Waryscyt

Waryscyt
Ilustracja
Waryscyt polerowany
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny

uwodniony fosforan glinu (Al(PO4)·2H2O)

Twardość w skali Mohsa

4-5

Przełam

muszlowy, zadziorowaty

Łupliwość

wyraźna wg {010}

Pokrój kryształu

izometryczny, krótkosłupkowy, igiełkowy, tabliczkowy

Układ krystalograficzny

rombowy

Właściwości mechaniczne

kruchy

Gęstość

2,52- 2,6 g/cm³

Właściwości optyczne
Barwa

biały, zielony w odcieniach, bezbarwny, jasnobrązowy

Rysa

biała

Połysk

szklisty, woskowy, tłusty, matowy

Współczynnik załamania

nα = 1.563 nβ = 1.588 nγ = 1.594 (dwuosiowy)

Inne

dwójłomność: 0.031

Waryscyt i Wavelit – z Wiśniówki
Waryscyt i Wavelit

Waryscyt, Variscit – minerał z gromady fosforanów. Należy do grupy minerałów bardzo rzadkich. Nazwa pochodzi od dawnej krainy Variscia (obecnie w Niemczech), gdzie minerał ten został po raz pierwszy stwierdzony i opisany.

Bardzo rzadko tworzy kryształy (wrosłe i narosłe) najczęściej izometryczne o postaci zbliżonej do ośmiościanu, o pokroju krótkosłupkowym, igiełkowym, tabliczkowym. Występuje w skupieniach masywnych, ziarnistych, nerkowatych, promienistych, sferolitycznych, włóknistych. Tworzy nacieki, naskorupienia, sekrecje i konkrecje. Jest przezroczysty do przeświecającego, rozpuszcza się w kwasach, nie jest topliwy. Tworzy kryształy mieszane ze strengitem. Waryscyt tworzy zrosty i przerosty z kwarcem, chalcedonem i wardytem – ten kamień ozdobny nazwano amatrix (Utah, Nevada – USA).

Występowanie

Jest produktem procesów hipergenicznych i hydrotermalnych zachodzących w niskich temperaturach. Tworzy się w roztworach zawierających fosforany. Występuje też w pustkach i szczelinach skał bogatych w glin. Czasami tworzy druzy. Najczęściej występuje z wavellitem, goethytem, afmitem, metawaryscytem, kwarcem, strengitem oraz klinowaryscytem.

Miejsca występowania: USA – (najbardziej wartościowy surowiec gemmologiczny) Utah (jajowate, drobnoziarniste skupienia osiągające ok. 10 -30 cm; waryscyt zielony – utahlit, waryscyt niebieski – lucinit), Arkansas, Nevada, Boliwia, Australia – Queensland, Austria – Styria, Niemcy – Saksonia, Oberpfal, Czechy, Szwecja, Hiszpania.

W Polsce stwierdzony został w Górach Świętokrzyskich: Wiśniówka, Podwiśniówka oraz Bukówka k. Kielc. Występuje także na Dolnym Śląsku w Grabinie k. Strzegomia, Brodziszowie k. Ząbkowic Śląskich oraz Pustkowa Wilczkowskiego k. Sobótki.

Zastosowanie

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Jerzy Żaba: Ilustrowana encyklopedia skał i minerałów. Wydawnictwa Videograf SA, 2024, s. 478. ISBN 978-83-8293-231-7.
  2. 1 2 Variscite.
  3. ↑ Rupert Hochleitner, Minerały, kamienie szlachetne, skały, Multico Oficyna Wydawnicza, 15 kwietnia 2022, s. 230, ISBN 978-83-7073-816-7.
  4. 1 2 Eligiusz Szełęg, Minerały i skały Polski, Multico Oficyna Wydawnicza, 2023, s. 176, ISBN 978-83-7763-668-8.

Bibliografia