| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Co As2 – arsenek kobaltu |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
4,5–5 |
| Przełam |
nierówny/nieregularny, muszlowy |
| Łupliwość |
dobra, wyraźna |
| Pokrój kryształu |
pryzmatyczny |
| Układ krystalograficzny |
rombowy |
| Klasa krystalograficzna |
dwupiramidalna |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy |
| Gęstość |
7,16–7,41 g/cm³ |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
cynowobiała zazwyczaj z ciemnoszarym nalotem |
| Rysa |
szaroczarna |
| Połysk |
metaliczny |
| Inne |
anizotropia: silna pleochroizm: słaby |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
2.EB.15a |

Saffloryt – minerał z gromady arsenków. Należy do grupy minerałów rzadkich.
Nazwa pochodzi od niem. Safflor (ang. Safflower = krokosz barwierski), nawiązuje do zastosowania tego minerału do wyrobu barwnika.
Bardzo rzadko tworzy kryształy (rombowe) o pokroju słupkowym, bardzo podobne do kryształów löllingitu. Czasami wytwarza potrójne bliźniaki w formie gwiazd. Najczęściej występuje w skupieniach ziarnistych, zbitych, włóknistych, promienistych, nerkowatych, groniastych i promienistych. Bywa spotykany w postaci żył i gniazd. Jest kruchy, nieprzezroczysty, uderzony młotkiem wydziela zapach czosnku. Tworzy paragenezy z innymi arsenkami. Często zawiera domieszki w postaci miedzi, niklu i siarki.
Minerały podobne: chloantyt, skutterudyt, arsenopiryt.
Minerał utworów hydrotermalnych niskich temperatur. Występuje w żyłach i gniazdach kruszcowych a minerały towarzyszące to: nikielin, skutterudyt, erytryn, srebro, bizmut, kalcyt, piryt, lelingit, syderyt, baryt, fluoryt.