Skutterudyt (pochodzenie: Maroko) | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
arsenek kobaltu (CoAs3) |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
5,5–6 |
| Przełam |
nierówny, muszlowy |
| Łupliwość |
niezbyt wyraźna |
| Układ krystalograficzny |
układ regularny, kryształy izometryczne, zazwyczaj ośmiościany |
| Gęstość |
6,5–6,8 g/cm³ |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
cynowobiała |
| Rysa |
ciemnoszara, czarna |
| Połysk |
metaliczny |
Skutterudyt – minerał z gromady arsenków. należy do grupy minerałów rzadkich. Nazwa pochodzi od Skutterud w Norwegii, gdzie minerał ten został stwierdzony.
Często bywa pokryty ciemnoszarym, tęczowo iryzującym nalotem, podczas wietrzenia pokrywa się niekiedy purpurowoczerwonym kwiatem kobaltowym – erytryn. Jest izomorficzny z chloantytem, z którym tworzy ciągły roztwór stały (ogniwem pośrednim jest smaltyn). Niekiedy zawiera nikiel, żelazo, bizmut. Jest kruchy, nieprzezroczysty. Zazwyczaj tworzy kryształy o pokroju izometrycznym, przyjmujące postać ośmiościanu czasami sześcianu lub dwunastościanu. Występuje w skupieniach ziarnistych, nerkowatych, skorupowych, występuje też jako żyłki i impregnacje powłok.
Minerał utworów hydrotermalnych średnich i wysokich temperatur. Najczęściej występuje w żyłach kruszców: srebra, kobaltu, niklu, bizmutu, uranu.
Miejsca występowania: