Smaltyn z Hiszpanii | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Inne nazwy |
smaltyt |
|---|---|
| Skład chemiczny |
arsenek kobaltu i niklu ((Co, Ni)As3-2) |
| Twardość w skali Mohsa |
5–6 |
| Przełam |
szorstki |
| Łupliwość |
niewyraźna |
| Pokrój kryształu |
izometryczny, zbity, ziarnisty |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy |
| Gęstość |
5,7–6,8 g/cm³ |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
cynowobiały, czarny, szary, stalowy, naloty |
| Rysa |
czarna |
| Połysk |
metaliczny |
| Inne |
nieprzezroczysty |
Smaltyn (lub smaltyt) – minerał z gromady arsenków; należy do minerałów rzadkich. Nazwa pochodzi od smalty, niebieskiego barwnika otrzymywanego z tego minerału.
Tworzy zazwyczaj drobne kryształy w postaci sześcianu, ośmiościanu, lub dwunastościanu, często wykazujące charakterystyczne prążkowanie. Jest kruchy, nieprzezroczysty. Wietrzejąc pokrywa się zwykle ciemnoszarym, matowym nalotem, a czasami purpurowoczerwonym kwiatem kobaltowym (erytryn) lub zielonym kwiatem niklowym (annabergit). Jest ogniwem pośrednim pomiędzy chloantytem a skutterudytem. Niekiedy zawiera żelazo lub bizmut.
Stanowi minerał utworów hydrotermalnych. Najczęściej występuje w żyłach kruszców: srebra, niklu, kobaltu, bizmutu i uranu.
Miejsca występowania: Kanada – Cobalt, Ontario, Maroko – Bou Azzer, Irhtem, Zimbabwe, Demokratyczna Republika Konga – Katanga, Shaba, Niemcy – Annaberg, Scheeberg, Saksonia, Harz, Włochy – okolice Turynu, Sardynia, Elba, Norwegia – Skutterud, Hiszpania – Huelva
W Polsce – monoklina przedsudecka, Góry Izerskie, Góry Złote, rejon Lubina.