, woskowy

Dodatkowe dane
Szczególne własności

silnie radioaktywny

Klasyfikacja Strunza

8.EB.05

Zeuneryt – minerał z grupy arsenianów. Po raz pierwszy został opisany w 1872 roku po znalezieniu go w górach Rudawach. Został nazwany na cześć Gustawa Zeunera.

Właściwości

Krystalizuje w układzie tetragonalnym. Wykształca tabliczki różnej grubości, kryształy narosłe podwójne piramidy, ziemiste i w formie naskorupień. Jest minerałem kruchym, przezroczystym lub półprzezroczystym. Zielony w odcieniach, najczęściej o szklistym połysku i zielonej rysie. Jest minerałem radioaktywnym.

Występowanie

Występuje w strefie utleniania minerałów miedzi i uranu, w miarolach w granitach. Towarzyszą mu autunit, erytryn, kwarc, albit, goethyt, uranocircyt, fluoryt, baryt oraz minerał arsenu.

Miejsce występowania