Erytryn

Erytryn
Ilustracja
Erytryn z Maroka
Właściwości chemiczne i fizyczne
Inne nazwy

kwiat kobaltowy

Skład chemiczny

uwodniony arsenian kobaltu(II) Co3(AsO4)2·8H2O

Twardość w skali Mohsa

1,5–2,5

Przełam

nierówny

Łupliwość

doskonała względem ścian słupa

Pokrój kryształu

słupkowy, igiełkowy, tabliczkowy, pręcikowy, listewkowy, pryzmatyczny, pryzmatyczny

Przezroczystość

przezroczysty, przeświecający

Układ krystalograficzny

jednoskośny

Klasa krystalograficzna

pryzmatyczna

Gęstość

3,07–3,1 g/cm³

Właściwości optyczne
Barwa

karmazynowa, brzoskwiniowoczerwona, purpurowoczerwona, purpurowa, różowoczerwona, fioletowa, bezbarwny, różowa

Rysa

różowoczerwona lub czerwona, różowa

Połysk

szklisty, na płaszczyznach łupliwości perłowy, matowy w naskorupieniach, w skupieniach ziemisty, diamentowy, półszklisty, woskowy

Współczynnik załamania

1,626–1,701 (dwuosiowy)

Inne

dwójłomność: 0,072–0,073 pleochroizm: widoczny

Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza

8.CE.40

Erytryn (pochodzenie: Queensland, Australia)
Erytryn (pochodzenie: Maroko)
Erytryn (kwiat kobaltu) - Bou Azzer, Atlas, Maroko.

Erytryn (kwiat kobaltowy) – minerał z gromady arsenianów. Należy do minerałów bardzo rzadkich.

Nazwa pochodzi od gr. erythros = czerwony, nawiązując do barwy minerału.

Właściwości

Tworzy skupienia zbite, ziarniste, blaszkowe, promieniste, pręcikowe, rozetkowe, nerkowate, ziemiste, igiełkowe, krzaczaste, kuliste, naskorupienia i naloty. Wykształca kryształy igiełkowe i płytkowe. Kryształy wykazują charakterystyczne zbrużdżenia, równoległe do wydłużenia słupów. Niekiedy występują w postaci szczotek krystalicznych. Jest krajalny, giętki, przezroczysty do przeświecającego. Czasem pokryty jest zielonkawoszarymi nalotami. Rozpuszczalny w kwasie solnym. Nie posiada luminescencji, nie jest radioaktywny ani nie wykształca form bliźniaczych. Charakteryzuje się silnym pleochroizmem. Tworzy kryształy mieszane z annabergitem oraz z köttigitem.

Występowanie

Powstaje jako minerał wtórny w strefie utleniania (wietrzenia) arsenowych złóż kruszcowych zawierających kobalt, nikiel i arsen. Współwystępuje m.in. z: annabergitem, konichalcytem, kobaltynem, malachitem, azurytem, kwarcem, aragonitem, skutterudytem, safflorytem i bizmutem rodzimym.

Miejsce występowania

Zastosowanie

Znaczenie naukowe (wykorzystywany jako wskaźnik w poszukiwaniu kruszców kobaltu, niklu i srebra), ma znaczenie kolekcjonerskie.