| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Pochodzenie | |
| Data i miejsce śmierci | |
| Gatunki | |
| Zawód |
Werner Neumann (ur. 21 stycznia 1905 w Königstein/Sächsische Schweiz, zm. 24 kwietnia 1991 w Lipsku) – niemiecki muzykolog.
Studiował grę fortepianową i teorię w konserwatorium w Lipsku u Hermanna Grabnera i Ottona Weinreicha. Odbył także studia w zakresie psychologii i muzykologii u Theodora Kroyera i Hermanna Zencka na Uniwersytecie Lipskim. W 1938 roku uzyskał tytuł doktora na podstawie pracy J. S. Backs Chorfuge: Ein Beitrag zur Kompositions-Technik Backs (wyd. Lipsk 1938; 2 wyd. 1950). Wykładał w lipskiej Hochschule für Musik. W 1950 roku zorganizował w Lipsku Bach-Archiv, od 1953 roku był także współredaktorem „Bach-Jahrbuch”. Pracował też przy Neue Bach-Ausgabe.
Specjalizował się w badaniach nad twórczością Johanna Sebastiana Bacha, szczególnie nad jego kompozycjami kantatowymi. Wspólnie z Hansem-Joachimem Schulzem zainicjował monumentalne wydawnictwo „Bach-Dokumente”, zawierające pełną dokumentację życia i twórczości lipskiego kantora.
(na podstawie materiałów źródłowych)