Erytryn z Maroka | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Inne nazwy |
kwiat kobaltowy |
|---|---|
| Skład chemiczny |
uwodniony arsenian kobaltu(II) Co3(AsO4)2·8H2O |
| Twardość w skali Mohsa |
1,5–2,5 |
| Przełam |
nierówny |
| Łupliwość |
doskonała względem ścian słupa |
| Pokrój kryształu |
słupkowy, igiełkowy, tabliczkowy, pręcikowy, listewkowy, pryzmatyczny, pryzmatyczny |
| Przezroczystość |
przezroczysty, przeświecający |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny |
| Klasa krystalograficzna |
pryzmatyczna |
| Gęstość |
3,07–3,1 g/cm³ |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
karmazynowa, brzoskwiniowoczerwona, purpurowoczerwona, purpurowa, różowoczerwona, fioletowa, bezbarwny, różowa |
| Rysa |
różowoczerwona lub czerwona, różowa |
| Połysk |
szklisty, na płaszczyznach łupliwości perłowy, matowy w naskorupieniach, w skupieniach ziemisty, diamentowy, półszklisty, woskowy |
| Współczynnik załamania |
1,626–1,701 (dwuosiowy) |
| Inne |
dwójłomność: 0,072–0,073 pleochroizm: widoczny |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
8.CE.40 |



Erytryn (kwiat kobaltowy) – minerał z gromady arsenianów. Należy do minerałów bardzo rzadkich.
Nazwa pochodzi od gr. erythros = czerwony, nawiązując do barwy minerału.
Tworzy skupienia zbite, ziarniste, blaszkowe, promieniste, pręcikowe, rozetkowe, nerkowate, ziemiste, igiełkowe, krzaczaste, kuliste, naskorupienia i naloty. Wykształca kryształy igiełkowe i płytkowe. Kryształy wykazują charakterystyczne zbrużdżenia, równoległe do wydłużenia słupów. Niekiedy występują w postaci szczotek krystalicznych. Jest krajalny, giętki, przezroczysty do przeświecającego. Czasem pokryty jest zielonkawoszarymi nalotami. Rozpuszczalny w kwasie solnym. Nie posiada luminescencji, nie jest radioaktywny ani nie wykształca form bliźniaczych. Charakteryzuje się silnym pleochroizmem. Tworzy kryształy mieszane z annabergitem oraz z köttigitem.
Powstaje jako minerał wtórny w strefie utleniania (wietrzenia) arsenowych złóż kruszcowych zawierających kobalt, nikiel i arsen. Współwystępuje m.in. z: annabergitem, konichalcytem, kobaltynem, malachitem, azurytem, kwarcem, aragonitem, skutterudytem, safflorytem i bizmutem rodzimym.
Znaczenie naukowe (wykorzystywany jako wskaźnik w poszukiwaniu kruszców kobaltu, niklu i srebra), ma znaczenie kolekcjonerskie.